Als je er niet over praat….
‘Als je er niet over praat, is het alsof het er nooit is geweest.’
In het weekend las ik deze zin in verband met de 4 mei herdenking.
Als je er niet over praat, is het alsof het er nooit is geweest.
Hoe waar is dit!
Wat kunnen wij, Verlaat Verdriet-ers, hiervan leren?
Als je niet praat over je overleden moeder, is het alsof ze er nooit is geweest. Is het alsof ze nooit jouw moeder is geweest.
Als je niet praat over je overleden vader, is het alsof hij er nooit is geweest. Is het alsof hij nooit jouw vader is geweest.
Pap, ik mis nog steeds jouw wel-te-rus-ten zoen
Vanavond keek en luisterde ik naar het nationale herdenkingsprogramma op de televisie. En hoorde Simone Kleinsma zingen. Pap, kun je me horen.
Ik deel het lied hier graag nog eens met je.
Pap, kun je me horen?
Laat de vlam van dit flakkerende kaarsje
De nacht beschijnen net zoals jouw geest mijn leven heeft verlicht
Pap, kun je me horen?
Pap, voel me verloren
Kun je me wel vinden in de nacht?
Pap, mag ik je storen?
Pap, kun je me horen?
Kun je me wel helpen met m’n angsten?
Honderdduizend ogen kijken neer, maar welke ogen zijn van jou
Waar ben je nu, die hechte band tussen ons twee waar is die nou?
Ik voel me jaren ouder, mijn leven lijkt veel kouder
Mijn wereld minder zinvol, dan die was als toen met jou
Pap, kun je vergeven
Pap, m’n nieuwe leven
Haast bij elke stap, voel ik verwijt
Steeds in m’n gebeden
Met mezelf gestreden
Hopend op jouw raad met al jouw wijsheid
Ik draag met me mee wat jij me leerde elk door jou gekozen boek
Waar vind ik straks in wat ik las voldoende steun voor wat ik zoek
Steeds leger zijn de straten en ik daar in verlaten
De maan heeft minder glans en ook de zon schijnt niet als toen
Pap, ik blijf van je houden
Papa, dat vertrouwde
Pap, ik mis nog steeds jouw wel-te-rus-ten zoen