Het leven is niet veilig, daar moet je mee dealen

DoorTitia Liese

Groot interview met actrice Marieke Heebink
1962, 9 jaar toen ze haar moeder verloor.
Volkskrant Magazine, 23 mei 2026.

Het leven is niet veilig, daar moet je mee dealen

Zelfverzekerd

Ze belandde bijna per abuis op het podium en ontworstelde zich aan een problematische jeugd. ‘Eigenlijk is de bottomline: alles wat mis kon gaan, ging er mis.
‘Vinden ze me wel aardig? Kom ik niet dom over? Ben ik wel van toegevoegde waarde? Vinden ze me lelijk?’ ‘Je komt juist zo zelfverzekerd over, vind ik‘. ‘Dat is natuurlijk een soort rol die ik aanneem, zoals we dat allemaal doen. Hier tegenover mijn huis is een leuk wijncafé geopend, waar veel jonge mensen komen. Elke keer als ik de deur uitga, ben ik toch bang dat ze denken: ‘Loopt die vrouw daar nu alweer alléén? Heeft ze geen vrienden?’ Eigenlijk is dat een rare mix van jezelf als middelpunt van de wereld zien én een diepe onzekerheid.’
‘Weet je waardoor het komt?’ ‘Ik weet inmiddels dat het een oud trauma is dat wordt getriggerd, gecombineerd met het feit dat ik jarenlang teveel met de dood bezig ben geweest. Ik was 9 toen mijn moeder overleed, de afgelopen tien jaar stierven mijn vader, mijn stiefmoeder en mijn zusje Babette.

Schaamte

‘Zelf schaamde ik me ontzettend voor het feit dat we geen moeder meer hadden.’ ‘Waarom schaamde je je? Daar kon jij toch niks aan doen?’ ‘Uiteindelijk wil je als kind gewoon zoals alle anderen zijn, toch? Mijn moeder was dood, dat mijn vader lesgaf op onze school hielp ook niet, en ik vond mezelf lelijk. Eigenlijk geldt daarvoor: hoe ouder hoe beter. Ik vind mijzelf nu helemaal oké. Maar die diepe zelfhaat heeft me wel lang dwarsgezeten.’

Therapie

Wat kun je ertegen doen?’ ‘Therapie. Bewustzijn. Sporten en minder drinken werpen z’n vruchten af. Op een gegeven moment ga je je afvragen: wat zal er vandaag gebeuren? Het leven is vaak heel onzeker geweest en heeft lange tijd vooral in het teken gestaan van óverleven. Maar goed, ik moet het afkloppen: op het moment gaat het vrij goed’.

Lezen

Kijken

Titia Liese: Rouw kent geen tijd