Eva Hoeke graaft in het verleden van haar vader
Margio
………… Eva Hoeke (1979) graaft in het verleden van haar vader Rob Hoeke (pianist / 1939-199). En daarmee haalt ze weer heel wat overhoop………..
Rob Hoeke
……………..Wanneer een ouder betrekkelijk vroeg overlijdt is dat vooral spijtig. Om niet te zeggen ingewikkeld, omdat het eigen karakter ook steeds minder herleid kan worden. Wat dan weer leidt tot eindeloos gepuzzel en niet zelden tot een leven dat tot de laatste zucht vervuld blijft van dat van de ander. Omdat een mens nu eenmaal eeuwig op zoek is naar zichzelf. En je na de begrafenis overbleef met iemand die er zo verschrikkelijk toe deed, zonder er te zijn.
Ook na dik twintig jaar bleef het in wezen onvoorstelbaar dat mijn vader mijn kinderen niet kende. Mijn man niet. Zelfs mij niet meer, want het kind dat hij op 6 november1999 gedag zei is allang verdwenen. Getransformeerd, in letterlijke zin. Al mijn cellen waren sindsdien vervangen. Sommigen zelfs dagelijks. En uit het kind was een vrouw tevoorschijn gekomen die sterk op haar moeder leek, zeiden de mensen. Maar die kenden mijn vader niet. En degene die hem wel hebben gekend, werkelijk hadden gekend, waren uitgedund…………..
Lees meer