Volkskrant interview met Timo Honkela

Timo Honkela

‘Voor het eerst van mijn leven, durf ik wel te zeggen, ben ik echt trots op wat ik doe. Altijd was er dat schuldgevoel over de zelfmoord van mijn moeder. Nu trek ik mezelf niet langer naar beneden. Ik ben gelukkig. Gewoon gelukkig.’

Interview

In Volkskrant magazine van vandaag – zaterdag 21 oktober 2017 – een bijzonder interview met Timo Honkela. Finland. Vijfenvijftig jaar. Wetenschapper/hoogleraar, gespecialiseerd in kunstmatige intelligentie. Bezig met het ontwikkelen van een machine waarmee hij wereldvrede wil bewerkstelligen. Acht jaar toen hij zijn moeder verloor als gevolg van zelfdoding.

Verlies moeder

In dit interview komt Timo Honkela steeds terug op de levenslange invloed die het vroege verlies van zijn moeder op zijn leven heeft gehad.

Volkskrant: Timo Honkela was 8 jaar toen hij zijn moeder vond, achter de keukendeur. Ze had een overdosis medicijnen genomen en hij was de eerste van het gezin die haar door aantrof. Honkela: ‘Ik heb twee weken gehuild na haar dood. Alsof een deel van mijn geheugen werd weggeveegd, vergat ik bijna meteen hoe mijn moeder eruitzag. Ik was in shock….’

…….’Ik was veel te kort kind geweest en groeide uit tot iemand die zijn mond hield. Niemand vertelde ik over de zelfmoord. Ik sprak niet met mijn vader over belangrijke kwesties. Over mijn gevoelens. Ik was zo gesloten als een machine’…………

Citaten

Nog een paar ciataten wil ik graag hier met je delen – al zou je natuurlijk dit artikel zelf moeten gaan lezen!

Volkskrant: In 2014 werden agressieve tumoren in zijn hersenen gevonden. ‘En dat was mijn geluk‘, zegt hij, tussen twee zoetzuren hapjes door. ‘De kanker bood me een nieuw perspectief , als mens en als wetenschapper‘…………..

………..’Voor mijn ziekte was ik een bittere, tobberige man met tal van psychische stoornissen. Ontevreden over het leven. Altijd maar denken dat het beter moet. Nu heb ik het gevoel dat elke dag een geschenk is‘…………….

En nog een citaat dat ongetwijfeld herkenbaar is voor Verlaat Verdriet-ers:….’Toen later de hersentumor werd gevonden, dacht ik dat het mijn eigen schuld was. Had ik maar niet zo moeten piekeren, dat krijg je ervan.’ Een therapeut zei ooit: ‘Het lijkt wel alsof je hoofd van je lichaam is gescheiden, jij leeft alleen in je hoofd‘…………..

Kortom

Kortom: alweer een artikel om je eens helemaal in te verdiepen.