Van De kunst van het verbinden naar De kunst van het loslaten
‘Heb je deze week tijd om bij te praten? Dan kom ik naar je toe.’
Begin vorige week kreeg ik een Appje van Geerte Cammeraat met deze vraag.
De kunst van het verbinden
Al meer dan tien jaar werken Geerte en ik samen in de jaartraining De kunst van het verbinden. Een jaartraining die we ruim tien jaar geleden samen hebben samengesteld en in de jaren die volgden hebben uitgevoerd. Gebaseerd op ons beider kennis en ervaring. Geerte uit haar jarenlange werk met creatieve werkvormen en rituelen. Ikzelf uit mijn jarenlange ervaring met Verlaat Verdriet-werk.
Wij beiden ook als deel van onze ‘doelgroep’ – volwassenen die in hun jeugd hun ouder(s) verloren door overlijden.
De vraag van Geerte naar ‘bijpraten’ brengt me terug naar die meer dan tien jaren waarin we, samen met tal van deelnemers, hoogtepunten en dieptepunten hebben gekend. Verdriet. Vreugde. Boosheid. Onverschilligheid. Weerstand. Liefde. Verbinding. Verbondenheid.
Maar ik realiseer me ook wat Geerte naar alle waarschijnlijkheid komt doen. Iets meer dan een jaar geleden – in de loop van de cyclus van de jaartraining – is ze ernstig beschadigd geraakt door een ongeval op haar toenmalige werk. Zowel fysiek als mentaal. Veel heeft zich inmiddels hersteld. Maar nog niet alles. Nog steeds is Geerte op zoek naar balans.
Pauze
Mijn voorgevoel klopt. ‘De laatste dag van de groep waarmee we nu aan het werk zijn – de afsluitende dag met rituelen – rond ik met liefde af’ zegt Geerte. ‘Maar een nieuwe cyclus met een nieuwe groep opstarten: ik moet het niet doen. Ik heb het gevoel niet alleen mezelf tekort te doen, maar ook de nieuwe deelnemers aan een nieuwe groep.’
Ik begrijp Geerte. En stel voor een pauze te nemen in de jaartraining van een jaar. Dus tot september 2021. En dan te zien of de tijd rijp is voor een nieuwe cyclus van onze prachtige jaartraining.
De kunst van het loslaten
Als Geerte is vertrokken voel ik de spijt van een jaar niet bezig zijn met De kunst van het verbinden. Maar tegelijkertijd voel ik ruimte komen. Ruimte in mijzelf om nu eindelijk BeeldTaal verder gestalte te geven. Te gaan gebruiken als een hele mooie werkvorm voor Verlaat Verdriet-ers.
De volgende ochtend, bij het wakker-worden, voel ik: ‘Als ik niet bezig kan zijn met De kunst van het verbinden dan komt er ruimte voor De kunst van het loslaten.
Over De kunst van het loslaten meer in de loop van deze week.