• | | | |

    Casa Matilda krijgt haar eigen levensverhaal

    Casa Matilda, Huis voor Levensverhalen, krijgt haar eigen levensverhaal

    en dat wil ik graag met je delen!
    De eerste fase zit erop – de grote restauratie van Casa Matilda. De enorme operatie werd zichtbaar in oktober 2025 toen de aannemer na alle voorbereidingen daadwerkelijk kwam. De grote bouwkraan werd geïnstalleerd op de parkeerplaats van CodiponteCastello. De steigers, voorzien van veiligheidsnetten, werden opgetrokken. Deze klussen alleen al waren een hoogstandje van Italiaanse techniek, vakmanschap en vernuft. In de zomer van 2026 zit het werk van de aannemer erop. De bouwkraan is verdwenen. De steigers zijn verdwenen. De bouwvakkers zijn verdwenen.

    Casa Matilda, 2025-2026

    Tijdens mijn verblijf op Terschelling afgelopen augustus wist ik het ineens zeker. Dit proces gaat een boek worden. Casa Matilda, 2025-2026. Zo bedacht, zo gedaan. De teksten zijn klaar. Dankzij onze geweldige samenwerking vertaald in het Italiaans, Nederlands en Engels. De foto’s liggen klaar voor selectie. Volgende maand zetten we het boek in elkaar. Achtereenvolgens gaat het naar de drukker. Nader bericht volgt ongetwijfeld.

    Volgende fase

    De volgende fase is aangebroken: het werk om de drie appartementen klaar te maken voor de ontvangst van gasten. De zaal. De overige ruimten. Het installatiewerk. Het afwerk-werk waarvoor veel vrijwilligers zich al hebben aangemeld om de handen uit de mouwen te steken.

    Levensverhaal

    Maar er is nog een heel ander verhaal. Het verhaal van Casa Matilda. Casa Matilda is een historisch gebouw dat ooit deel heeft uitgemaakt van een middeleeuwse burcht. En nu komt het: in deze lange, misschien wel meer dan 1000-jarige historie heeft Casa Matilda verschillende bestemmingen gehad. Bestuurscentrum van de burcht. Ridderzaal. Ontvangstruimte. Toevluchtsoord voor dorpelingen uit Codiponte en omgeving. Maar welke bestemmingen kreeg het gebouw daarna? Niemand die het nog precies weet. In al die duizenden plekken van historische waarde in Italië nam de Lunigiana, en daarmee Codiponte, geen prominente plek in. Daar gaat nu verandering in komen. Volgende week vindt een meerdaagse conferentie plaats met hoogleraren van drie toonaangevende Italiaanse universiteiten, (kunst)historici en architecten juist over de historische waarde van de Lunigiana. Van Codiponte. En ook van Casa Matilda! Historici, kunsthistorici en architecten gaan Casa Matilda haar eigen levensverhaal geven. Als dat niet bijzonder is voor een Huis voor Levensverhalen!

     

     

  • | | | | |

    Casa Matilda si è trasformata in un palazzo

    Casa Matilda is een paleis geworden, schreef een vriendin naar aanleiding van foto’s van Casa Matilida die Maartje me stuurde, en die ik doorstuurde. Casa Matilda si è trasformata in un palazzo!

    Tranen in je ogen

    Wat een verschil met het huis zoals het er vorig jaar oktober nog uitzag. Toen sprongen de tranen in je ogen van het verval. Hoe kan dit ooit nog goed komen?
    Tot de foto’s die Maartje afgelopen week stuurde. Toen sprongen de tranen in m’n ogen van zoveel schoonheid. Casa Matilda si è trasformata in un palazzo.

    De laatste fase

    De laatste fase van de enorme klus van de aannemer is aangebroken. De steigers zijn al verdwenen. Binnenkort verdwijnt ook de hijskraan. Wat onvoorstelbaar leek is werkelijkheid geworden. Casa Matilda si è trasformata in un palazzo.

    De nieuwe fase

    Als de aannemer klaar is met zijn werk breekt een nieuwe fase aan voor Casa Matilda. De fase van HANDEN UIT DE MOUWEN. Komende week vertrekken de eerste Nunspeetse vrijwilligers met hun camper naar het zuiden om gedurende een ruime maand hun handen uit de mouwen te steken in Casa Matilda.

    • Steekt hun initiatief je aan?
    • Heb je tijd en energie jouw bijdrage te leveren als vrijwilliger?
    • Heb je altijd al graag willen klussen in een middeleeuws Toscaans pand?
    • Vind je het fijn als vrijwilliger jouw bijdrage te leveren aan het verfraaien van een pand met een bijzonder maatschappelijk doel?
    • Wil je ervaren hoe het is een tijdje in een Italiaans dorpje te vertoeven en samen te werken met vrijwilligers van diverse pluimage?

    Un coloroso benvenuto

    Het is tijd voor ons nog eens te inventariseren wie een bijdrage wil komen leveren aan het gebruiksklaar maken van Casa Matilda.
    Heb je zin? Tijd? Gelegenheid? Aarzel dan niet.
    Stuur een mailtje naar titia@verlaatverdriet.nu of bel Titia 06 – 53 76 58 43.

    Un coloroso benvenuto – van harte welkom!

     

     

  • | | | | | | | |

    Wat kan er mooier zijn voor je nalatenschap……

    Wat kan er mooier zijn voor je nalatenschap dan die bij leven vorm te kunnen geven. Een bijzonder proces, dat al gaande is vanaf het moment dat ik in de gelegenheid werd gesteld mijn huis te verkopen. Terwijl ik er vooralsnog mag blijven wonen.

    Huis voor levensverhalen

    Met de verkoop van mijn huis startte het proces van vorm geven aan mijn nalatenschap, zowel materieel als immaterieel. Zelf heb ik geen kinderen. Wat is er dan mooier dan mijn nalatenschap maatschappelijke betekenis te geven met een Huis voor Levensverhalen. Mijn Verlaat Verdriet-werk door te kunnen geven. Te verduurzamen.

    Casa Matilda

    Op de muren van de middeleeuwse burcht van Codiponte. Aan het Toscaanse pleintje van CodiponteCastello. Een bijzonder proces kwam op gang om van het huis in vergaande vervallen staat een prachtig eigentijds palazzo te maken. Een proces dat niet op deze manier vorm had kunnen krijgen zonder de tomeloze energie van Maartje. Wat ben ik Maartje en Davide dankbaar voor hun inzet om de huizen aan het pleintje weer tot leven te wekken.
    Ons project zou niet tot stand gebracht kunnen worden zonder zijn vertrouwen in ons project en de financiële bijdrage van André, en zijn vrouw Reineth. Ook hun beide ben ik tot in de grond van mijn hart dankbaar voor wat nu bezig is meer en meer vorm te krijgen – een gastvrije plek voor Levensverhalen.

    Materiële in immateriële nalatenschap

    ‘Mijn doel is een samenhangen aanbod te ontwikkelen voor Verlaat Verdriet-ers’. Ik hoor het mezelf nog zeggen tegen Tech-vrouw Juliette, de vrouw die mij ruim twintig jaar met raad en daad heeft bijgestaan. Dat samenhangend aanbod is tot stand gekomen. Tot nu toe in sommige opzichten nog verborgen, en niet of moeilijk bereikbaar voor Verlaat Verdriet-ers. ‘Er is zoveel werk van jou dat niet verloren mag gaan. Ik ga ervoor zorgen dat al dat waardevolle werk beschikbaar komt voor mensen die er net zoveel aan kunnen hebben als ik heb gehad.’ De woorden van Stephanie zijn inmiddels aan alle kanten voelbaar en zichtbaar. Zeker nu ook Ronald zijn energie beschikbaar stelt om mijn Verlaat Verdriet-werk te verduurzamen. En er komt meer. Veel meer. Ook jullie dank, dank, dank!

    Bij leven en welzijn

    Om even terug te komen op mijn eerste zin in deze blog waarin BIJ LEVEN staat. Bij leven en welzijn en in gezondheid hoop ik nog vele jaren mijn gewone steentje bij te dragen aan mijn levenswerk: Verlaat Verdriet.

    Codiponte, waar oud zeer kan helen

  • | | | | | | |

    Van truffel naar traumaboom

    Van truffel naar traumaboom, of: hoe je van een chocoladetruffel terecht kunt komen bij een traumaboom

    Waar ben ik toch allemaal mee bezig? heb ik me de afgelopen maanden bij herhaling afgevraagd.

    Gefascineerd door de manier waarop in de vaste expositie Labyrinthia verleden en heden met elkaar worden verbonden bezocht ik kort na elkaar twee keer het Drents Museum om deze expositie te zien en te ervaren.

    Ons boek De kunst van het verbinden, waarin we tekst en beeld geven aan Verlaat Verdriet en de verschillende manieren waarop ervaringsgenoten hun proces hebben vorm gegeven. Dit project geef ik vorm in samenwerking met Annemieke. Ervaringsgenoot, communicatieadviseur, vaardig interviewer en auteur van artikelen.

    Een simpel appje in verband met de Psoas-spier greep me. De spier van de ziel. Zelfonderzoek, onderzoek en oefeningen zijn inmiddels dagelijkse kost voor me.

    Casa Matilda – Huis voor levensverhalen roept ons op om Verlaat Verdriet en verlate rouw te internationaliseren. Casa Matilda haar plaats te geven als internationale ontmoetingsplek rond levensverhalen, verlies en rouw. In samenwerking met Stephanie – mede vormgever van Verlaat Verdriet en verlate rouw en al sinds jaren mijn rechterhand  – en Ronald – ervaringsgenoot, IT-er en nog veel meer. Teksten van de website Verlaat Verdriet zijn inmiddels vertaald naar het Duits, Engels, Frans en Italiaans. Matilda Publishing House is al een tijd een feit. Een nieuwe website Casa Matilda is in voorbereiding.

    Een truffel met een verhaal

    Ik wil een ChocMatilda bedacht ik een paar weken geleden. Een eigen bonbon, als visitekaartje van het huis. Een huisbonbon, zeg maar. De bonbon moet worden gevuld met ingrediënten die al eeuwen deel uitmaken van de Lunigiana. Ik verdiepte me in het zelf maken van bonbons. Ik verdiepte me voor de zoveelste keer in het levensverhaal van een heel bijzondere middeleeuwse vrouw: Matilda van Canossa. En ik verdiepte me weer eens in specifieke producten uit de Lunigiana.
    ChocMatilda gaat een chocoladetruffel worden met canache van Lunigiaanse producten. In de vorm van de truffels zoals die sinds eeuwen worden gezocht en gevonden in de bossen van de Lunigiana.

    Een traumaboom met een verhaal

    En toen kwamen de gesprekken over Verlaat Verdriet en verlate rouw met twee vrouwen die ik al heel lang ken. Die elk op haar eigen manier van grote invloed is geweest op mijn Verlaat Verdriet-werk. Beide vrouwen had ik lange tijd niet gezien en gesproken. Eerst maandag met de ene, toen dinsdag met de andere. Alsof we elkaar gisteren nog spraken. En gepraat dat we hebben!
    Gisterochtend werd ik wakker. Op het moment dat ik mijn ogen opende wist ik het: er moet een Traumaboom komen. ‘Show, don’t tell’. De betekenis van dit gezegde heb ik altijd wel begrepen. Maar hoe visualiseer je thematiek die zo complex is – en zo gelaagd – als Verlaat Verdriet en verlate rouw. Nou: een Traumaboom. Komt eraan. Let maar op!

    Meer