Over ontwijken en uitstellen
‘Het moet nu maar eens over zijn.’ Een groot verlangen van veel Verlaat Verdriet-ers. Misschien wel het grootste verlangen.
Het moet nu maar eens over zijn
Vandaag werd ik me er weer eens van bewust. Het moet nu maar eens over zijn.
Waar gaat dat dan eigenlijk over? Wat moet dan maar eens over zijn?
Mogelijk spelen deze gevoelens ook bij jou. ‘Het moet nu maar eens over zijn.’
Ben jij je er ooit goed van bewust wat je daarmee bedoelt?
Wat moet dan maar eens over zijn?
Ontwijken en uitstellen
‘Soms ben ik heel snel. Maar in uitstellen ben ik ook heel bedreven.’ schreef ik vanochtend in een reactie.
Ontwijken. Uitstellen. Bekende Verlaat Verdriet-thema’s. Thema’s waar veel over te zeggen valt. Bijvoorbeeld in het (zelf)onderzoek naar de vraag of de dood van je ouder voor jou een trauma is geweest.
Maar er is ook een ander perspectief op ontwijken en uitstellen mogelijk. En die gedachte wil ik nu graag met je delen.
Vicieuze cirkel
‘Ontwijken. Uitstellen. Ik ben daar zo bedreven in geweest’ denk ik bij mezelf. ‘Hoe bedoel je?’ reageert een ander stemmetje in me. ‘Je doet het nog.’ Ik barst in lachen uit. Aan m’n computer. Want ja: het is waar. Ik doe het nog. ‘Ho’ zegt weer een ander stemmetje in mij. ‘Maar het is nu wel heel anders dan vroeger.’
Vroeger werd ik namelijk kwaad op mezelf. Woedend. Gaf mezelf op m’n kop. Kwam in de vicieuze cirkel terecht van permanent ongenoegen. Kwam vervolgens tot helemaal niets meer. En hup: nog een vicieuze cirkel van ontwijken. Van uitstellen.
Doen
Gelukkig gaat dat tegenwoordig heel anders. Bij mij althans.
Ontwijken: ja – ik doe het nog steeds.
Uitstellen: ja – ik doe het nog steeds.
Maar anders dan vroeger zie ik nu wat ik doe. Ik reken mezelf er niet meer zo negatief op af. Kijk er een dagje naar. Misschien nog een dagje. Kan ook een weekje worden. Maar dan ga ik het gewoon doen.
De weg naar heling
De weg naar heling gaat voor een Verlaat Verdriet-er in stapjes.
Bijvoorbeeld door te onderkennen wat ontwijken en uitstellen voor jou betekenen.