Voordat ik kan denken aan wat ik eens zou kunnen doen om je blij te maken, zou ik niet meer steeds moeten denken aan wat ik moet laten om je niet ontevreden te maken. *

* Citaat van een partner van een Verlaat Verdriet-er

Rupsjes-nooit-genoeg

Volwassenen die in hun jeugd een ouder hebben verloren door de dood, hebben zich – in veel gevallen – na de dood van hun ouder tal van overlevingspatronen eigen gemaakt. Mogelijk is jouw partner één van de Verlaat Verdriet-ers die zich op deze manier staande hebben gehouden. Mogelijk ervaar je bij je partner regelmatig gedragingen waar je je van af vraagt: waarom? Hoe? Waarom gedraagt zij/hij zich zo? Waarom gebeurt dat? Hoe zit dat? Hoe ga ik daar mee om? Kom op zeg, gedraag je eens volwassen!

Rupsjes-nooit-genoeg worden Verlaat Verdriet-ers nog wel eens door hun partners genoemd. Wat ik ook doe, het is nooit genoeg.
Op deze plaats wil ik daarom een aantal Verlaat Verdriet-eigenschappen noemen die niet alleen voor jouw eigen partner opgaan, maar die eveneens opgaan voor heel veel andere Verlaat Verdriet-ers. Zodat je eigenschappen en gedragingen van je partner kunt plaatsen en er – zo je wilt en het (nog) op kunt brengen – begrip voor kunt hebben.

[jaccordion size=”xsmall”]

De verbinding verbreken::

Veel Verlaat  Verdriet-ers hebben de eigenschap plotseling de verbinding te kunnen verbreken. Lijfelijk zijn ze nog aanwezig, geestelijk hebben ze zich teruggetrokken op hun eiland. Bouwen een muur om zich heen. Sluiten anderen – ook jou –  buiten.
[jacc/]
Aandacht-junken::
Verlaat Verdriet-ers leven vaak met een gevoel van tekort. Zonder dat gevoel te kunnen duiden. Maar het zit er wel: een altijd knagend gevoel van verlangen. Naar??? Ware aandacht-junken kunnen ze zijn. Het gebeurt nogal eens dat Verlaat Verdriet-ers van partners vragen dat gevoel van tekort te vullen. Dat kun je als partner niet. Je hebt dat tekort niet veroorzaakt. Je kunt dat gat dus ook niet vullen.
[jacc/]
Ontvangen::
Om (onbevangen) te kunnen ontvangen is vertrouwen nodig, onder meer vertrouwen in andere mensen. Verlaat Verdriet-ers hebben vaak moeite met vertrouwen. Ze hebben een muur(tje) om zich heen gebouwd en kunnen niet (meer) (onbevangen) ontvangen. Onvoorwaardelijk aanwezig mogen zijn is een van de diepste verlangens van Verlaat Verdriet-ers en één van de moeilijkste stappen in een verlaat rouwproces bij Verlaat Verdriet: erkennen dat je dat te vroeg hebt verloren en dat je het ook nooit meer zult krijgen.

[jacc/]

Zorgen::

Veel Verlaat Verdriet-ers zijn gaan zorgen. Ze geven altijd aan andere mensen wat ze zelf hadden willen krijgen. Diep van binnen willen ze daarvoor beloond worden. En nog dieper van binnen zit het-kind-van-toen, dat het eigenlijk vanzelfsprekend vindt dat er voor haar/hem wordt gezorgd.

[jacc/]

Aanpassen::

Vanaf het moment waarop de ouder overleed – en voor het kind de wereld zoals het was geweest totaal en voorgoed veranderde – hebben Verlaat Verdriet-ers zich aan moeten passen. Zich aanpassen is één van de meest hardnekkige overlevingspatronen die voorkomen bij Verlaat Verdriet-ers. Ze lijken het vanzelfsprekend te doen, maar onder deze eigenschap zit vaak veel verdriet en boosheid verborgen om het verlies van toen.

[jacc/]

Opvliegendheid & meer::

In veel Verlaat Verdriet-ers is de gevoels-stroom geblokkeerd geraakt. Geblokkeerde energie neemt vaak de vorm aan van boosheid. Verlaat Verdriet-ers kunnen woede-uitbarstingen hebben die niet in verhouding staan tot de aanleiding. Of ze trekken zich terug in norsheid en vijandigheid. Onder deze boosheid en opvliegendheid zit vrijwel altijd angst verborgen. Angst niet te weten wat te doen en hoe te handelen.

[jacc/]

Hulp vragen::

Verlaat Verdriet-ers hebben zich zelf, sinds de dood van hun ouder, staande gehouden. Ze hebben niemand nodig. Ze redden zich wel. Hulp vragen kunnen ze niet. En mocht het al lukken om het wel te doen, dan kunnen ze in veel gevallen die geboden hulp niet ontvangen.

[jacc/]

Verliesangst::

Veel Verlaat Verdriet-ers hebben een levenslange en levensgrote verliesangst ontwikkeld. Op het moment dat jij, de partner, een half uur later komt dan de afspraak was, ben je in de wereld van een Verlaat Verdriet-er al dood.

[jacc/]

Controle::

Verliesangst zorgt ervoor dat Verlaat Verdriet-ers alles onder controle proberen te houden. Ze kunnen in hun controle-dwang zeer rigide zijn, dat zal je waarschijnlijk met enige regelmaat ondervinden.

[jacc/]

Paniek::

Verlaat Verdriet-ers kunnen – schijnbaar ‘zomaar’, zonder voor andere mensen zichtbare aanleiding – totaal in paniek schieten. Daar staat tegenover: als iedereen in paniek is, kan een Verlaat Verdriet-er volkomen rustig blijven. Is dat alles? Dat lossen we wel op!

[jacc/]

Afstand & nabijheid::

Onvoorwaardelijk aanwezig mogen zijn, de vanzelfsprekendheid en de intimiteit van onvoorwaardelijk aanwezig kunnen zijn, verdween voor veel Verlaat Verdriet-ers met de dood van de ouder voorgoed uit hun leven. Hoewel hun verlangen naar intimiteit groot – en soms allesoverheersend – kan zijn, bewaart een Verlaat Verdriet-er vaak grote afstand. Iemand heel dichtbij laten komen: hoe moet je dat doen als het al zo lang niet meer deel uit maakt van je leven?

[jacc/]

Gezondheid::

Overleven in plaats van leven – en dat is wat veel Verlaat Verdriet-ers nog steeds doen – veroorzaakt voor een groot aantal van hen gezondheidsproblemen. Migraine, ME/CVS, rugklachten, maar ook depressiviteit komen bij veel Verlaat Verdriet-ers voor.

[/jaccordion]

Een Verlaat Verdriet-er in verandering

Een Verlaat Verdriet-er, die haar/zijn verlate rouw- en veranderingsproces aan gaat, verandert. Dan merk je na verloop van tijd dat je niet meer die meegaande partner hebt. Die partner die geen grenzen stelde. Die voor jou zorgde. Die altijd voor je klaar stond. Die zich liever terug trok op haar/zijn eiland, dan te zeggen waar het voor haar/hem op stond. Die beslissingen nemen aan jou overliet. Daar komt een ander mens tevoorschijn. Iemand die eisen stelt. Die besluitvaardig wordt. Die grenzen stelt. Die niet meer altijd zorgt. Die niet meer altijd voor je klaar staat. Die zich niet meer vanzelfsprekend aanpast. Die gevoel voor eigenwaarde ontwikkelt. Dat is wennen!

Meer lezen