• | | | | |

    Wat de Psoas brengen kan

    DoorTitia Liese

    Wat de Psoas brengen kan

    ‘Als ik dit moet is niks meer belangrijk. Ik doe nooit meer wat.’ We staan in de kamer van mijn ouderlijk huis. Mijn vader en ik. Lang geleden. Mijn moeder is twee jaar geleden overleden. Mijn vader heeft een nieuwe vrouw. Hij wil graag dat ik haar ‘mammie’ noem. ‘Mammie’, dat is mijn moeder. Dat is niet die mevrouw die al een tijdje in ons huis woont. Die mevrouw is een ’tante’. Géén mammie.
    Om de lieve vrede doe ik het. Ik pas me aan. Maar mijn lijf gaat op slot. ‘Ik doe nooit meer iets.’

    Slot

    ‘Ik doe nooit meer iets’ is een besluit dat het overgrote deel van mijn leven mee vorm heeft gegeven. Ik leefde vanaf dat moment vanuit NEE. IK DOE NIKS MEER. Het heeft me een substantieel deel van mijn leven gekost om dit NEE te onderzoeken. En dat bracht me zeker iets. Het bracht me veel zelfs. Heel veel.
    Stap na stap veranderde
    NEE in ja, tenzij….
    Ja, tenzij….
    werd ja, maar…..
    Ja maar….
    werd ja.
    Ja veranderde in JA.

    Psoas

    Zoals je hebt kunnen lezen in mijn blogs Samen op zoek naar de verborgen bron en Mijn avonturen met de verborgen bron kwam ik een aantal weken geleden (weer) op het spoor van de Psoas. Deze keer was er een mooie, hartelijke klik tussen mij en Psoas. Vorige week werkten we in de yogales met de Psoas. Dat deed me al goed. Maar ik wilde weten waarom bepaalde bewegingen me niet lukten. Wat dat betekende. En wat daarmee te doen. Er volgde een individuele sessie met Tonja, mijn nieuwe yogadocente. Samen gingen we aan het werk. En het werkt!
    Thuis pas ik me aan mijn nieuw verworven kennis aan. Zorg ik goed voor m’n Psoas. En het werkt! De pijn die ik al zeker drie jaar had ergens in de buurt van mijn heup is zo goed als verdwenen. De restpijn is een mooi onderwerp voor verder onderzoek. Ik merk dat m’n lijf op zoek is naar nieuwe balans. En dat voelt goed.

    Geen quickfix

    Werken met de Psoas als trauma in je jeugd ingrijpende veranderingen in je lijf heeft laten ontstaan kent geen QuickFix. Er zijn een paar voorwaarden waardoor dit ‘wonder’ kan gebeuren. In mijn geval in de eerste plaats: ik heb zelf heel veel gedaan in mijn eigen proces. Ik ken de weg in mezelf. Hoef daar ook geen verhalen meer over te delen om verder te kunnen.
    De andere, minstens even belangrijke, voorwaarde is het werken met Tonja. In de eerste plaats is zij een zeer ervaren yoga-docente die haar materie door en door kent. De tweede, en naar ik vermoed doorslaggevende, voorwaarde is de kwaliteit van haar aanwezigheid.
    Hoe dan ook: ik verheug me over wat zich nu in mijn lijf afspeelt en sta graag, en zo nu en dan ook letterlijk, stil bij wat de Psoas brengen kan.

  • | | |

    Zora del Buono: Vanwege hem

    DoorTitia Liese

    Vanwege hem – Zora del Buono

    Zora del Buono is nog maar acht maanden oud als haar vader in 1963 omkomt bij een auto-ongeluk. Zijn plotselinge dood heeft een diepe leegte achtergelaten in het gezin. Haar moeder en zij spraken nauwelijks over hem. De pijn van haar moeder was te groot om te verdragen.
    Vele jaren later, als de auteur zestig is, komt ze op het spoor van de destijds achtentwintigjarige man met de initialen E.T. die verantwoordelijk was voor de dood van haar vader. Hoe heeft hij de afgelopen zestig jaar doorgebracht, is hij gebukt gegaan onder schuldgevoel?

    Vanwege hem is een roman en een zoektocht ineen. De verteller is vastberaden om de inmiddels bejaarde E.T. te confronteren met het tragische verleden van haar familie. Haar reis leidt haar door Verlaat Verdriet-thema’s, waar antwoorden nieuwe vragen oproepen. Wat gebeurt er met haar nu ze meer weet over de man die haar vaders dood veroorzaakte dan over haar eigen vader? En hoe vind je verzoening als je weet dat de leegte nooit helemaal zal verdwijnen?

    In de pers

    ‘Met dit verhaal heeft Zora del Buono niet alleen een monument voor haar vader geschreven, het is ook een ode aan waarheidsvinding.’ Süddeutsche Zeitung

    ‘Zora del Buono is een geweldige verhalenverteller en Vanwege hem is een hartverscheurend, ontroerend boek over een dochter die onderzoek doet naar haar vader. Het is ook een stuk hedendaagse geschiedenis, magnifiek geschreven, onsentimenteel, slim. Een boek dat je in één keer uit kunt lezen.’ Der Spiegel

    ‘Een aangrijpend, levendig werk en een ontroerende getuigenis van menselijkheid.’ NZZ Bücher am Sonntag

    Lees meer over de auteur

    Zora del Buono

  • | | | | | |

    Sentimental Value: film van Joachim Trier

    DoorTitia Liese

    Sentimental Value

    ‘Ik kan niet meer.’ Het lukt me niet meer.’ Help me’. Ik heb een thuis nodig.’
    Gisteravond heb ik de film Sentimental Value in de bioscoop gezien. Nooit heb ik durven dromen dat de levenslange invloed van het vroege verlies van je ouder(s) door de dood zo mooi vorm en inhoud zou kunnen krijgen als in deze film. Maar het is echt. Deze film is er wel. Daily Impact. De blijvende, dagelijkse gevolgen van ruptuur en trauma als gevolg van jong ouderverlies. Ook op volgende generaties. Van binnenuit gefilmd.

    Gevoelswaarden

    Op een hele mooie manier geeft deze film – mede gebaseerd op het werk van generaties Scandinavische cineasten – integer beeld aan generaties Verlaat Verdriet en verlate rouw. Van het vermogen – en het onvermogen – ontreddering te voelen. In beweging te komen om ruimte te maken voor veranderingen in je leven. In plaats van altijd te blijven vertrouwen op je vermogen alles onder controle te houden. Van overleven naar leven te gaan. Vertolkt door actrices en acteurs die je laten zien – en voelen – hoe thema’s van Verlaat Verdriet zo dichtbij kunnen komen dat ze als het ware onder je huid kruipen. En tegelijkertijd met een distantie die zo kenmerkend is  – en daarmee zo herkenbaar – voor Verlaat Verdriet-ers.

    Een film met gevoelswaarden die je ruim twee uur meenemen in de wereld van Verlaat Verdriet en verlate rouw. Helder. Dichtbij. Soms ver-af. Nergens sentimenteel. Mooie beelden. Herkenbare symboliek. Een film voor elke Verlaat Verdriet-er. Om meer dan eens te gaan zien.

    Tips

  • | | |

    Casa Matilda: een nieuw dak boven ons hoofd

    DoorTitia Liese

     

    Het is vandaag 14 februari 2026. Ik wil je graag iets vertellen over Casa Matilda. Iets meer dan een jaar geleden – voorjaar 2025 – was ik de wanhoop nabij. Nachten achtereen schrok ik wakker van het geluid van neerstortende balken (dertienhonderd kilometer verderop). Casa Matilda met een groot gat in haar dak. Geen idee hoe het verder moest met de ontbrekende financiering van Casa Matilda. Wel wist ik nog steeds heel zeker: Casa Matilda: Huis voor Levensverhalen moet er komen. Maar hoe???

    Reddende engelen

    Tot, nu iets minder dan een jaar geleden, de eerste reddende engel op mijn pad verscheen: Reinolda. Zij bracht mij in contact met André, de tweede reddende engel. De eerste engel vertelde de tweede engel over mijn Verlaat Verdriet-werk. Over ons project op het pleintje van Codiponte. ‘Maak maar een afspraak’ zei André tegen Reinolda. ‘Ik kom met mijn financieel adviseur.’ Zo zaten we, op een dag in maart 2025, met z’n vieren aan tafel. ‘Wat doe jij mooi werk’ zegt André tegen me. ‘En wat een bijzonder project in Italië. Ik ga erover denken.’

    Een klap

    Ons volgende contact, in de vorm van een video-call met Maartje, brengt de volgende stap. De voortvarendheid van Maartje, en haar gedegen kennis van restauratieprojecten, geeft de doorslag. ‘We geven er een klap op.’ zegt André. De voorbereidingen voor de restauratie van Casa Matilda konden van start gaan.

    Een nieuw dak boven ons hoofd

    Vanaf eind september 2025 hebben de bouwers, en alle andere mensen die bij de restauratie van Casa Matilda zijn betrokken – zoals projectleider Maartje Schönefeld en  bouwkundige Francesca Baldasari –  een ware titanenklus geklaard. ‘Zo mooi’ vertelt Maartje aan de telefoon. ‘Onder alle weersomstandigheden wordt er in zo’n mooie, harmonieuze sfeer keihard gewerkt. Echt heel bijzonder.’

    Als het goed is wordt Casa Matilda – Huis voor levensverhaal zomer 2026 opgeleverd door de aannemer. We houden je op de hoogte. Zoals je kunt zien op de foto: voor verrotte neerstortende balken hoef ik niet meer bang te zijn. Een nieuw dak boven ons hoofd is in de maak!

    Zien

    Casa Matilda: nieuw dak boven ons hoofd