• | |

    Herman Koch: Äiti kuollut – Moeder dood

    DoorTitia Liese

    Finse dagen

    Toen Koch in 2012 Finland opnieuw bezocht, als vertaalde schrijver, kwamen twee Finse woorden bij hem terug: Äiti kuollut – Moeder dood.

    In Volkskrant Magazine van zaterdag 11 januari 2020 lees ik het interview met schrijver Herman Koch naar aanleiding van zijn nieuwste boek Finse dagen. Herman Koch (1953) verloor op zijn 18e zijn moeder als gevolg van kanker.

    …………’Ik merkte, met ouder worden, dat ik een ander perspectief op dingen van lang geleden kreeg. Ik heb in Red ons, Maria Montanelli, mijn debuut van dertig jaar geleden, ook al over mijn middelbare schooltijd en de dood van mijn moeder geschreven. Dat was een boos boek, verteld met de stem van een puber. Ik vroeg me af: hoe zou het zijn als ik nu naar die tijd zou kijken, met een mildere blik – als mezelf, zonder personage, zonder verteller?’

    ‘Je bent milder?’

    ‘Ik was benieuwd het uit te zoeken. Ik wilde weten hoe ik zou kijken naar het gedoe tussen mijn ouders, hun huwelijk en zo, de dood van mijn moeder, de vriendin van mijn vader. Het was niet zo dat ik dacht: ik ben nu milder. Ik was er nieuwsgierig naar. Of ik het met een soort van objectiviteit zou kunnen aanschouwen, door die afstand van inmiddels ruim 45 jaar.’

    ‘En?’

    ‘Nou, ik merkte dat er toch wel weer dingen waren waar ik tóch weer – nog steeds – verontwaardigd over raakte.’………….

    Herman Koch

    Red ons, Maria Montanelli
    ISBN: 9789054443445

    Finse dagen
    ISBN: 9789026341069

     

     

  • | |

    Dat is al zo lang geleden, dat kan het niet zijn.

    DoorTitia Liese

    ‘Dat is al zo lang geleden, dat kan het niet zijn’

    Vanochtend sprak ik een Verlaat Verdriet-er aan de telefoon.
    Vrouw. 40+. Verloor jong haar beide ouders. Directeur/eigenaar van een goedlopend bedrijf.

    Zoektocht

    Zoekt. Wat is er toch met mij aan de hand?
    Komt in haar zoektocht onder meer terecht bij een maatschappelijk werkster.
    Vertelt haar thema’s. Thema’s die je op een kilometer afstand herkent als Verlaat Verdriet-thema’s, zoals
    Altijd het gevoel hebben: er klopt iets niet met mij. Maar wat?
    Onrust. Altijd een gevoel van onrust.
    Steeds op zoek naar een gevoel van veiligheid. Van geborgenheid.
    Innerlijke eenzaamheid.
    Het gevoel nergens bij te horen.
    Er van buiten stoer en sterk uitzien, maar van binnen diepe onzekerheid voelen.

    Verlies beide ouders

    ‘Zelf denk ik dat dit iets te maken heeft met het vroege verlies van mijn beide ouders.’ zegt deze Verlaat Verdriet-er.

    ‘Nee,’ zegt de maatschappelijk werkster beslist. ‘Dat is al zo lang geleden, dat kan het niet zijn.’

    HELP

  • | |

    Ik heb dit al eens meegemaakt

    DoorTitia Liese

    ‘Ik heb dit al eens meegemaakt.’
    De realisatie beneemt me even helemaal de adem.

    December 2019

    Decemberweer. Korte dagen. Nat. Koud. Sinterklaas. Mijn verjaardag. Aankomend kerst. Kerstbomen. Lichtjes. 

    Mijn partner is in de laatste tijd van zijn leven aangekomen.
    Naderend eind. Hij 68. Ik net 70.
    Na ruim 30 jaar onze LAT-relatie in Nunspeet. Naast een gedeeld leven op Terschelling.

    Hoe doe je dat? Wat gebeurt er? Wat gebeurt er niet? Wat wil je? Wat wil je niet? Wat kan? Wat kan niet? Hoe geef je dit alles vorm?

    December 1957

    Decemberweer. Korte dagen. Nat. Koud. Sinterklaas. Mijn verjaardag. De verjaardag van mijn broertje. Aankomend kerst. Kerstboom. Kaarsjes. Muziek.

    Mijn moeder is in het laatste tijd van haar leven aangekomen.
    Naderend eind. Zij 49, ik net 8.

    Wat weet ik? Wat weet ik niet? Wat ervaar ik? Wat ervaar ik niet? Wat voel ik? Wat voel ik niet? Wat wil ik? Wat wil ik niet?
    Op tweede kerstdag overlijdt mijn moeder. Mijn leven zonder moeder is begonnen.

    Ik heb dit al eens meegemaakt

    Toen met het bewustzijn van het kind van 8 dat ik was.
    Nu met het bewustzijn van de volwassene die ik ben.

    Gat in je ziel

    Lees ook mijn blog De kerstengel en mijn moeder in mijn boek Gat in je ziel.

     

  • | | |

    Het verhaal van de voorzitter van de diepvriesvereniging 1

    DoorTitia Liese

    Dag Elle,

    ‘Vakliteratuur.
    Doorlezen!
    Dit is vakliteratuur.
    Doorlezen!’ dacht ik steeds snel als ik de afgelopen anderhalve dag weer een moment had waarop ik bedacht dat ik misschien eigenlijk iets anders zou moeten doen dan jouw boek lezen.
    Als mede-Verlaat Verdriet-er wil ik graag meteen reageren naar jou. Persoonlijk. Van ervaringsgenoot naar ervaringsgenoot.

    Wat een geweldig boek heb je geschreven. (Bijna) alle voorkomende Verlaat Verdriet-thema’s in één boek. Alleen dat al is een eervolle vermelding waard! Wat een rijkdom aan herkenning. Aan erkenning van de gevolgen van jong ouderverlies. Toen, als kind. Nu, als volwassene.

    De beloofde recensie van de Verlaat Verdriet-deskundige in mij komt later. Dat kan niet met een boek de dag nadat ik het heb uitgelezen. Dat kan pas als het boek geland is. Als ik iets meer distantie voel.

    Voor nu: ik gun jouw boek heel veel lezers. Ik gun heel veel lezers jouw boek. (En voor de volledigheid: ik zou jouw boek TANTE erbij doen!)

    PS: mocht het waar zijn dat de mooiste kunst wordt gemaakt door mensen die het diepste leed (hebben) ervaren, dan hoor jij voor mij bij de mensen die vanuit hun leed iets heel waardevols hebben voortgebracht.
    Dank Elle, voor Het verhaal van de voorzitter van de diepvriesvereniging.

    Elle van Lieshout

    Het verhaal van de voorzitter van de diepvriesvereniging
    ISBN: 9789089673121

    Tante
    ISBN: 9789089672315