Ik was pas vijf

Radiodocumentaire van Sara Kolster en Laura Stek, waarin Sara (nu 38) op zoek gaat naar de betekenis die het overlijden van haar zusje voor haar als kind als kind van vijf had.
Wie zag mij?
Wie hoorde mij?
Wie ziet mij?
Wie hoort mij? 

In deze documentaire gaat ze zowel in gesprek met haar eigen nog heel jonge kinderen over dood en verlies, als met mensen van vroeger: haar ouders, vriendin, kleuterjuf.
Ze bezoekt betekenisvolle plaatsen van toen.
Al zoekend reconstrueert ze haar ervaringen van toen tot een verhaal van toen.
‘Wat heeft het vroege verlies van mijn zusje met mij gedaan.’
Toen.
En nu.

Vijf

Sara was eigenlijk maar heel kort vijf. Haar driejarige zusje Anna stierf twaalf dagen na Sara’s verjaardag. De eerst volgende herinnering is de geboorte van haar nieuwe zusje, dat was twee jaar later. Blijkbaar is er een gat in haar herinnering ontstaan. Nu ze haar eigen vijf-jarige dochter Yuki ziet opgroeien wordt Sara steeds nieuwsgieriger naar haar eigen kleine versie.

Er werd bij Sara thuis niet veel gesproken over de dood van Anna. Daar wil Sara nu verandering in brengen. In de documentaire spreekt Sara met haar ouders, oom en tante, zusje en kleuterjuf over hun herinneringen. Kunnen zij vertellen hoe Sara op de dood van haar zusje reageerde? Tussendoor praat Sara met haar dochter Yuki, die opvallend scherpe vragen en observaties heeft. Ook interviewt Sara kinderen die een broertje of zusje hebben verloren. Hoe ziet hun gevoelsleven eruit? Kunnen zij Sara iets leren over haar als vijfjarige?

NPO

Op 1 januari 2017 wordt deze documentaire uitgezonden door de NPO. 21 uur.
Radio 1.