/ / /

Joost Klein en dubbel ouderverlies

DoorTitia Liese

Joost Klein

Gisteren werd bekend gemaakt dat Joost Klein (1997) voor Nederland naar het Songfestival 2024 in Malmö zal gaan.

Vandaag las ik in een artikel over hem dat hij op zijn 12e zijn vader verloor. En een jaar later ook zijn moeder.
Dan kan muziek en tekst ineens een extra betekenis voor je krijgen. Ik deel graag 2 coupletten met je uit zijn lied Wachttijd.

[Refrein]
Als het echt te veel wordt
Als je groen en geel wordt
En je hebt een hoop verdriet
Als ze op je vitten
Als je ’t niet ziet zitten
Of als je geen uitweg ziet
Als het echt te veel wordt
Als je groen en geel wordt
En je hebt een hoop verdriet
Als je hard moet leren
Iets moeilijks moet studeren
Als het allemaal niet lukt (het lukt me niet)

[Verse 2: Joost Klein]
Mijn vader die daar lag
Gezien maar geen gezag
We zien wel met de dag
We zeggen geen gedag
Mijn moeder die daar lag
Ik denk vaak aan die dag
Natuurlijk doe ik dat in mijn natuurlijke habitat
Ik blijf maar bijvullen
Martijn van Eijzeren
Ik ben een film kijkende over een man van ijzeren
IJzeren metalen, Dikke van Dale
Ikke wil dat ook maar ik kan dat niet betalen
Ik en al mijn tranen vullen volle zalen
Ik heb veel verhalen, ik zit vol met vragen

Lezen

Horen

Wachttijd