• | | | | | | | | | | |

    Tastbare herinnering: een praktijkvoorbeeld

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

    Tastbare herinnering

    Deelnemers aan de basisworkshop Verlaat Verdriet nodig ik altijd uit een tastbare herinnering mee te nemen naar de workshop. De meeste Verlaat Verdriet-ers kunnen iets meenemen. Soms is dat een sieraad van de overleden ouder, soms zelfs een ring die de Verlaat Verdriet-er dagelijks draagt. Ook kan het gaan om een bril, een portemonnee, een borduurwerkje, een kledingstuk. Of, zoals iemand ooit meenam: de eigen doopjurk, gemaakt door haar moeder. Of iemand heeft uit de ringen van de ouders een nieuwe ring laten maken.
    In de loop van vele jaren heb ik allerlei soorten van tastbare herinneringen aan overleden ouders te zien gekregen.

    Poëzie-album

    ‘Ik kon niet voldoen aan je vraag naar een tastbare herinnering’ zegt I., deelneemster aan een workshop van een paar maanden geleden. ‘Ik heb niets bij me, want ik heb geen tastbare herinneringen aan mijn moeder. Ik heb helemaal niets van mijn moeder.’  Ook dat komt voor. Soms heeft iemand helemaal niets. Dat is pijnlijk. Heel pijnlijk voor deze Verlaat Verdriet-ers. Ze hebben het gevoel niets van hun overleden ouder te hebben. En worden daar op een pijnlijke manier in de aanloop naar de workshop, en tijdens de workshop, aan herinnerd. Dat bezorgt deze Verlaat Verdriet-ers verdriet. Veel verdriet.

    Toch blijkt het gevoel geen tastbare herinneringen aan de overleden ouder te hebben in veel gevallen in het echt een gevoel te zijn, en blijkt de werkelijkheid er eigenlijk anders uit te zien.
    Zo ook bij I., die er werkelijk van overtuigd was ‘Ik heb geen tastbare herinnering aan mijn moeder.’ Gaande de workshop vertelde I., zomaar, bijna achteloos: ‘Mijn poëzie-album van vroeger ligt boven, in de kast. Ik weet precies waar dat ligt. Mijn moeder heeft er in geschreven.’ 

    Na afloop van de workshop loop ik naar boven, naar mijn eigen kast, waar mijn eigen poëzie-album ligt. In dat album heeft mijn moeder geschreven. Ik pak het album uit de kast, sla het open, en voor het eerst zie ik in een oogopslag de datum waarop mijn moeder in mijn poëzie-album heeft geschreven. Vijftien december 1957. Dat album kreeg ik ongetwijfeld een paar dagen eerder op mijn verjaardag cadeau. Elf dagen nadat ze in dit boekje schreef overleed mijn moeder.
    Ik heb me dat nooit eerder zo bewust gerealiseerd.
    Nu wel.

    Lees meer

    Herinneringsboeken

  • | | | | | | | | |

    Maak de reis van je leven op Terschelling

    DoorTitia Liese

    Biografische cursus

     

     

     

     

     

    2014 volgeboekt

    De biografische cursus Maak de reis van je leven op Terschelling 2014 is volgeboekt.
    Heb je belangstelling voor deze bijzondere cursus? Laat het ons weten!

    2015

    In het voorjaar van 2015 plannen we een nieuwe Reis van je leven op Terschelling. Meld je als belangstellende aan, dan houden we je op de hoogte van de data en de mogelijkheden je in te schrijven voor deze cursus.

    Reacties van deelnemers

    “Ik wist niet goed wat ik kon verwachten, maar wat een geweldige ervaring.”

    “Heerlijk huis, zorgvuldige begeleiding, prima maaltijden.”

    “Aan alle voorwaarden is voldaan. Dat gaf mij de rust en de ruimte waar ik naar verlangde.”

    “Ik heb eindelijk de vinger op de zere plek durven leggen.”

    “Rust, ruimte, tijd, aandacht.”

  • | | | | | | | | | | | | |

    Laatverdrieters en Verlaat Verdriet-ers

    DoorTitia Liese

    Verlaat Verdriet-ers

    ‘De problematiek van wezen en halfwezen is een verborgen problematiek. Naar alle waarschijnlijkheid groter dan gewoonlijk wordt verondersteld’ is één van de conclusies die Jan Latten (CBS-demograaf en hoogleraar sociale demografie aan de Universiteit Amsterdam) trekt in het onderzoek naar Wezen en halfwezen van het Centraal Bureau Statistiek dat gisteren werd gepresenteerd.

    Met die conclusie ben ik het van harte eens. Dat heeft mijn jarenlange Verlaat Verdriet-praktijk mij wel geleerd.
    Een andere conclusie naar aanleiding van dit onderzoek luidt dat er te weinig kennis is van de gevolgen van jong ouderverlies op de lange termijn. Dit is een conclusie die ik slechts ten dele deel. Op wetenschappelijk terrein is de kennis van de gevolgen van jong ouderverlies inderdaad bedroevend. En dientengevolge ook de hulp aan volwassenen die in hun jeugd wees of halfwees werden. De goede niet te na gesproken: over het algemeen is het met de kennis van de gevolgen van jong ouderverlies en de hulp aan Verlaat Verdriet-ers bij professionals bar slecht gesteld.

    Kennis en kunde

    Dat betekent echter absoluut niet dat er geen kennis over de gevolgen van jong ouderverlies voorhanden is. Het tegendeel is waar. Niet alleen bij mij, maar ook bij een steeds toenemend aantal Verlaat Verdriet-ers, bestaat een gedegen en op ervaring gebaseerde kennis omtrent de gevolgen van jong ouderverlies en een gedegen en op ervaring gebaseerde kunde waar het hulp aan Verlaat Verdriet-ers betreft.

    Communicatie- en PR

    Een aantal weken geleden heb ik, samen met een aantal mensen die ik in een latere nieuwsbrief aan je voor ga stellen, een nieuwe basis gelegd voor een Verlaat Verdriet-Communicatie- en PR-plan. Zodra de vakantie voorbij is (dus: begin september 2013) gaan we met deze ideeën verder aan het werk.

    Laatverdrieters

    ‘Laatverdrieters’ is de term die in RTL-Nieuws wordt gebruikt. Bedoeld wordt hier Verlaat Verdriet-ers. Voor wie het nog eens duidelijk wil krijgen:

    • Verlaat Verdriet is de gangbare term die we gebruiken voor de gevolgen van jong ouderverlies;
    • Verlaat Verdriet-werk is het werk met volwassenen die in hun jeugd (voor hun twintigste) een ouder – of beide ouders – zijn verloren door overlijden;
    • Een Verlaat Verdriet-er is een volwassene die in haar/zijn jeugd een ouder – of beide ouders – is verloren door overlijden: halfwees of  wees;
    • Verlaat Verdriet-ers zijn halfwezen of wezen.

    RTL-Nieuws

    https://www.rtlnieuws.nl/nieuws/binnenland/wezen-nederland