M’n Terschellingse tuintje

Wat een genoegen, deze paar extra dagen, om in het piepkleine Terschellingse tuintje dat ik sinds vorig jaar heb en waar ik zo ontzettend dol op ben, te wroeten. Wel moet ik een grote teleurstelling incasseren. Ik had toch een heleboel bollen gepoot in het najaar? Of had ik dat niet? Ik wist zeker van wel, maar nu ik zie dat er niets is opgekomen twijfel ik er aan. Niets aan te doen. Volgend jaar beter. Wel heb ik nu mooi tijd om onkruid te wieden en zomerbloeiers te zaaien. Goed beschouwd kan dit natuurlijk helemaal niet, zo’n tuintje op een plek waar je veel te vaak niet bent. Maar met vereende krachten van mij en welwillende huurders die ook van m’n tuintje houden lukt het toch er iets moois van te maken.