/

Denken is verrukkelijk: Verlaat Verdriet in romans en biografieën

DoorTitia Liese

Romans en biografieën

Bijzonder en fascinerend vind ik het elke keer weer. De levenslange invloed van het vroege verlies van je ouder(s) in romans en biografieën. Steeds weer kom ik in boeken als romans en biografieën tegen hoe schrijvers de gevolgen van jong ouderverlies zien. Duiden. Erkennen. Een plaats geven in de levens van hun hoofdpersonen.

Geschiedenis

Bijzonder en fascinerend vind ik het ook elke keer weer te lezen over ‘Verlaat Verdriet-ers’ die in de geschiedenis hun sporen hebben verdiend. Hun stempel(s) hebben gedrukt op kantelpunten in de geschiedenis. Wetenschappers. Filosofen. Natuurkundigen. Grote namen van bijzondere Verlaat Verdriet-ers.

Omwentelingen

Onlangs las ik de verzamelbundel Omwentelingen van John Banville. In deze bundel zijn biografische roman over Nicolaas Copernicus (1473-1543, 6 jaar toen hij zijn moeder verloor, 10 jaar toen hij zijn vader verloor). De biografische roman over Johannes Kepler (1571-1630, 3 jaar toen hij uit huis werd geplaatst). En zijn novelle naar Isaac Newton  (1643-1727, verloor zijn vader 3 maanden voor zijn geboorte).

Denken is verrukkelijk

Recent ben ik begonnen aan het boek Denken is verrukkelijk van Margriet van der Heijden. Dubbelbiografie over de levens van natuurkundigen Tatiana Afanassjewa (1876-1964, 3 jaar toen ze haar vader verloor). En Paul Ehrenfest (1880-1933, 12 jaar toen hij zijn moeder verloor,16 jaar toen hij zijn vader verloor).

Verlaat Verdriet-ers van formaat

Verlaat Verdriet-ers van formaat. Wetenschappers. Op zoek naar kennis. Geheimen van het leven ontraadselen. Altijd opnieuw op zoek naar waarheid.
Gecompliceerde levens. Afgescheiden. Angstig. Onzeker. Eenzaam. Afgewezen.
Hoogtepunten in hun leven die tegelijkertijd dieptepunten waren. Depressies.
Maar ook: trots. Koppig. Eigenwijs. Volhouders. Doorzetters.
Gedreven door een intense honger naar vervulling. Naar gezien worden. Gehoord worden. Begrepen worden. Erkend worden.

Voorbeelden om van te leren.
Levens om van te leren.
Ook over de levenslange invloed van het vroege verlies van een ouder en/of beide ouders.