Toch maar morgen naar de huisarts

Zondagavond ga ik, als gebruikelijk, bij M. – mijn partner – eten. Als altijd heeft hij heerlijk gekookt. Na het eten kom ik nog even terug op zijn sms-je. Dat was het dan, zeg ik. Dank je wel dat je het voor me op hebt gezocht. Ik ben er klaar mee. Als ik jou was zou ik toch even naar de huisarts gaan, antwoordt M. Waarom? vraag ik. Dat is toch onzin? Ik weet nu toch wat het is? Er is toch verder niets te voelen? Maar ik weet dat hij gelijk heeft. Ik ga toch morgen opbellen om een afspraak te maken.