• | |

    Worstelingen van een onsterfelijke Verlaat Verdriet-er

    Wie kent dit fragment niet. Deel uit de muurschilderingen die Michelangelo Buonarroti aanbracht in de Sixtijnse kapel in Rome.

    Michelangelo Buonarroti

    Michelangelo Buonarroti, 1475-1564, 6 jaar toen hij zijn moeder verloor. Verlaat Verdriet-er van wereldformaat. Beeldhouwer. Schilder. Fresco-ist, Architect. Schrijver. Onsterfelijke maker van de David. De Heilige Familie. Piëta. Fresco’s in de Sixtijnse kapel. De graftombe van paus Julius II. Architect van de koepel van de basiliek van Sint Pieter in Rome. Dichter. Enzovoort. Enzovoort.

    Genie

    We kennen hem als onsterfelijk genie. Maar hoeveel weten wij van het gekwelde leven van deze Verlaat Verdriet-er? De man die zich altijd achtergesteld voelde. Niet gehoord. Niet gezien. Gehoond door zijn familie, terwijl hij zijn familie onderhield. Altijd bang voor tekort. Voor ondergang. Die van conflict naar conflict ging. Leefde in de ene Italiaanse stad na de andere. Altijd weer op de vlucht.

    De man die worstelde met zijn kunstenaarschap. Met zijn grootsheid. Met zijn gekwetste kinderziel. De conflicten in de roerige tijd waarin hij leefde. De veranderingen in zijn tijd. De onzekerheden.

    Kunstenaar in wie de uitbeelding van menselijke emoties als nooit tevoren gestalte kreeg.
    De man die geleden heeft onder zijn kunstenaarschap.

    De hemel van de paus

    Ik las het boek De hemel van de paus – Michelangelo en de Sixtijnse kapel. Geschreven door Ross King.
    Ik geef het graag aan je door.

  • | |

    De schoonheid van een verlaat rouwproces

    We zitten samen te praten. Een Verlaat Verdriet-er die afgelopen winter een workshop bij me deed. En ik. Een prachtige workshop die hem het gevoel gaf: Ik ben er. Het komt goed.

    Weerbarstig

    De werkelijkheid is weerbarstiger.
    Het leven van alledag.
    De relatie met zijn vrouw staat onder spanning.
    In zijn bedrijf hebben zich ingrijpende zaken voorgedaan die hun schaduw nog altijd werpen op het functioneren van zijn bedrijf. Van zijn eigen functioneren in zijn eigen bedrijf.
    Hij twijfelt aan zijn vaderschap. Aan zijn rol als opvoeder. ‘Ik weet niet of ik het goed doe. Hoe kan ik weten of ik het goed doe? Ik mis mijn vader zo. Altijd. En steeds weer. Elke dag.’

    De schoonheid van een verlaat rouwproces

    Deze Verlaat Verdriet-er neemt zijn proces heel serieus. Onderzoekt de dingen waar hij tegengaan loopt.
    ‘Ik weet het’ zeg ik tegen hem. ‘Als jij je zo ellendig en onzeker voelt kun je het niet zien. De schoonheid van een verlaat rouwproces.’
    Mijn opmerking komt niet bij hem binnen. Hij lijkt me niet te horen. Is vooral gefocust op wat hem niet lukt. Wat hem steeds weer bij de handen afbreekt.

    Het komt goed

    Aan het einde van ons gesprek kijkt hij me plotseling indringend aan. ‘Wat zei je eigenlijk…………..? Iets over proces……………? Schoonheid…………….?

    Hij twijfelt.
    Maar ik weet het.
    Het komt goed!