• | | | | |

    Ik ben een bed; over jong verlies, rouw en veerkracht

    DoorTitia Liese

    Ik ben een bed

    Kaat is de regie kwijt. Dat is lastig want Kaat is regisseur. Ze werkt aan een theaterstuk dat ze zelf schreef. Het stuk gaat over Meisje, die jong haar vader verliest en leert overleven. De repetities beginnen goed, de sfeer is prima, de muziek klinkt als een klok. Maar de acteurs gaan vragen stellen. Waar wil je eigenlijk heen, Kaat, met je stuk? En wat is dat met dat bed? Kaat duikt terug in haar script. Ze wil vooral de veerkracht laten zien van het kind dat overleeft, want kinderen zijn taaie rakkers. Maar hoe harder ze zoekt, hoe meer ze erin verstrikt raakt. Langzaam wordt duidelijk dat Kaat nog altijd worstelt met het verlies van haar eigen vader, nu vijfendertig jaar geleden. Kaat kijkt op haar horloge. De première komt dichterbij…

    De Nijmeegse theatermaker Joos van Dooremalen is de schrijver en regisseur van de voorstelling. Zij verloor op 12-jarige leeftijd haar vader. Dat had grote invloed op haar latere leven. In de voorstelling brengt van Dooremalen de pijn van jong verlies scherp en invoelbaar in beeld. Met woorden, beelden en muziek geeft ze ruimte aan de onderstroom van alles wat niet gezegd wordt, maar wat er wel is. Ze verbeeldt de veerkracht van het kind dat overleeft en het prijskaartje dat daaraan vastzit.

    Over jong verlies, rouw en veerkracht

    De muzikale theatervoorstelling IK BEN EEN BED volgt een jong meisje dat te maken krijgt met verlies. Haar vader is ernstig ziek en gaat overlijden. Wat doet dat met haar en wat voor gevolgen ondervindt ze daarvan op latere leeftijd? IK BEN EEN BED is een voorstelling over een urgent thema voor iedereen vanaf 14 jaar en ouder. Met muziek van de Nijmeegse componist Theo Hoek.

    Data

    Voorstellingen: 31 oktober en 1, 14 & 15 november

    Locatie

    Lindenberg Cultuurhuis Nijmegen

    Tickets

    € 21,50 p.p., CJP € 15,- p.p.
    Reserveren via https://www.stimagt.nl/project/ik-ben-een-bed/

  • Een plek waar vrouwen willen zijn

    DoorTitia Liese

    Wil je graag in je eentje naar een plek waar je kunt zijn? Waar je tot jezelf kunt komen. Je veilig kunt voelen. Geborgen. Waar plek is voor jou. In je eentje. Een plek die helemaal is ingericht voor innerlijke pelgrims, en voor wandelende pelgrims. Geen overgeschoten plekje ergens achterin. Geen plekje waar je aan alles voelt: dit is voor meer personen en ik ben maar alleen. Waar je kunt genieten van binnen vertoeven in je eigen binnenwereld. Of buiten. Op het pleintje. Of in het dorp. Waar je aan de rivier kunt zitten mijmeren. Steentjes gooien in het water. Waar je veilig kunt wandelen in het bos rond Codiponte. Mediteren in de stilte van de romaanse pieve (kerk), Of op het Maria-plaatsje in het bos, op een steenworp van het pleintje. Of in het kleine kapelletje aan het pleintje.

    Tuetur e unit

    De huisjes die horen bij Casa Matilda worden ingericht voor mensen die graag op zichzelf willen zijn. Maar dan wel in een veilige, geborgen omgeving. We zijn nog niet helemaal zover. De huisjes moeten nog worden opgeknapt en ingericht. Maar we streven ernaar medio 2027 Casa Matilda en de huisjes open te stellen op de manier passend bij de naamgeefster van het huis: Matilda van Canossa. Middeleeuws grootgravin van Toscane. De fiere vrouw die leefde naar haar familie-opdracht: Tuetur e unit. Bescherm en verenig.
    In Codiponte, waar oud zeer kan helen. A dopo!

  • | | | |

    De vrouw die altijd is gebleven

    DoorTitia Liese

    Zoveel soorten van verhalen. Levensverhalen. Gezinsverhalen. Familieverhalen. Foto’s. Poëziealbums. Dagboeken. Films. Video’s. Feiten en verzinsels. Kleine verhalen. Grote verhalen. Pijnlijke anekdotes. Grappige anekdotes. Doorgegeven van generatie op generatie.

    Historische verhalen. Herinneringsverhalen. Volksverhalen. Legendes. Eeuw na eeuw mondeling doorgegeven. Niet voor niets heb ik Casa Matilda – Huis voor Levensverhalen genoemd. Huis op de restanten van de middeleeuwse burcht van Codiponte, waar verhalen tot leven kunnen komen. Waar oud zeer kan helen. In Casa Matilda – Huis voor Levensverhalen mogen ze er allemaal zijn.

    De vrouw die altijd is gebleven

    Matilda van Canossa, 1046-1115, zes jaar toen ze haar vader verloor. De vrouw die altijd is gebleven. Over haar doen nog altijd tal van verhalen de ronde. Ook meer dan duizend na haar dood is ze nog altijd aanwezig in volksverhalen en legendes.

    Storie di Matilda

    Matilda als beschermster van het landschap

    Ze verschijnt in verhalen die deels berusten op de werkelijkheid – als beschermster van bergpassen. Van bossen die ze beschermt tegen roof en verwoesting. Nog steeds wordt verteld hoe ‘Matilda de heuvels bewaakt’.

    Matilda als beschermster van dieren

    De bekendste legende is die van de wolf van Canossa. De gewonde wolf die Matilda verzorgt, en die later haar burcht bewaakt. Vorstin die in harmonie leeft met de natuur.

    Matilda als beschermster van reizigers en pelgrims

    Matilda’s domein lag op kruispunten van oude routes. Romeinse wegen. Pelgrimsroutes. Handelsroutes. Ze opent geheime bergpassen om reizigers te redden. Wordt gezien als bewaakster van veilige passages.

    Matilda als beschermster tegen onrecht

    Ze verschijnt bij conflicten tussen dorpen. Straft lokale heren voor machtsmisbruik. Beschermt boeren tegen roofridders. Ze wordt geroepen om recht te spreken.

    Matilda als beschermster van kastelen en ruïnes

    Nog altijd wordt het verhaal verteld van de vrouw die nooit is weggegaan. Matilda, die nog altijd waakt over burchten en kastelen.

    Matilda als beschermster in de nacht

    Ze reed in de nacht te paard (historisch!) om haar troepen te redden. Waakt over dorpen tijdens winterstormen. Wie haar paard hoort, is veilig.

    Een klein eerbetoon aan haar aanwezigheid.

    Matilda stimuleerde actief de ontwikkeling van nieuwe (landbouw)producten in de regio Toscane. Aan haar draag ik graag de ChocMatilda op. De chocoladetruffel die we hebben ontwikkeld om het land te eren waarin Matilda was geaard: Lunigiana. Een klein eerbetoon aan de vrouw die altijd is gebleven, en haar land.

  • | | | | |

    ChocMatilda: bonbon met een levensverhaal

    DoorTitia Liese

    Zou het niet mooi zijn als Matilda haar eigen bonbon zou krijgen?
    Mijn eerste kennismaking met bonbons in Italië lang geleden waren de Baci Perugina – Kusjes van Perugia. De doos, de naam, de smaak, de vorm, de hele hazelnoot, het briefje met een poëtische spreuk in iedere bonbon mee verpakt (mooi verhaal, zoek het eens op). Hoewel niet van nature chocolade-fan: ik ging niet terug naar Nederland zonder een doos Baci.

    Zou het niet mooi zijn een bonbon te maken die bij Matilda past? Matilda: naamgeefster van Casa Matilda – Huis voor Levensverhalen op CodiponteCastello / Casola in Lunigiana. Middeleeuws vorstin. Grootgravin van Toscane. Vrouw met allure, wier invloed op de wordingsgeschiedenis van Italië (en van Europa) nog altijd aanwezig is.

    Een bonbon, samengesteld uit historische ingrediënten van de Lunigiana – kastanje, honing, noten en vruchten. In de vorm die past bij een van de bos-producten waar de Lunigiana beroemd om is: truffels. Al onderzoekend, denkend en werkend ontstond de eerste versie van ChocMatilda. Een chocoladetruffel die je gewoon zelf aan de keukentafel kunt maken, zonder dat je daar speciale gereedschappen voor nodig hebt. Als eerste deel ik het recept van de eerste ChocMatilda graag met jullie.

    ChocMatilda

    Wat zo simpel lijkt dat je het zo zelf kunt doen (en wat ook echt zo simpel is!) is wel een samenspel van zorgvuldigheid. Passend binnen een Huis voor Levensverhalen waar ieder ingrediënt van het levensverhaal telt. Waar met toewijding, geduld, doorzettingsvermogen en zorgvuldigheid mooie resultaten tot stand worden gebracht.

    Recept

    Vooralsnog kun je het recept van deze eerste ChocMatilda aanvragen bij mij Matilda@verlaatverdriet.nu
    Dit recept, en de volgende recepten van ChocMatilda’s, wordt ook gepubliceerd op de nieuwe website www.casamatilda.eu (onder constructie).

    Disclaimer

    Verslavend lekker!