• | | |

    Schatgids van Codiponte: Levend verleden 1

    Als je de tijd neemt, zie je meer

    Levend verleden

    ‘Mensen hier in de omgeving begrijpen de fascinatie voor het verleden niet goed’ vertelt Maartje. ‘Hoezo. Verleden. Het verleden is er. Altijd. In ons. Om ons heen. Gewoon. Dagelijks. Het verleden is altijd aanwezig. Levend.’

    Codiponte maakt deel uit van de gemeente Casola in Lunigiana in de provincie Massa-Carrara. Casola in Lunigiana telt ± 1200 inwoners. Deelgemeenten van de gemeente Casola in Lunigiana zijn: Argigliano, Cascania, Casola, Castello di Regnano, Castiglioncello, Codiponte. Equi Terme, Luscignano, Regnano, Reusa Oadula, Ligliancaldo, Vedriana. Vigneta, Vimaiola Montefiore.

    Codiponte is een strategische overgangspas. Kruispunt van oude wegen die de kust verbinden met het binnenland van Italië. En via een zij-arm van de pelgrimsroute Via Francigena met het noorden van Italië. Met het noorden van (West) Europa en met Rome (en via Rome met Jeruzalem).

    In de Romeinse tijd vormde de nederzetting Codiponte een pagus. Het kleinste administratieve district van een gouw (provincie). De naam Codiponte is afgeleid van Capite Pontis, de brug die reizigers over moesten bij de oversteek van de Lunigiana naar de Garfagnana. En vice versa. Langs deze hoofdas verbonden de Romeinen de havenstad Luni met Lucca.
    De naam Codiponte is voor het eerst gevonden in een document uit 793: Capite Pontis: Plebem Sancti Cipriani de Capite Pontis. (De heilige Ciprian geeft mensen bruggenhoofd.)

    Schatten van Codiponte

    (in alfabetische volgorde)

    Aulella

    De rivier de Aulella ontspringt op de grens van de provincies Massa Carrara en Lucca. De Aulella en stroomt in de stad Aulla uit in de rivier de Magra.

    Borgo

    De borgo is het middeleeuwse deel van het dorp Codiponte.

    Brug

    Naar alle waarschijnlijkheid verbond deze brug al in de tijd van de Romeinen het dorp met een Romeins fort aan de overzijde van de Aulella.

    Lees meer

  • | |

    Eten in de Lunigiana: Schatgids voor Codiponte

    De keuken van de Lunigiana is de keuken van de Toscane. Per slot van rekening ligt Codiponte in de Lunigiana, het Noordwestelijke deel van de Toscane. Maar de Lunigiana is wel een gebied met een heel eigen karakter. De Lunigiana wordt namelijk begrensd door de Apennijnen, de Apuaanse Alpen en de Ligurische Zee.
    Zoals elke streek in Italië heeft ook de Lunigiana z’n eigen(aardige) keuken. De Lunigiana is vooral beroemd om zijn paddenstoelen (met name eekhoortjesbrood) en z’n kastanjes. Een paar voorbeelden, en het recept van een zoete lekkernij uit Pontremoli, deel ik graag met je.

    Cucina povera (armeluis keuken)

    Ingrediënten uit de omgeving kastanjes, uien, verschillende soorten groenten, kazen, paddenstoelen.

    • Amor alla crema
    • Torte verde
    • Testaroli
    • Sgabei

    De scabei en de gefrituurde courgettebloemen van Davide wil je echt niet missen!

    • Focacette (focaccia)
    • Lasagne bastarde di Lunigiana
    • Pattone (een soort dun brood van kastanjemeel)
    • Kastanjes
    • Funghi Porcini (eekhoorntjesbrood)
    • Ribollita (groentesoep met brood)

    De weg van liefde

    Lees meer over de biografische retreat in Codiponte: De weg van liefde
    Lees meer over Codiponte: Rocca di Codiponte 

    Amor alla crema

    De weg van liefde kan in Italië niet zonder lekker eten.
    Lekker eten in Italië gaat niet zonder toetje. Vooral niet als dat toetje zoet is.
    Speciaal door mij gevonden voor De weg van liefde ‘Amor alla crema’ – ‘Romige liefde’. Uit de Lunigiana. Genieten van dit toetje in Italië verdient vanzelfsprekend de voorkeur. Maar zelf maken en thuis genieten kan natuurlijk ook.

    Ik geef je graag het recept voor vijftien liefdes door, zodat je thuis (alvast) kennis kunt maken met deze romige liefde. (Het recept voor echte Amor is geheim, dit is slechts een indicatie.)
    Tip: Zoals met alle liefde: simpel, maar heeft wel aandacht en toewijding nodig.

    Ingrediënten voor ongeveer vijftien liefdes:
    twee eierdooiers
    100 gram suiker
    100 gram boter (in kleine stukjes)
    35 gram bloem
    280 ml melk
    stukje citroenschil, fijngesneden
    glaasje cognac of rum (naar smaak)
    4 druppels geconcentreerde vanille
    Amaretti (kleine koekjes, fijngemaakt)
    wafels (bijvoorbeeld frou frou)

    • Doe de eierdooiers in een kom.
    • Klop ze los met de suiker.
    • Voeg de bloem toe.
    • Giet de melk erbij tot het mengsel enigszins homogeen is.
    • Voeg fijngesneden citroenschil toe.
    • Voeg de vanille toe.
    • Kook vervolgens op laag vuur.
    • Laat de room iets indikken door met een pollepel te roeren.
    • Zet het vuur uit.
    • Voeg de stukjes boter toe.
    • Voeg de cognac of rum toe.
    • Mix tot je een dikke pasta hebt.
    • Zet ongeveer een uur in de koelkast (dek af met vershoudfolie om een vel op de room te voorkomen.
    • Neem de room, vul de wafels (met een spuitzak).
    • Wentel de vier hoeken van de koekjes door de fijngemaakte amaretti.

  • | | |

    Levensverhaal van een Apuaanse Alp

    Massa & Carrara

    Codiponte. Aan de voet van de Apuaanse Alpen. Casola in Lunigiana. Massa & Carrara. Marmergroeven. Het witste marmer van de wereld. Miljoenen jaren geleden gevormd. Sinds duizenden jaren geëxploiteerd door de mens.

    Marmergroeven

    Najaar 2021 bezocht ik de marmergroeven. En was overweldigd. Wie kent niet de beroemde voorbeelden van het smetteloze witte marmer uit deze groeven. Gebouwen. Beelden. Zoals bijvoorbeeld beelden van Michelangelo.

    Levensverhaal van een Apuaanse Alp

    In de groeven ben ik enerzijds onder de indruk van de enorme prestaties van mensen om het witste marmer ooit uit de bergen te halen. Anderzijds zie ik ook de verwoestingen die zijn aangericht. Die nog steeds, en steeds sneller en omvangrijker, worden aangericht. De enorme gaten die worden geslagen in de bergen. Om financieel gewin.
    Levensverhaal van een Apuaanse Alp.

    Levensverhalen

    Ik denk ook aan de levensverhalen van de vele duizenden mensen die hier hebben geploeterd. De talloze slaven die de Romeinen hebben ingezet om marmerblokken uit de groeven te zagen. Ze te transporteren naar de havenstad Luni. Om ze vanaf daar naar  naar Rome te kunnen verschepen. De duizenden mensen die er toen werkten. Die er nu nog werken. Zware arbeid. Voor een karig loon. De vele ongelukken die zijn voorgevallen. Die nog steeds voorvallen. Vaak met dodelijke afloop. Waar niet meer over wordt gesproken. Die verzwegen worden. De marmergroeven van Massa & Carrara. Een merkwaardige plek voor overdenkingen.

    De weg van liefde

    Nee. Tijdens de retreat De weg van liefde maken we geen excursies. Ook niet naar de marmergroeven van Massa & Carrara. Tijdens De weg van liefde houden we ons bezig met ons levensverhaal. Levensverhalen waarin verwoestingen zijn aangericht. Maar waarin ook mooie dingen zijn gebeurd. Ervaringen die gezien mogen worden.

    Filmpje

    Ik kreeg een filmpje toegestuurd van een uitzending van Het Klokhuis van 19 juni 2022 over marmer en de marmergroeven van Carrara https://www.npostart.nl/het-klokhuis/10-06-2022/VPWON_1304596

  • | | |

    Gastvrijheid: Schatgids voor Codiponte

    ‘Kijk, daar. Dat gele huis, aan de rand van het dorp.’ We staan op de binnenplaats van B&B La Concia als Davide ons met een brede armzwaai in de verte een groot, geel huis aanwijst. ‘Dat hebben we zojuist aangekocht. Daar maken we een huis van waar we groepen kunnen ontvangen. Waar cursussen gegeven kunnen worden.’

    De weg van liefde 2022

    Ik wist het. Meteen. Daar. Een biografische cursus. Nog tijdens mijn verblijf indertijd heb ik overlegd met Maartje en Davide. Afspraken gemaakt. In 2019 vond de eerste schrijf-retreat De weg van liefde plaats. Covid kwam er tussen. In 2021 konden we opnieuw aan het werk met de schrijf-retreat De weg van liefde in Codiponte.
    En nu, in 2022, kunnen we opnieuw aan het schrijfwerk met De weg van liefde. En wel van 8-14 oktober 2022.

    Villa Sorgente, zo noemden aanvankelijk Maartje en Davide het grote gele huis. Villa Bron. ‘Teveel Villa’s Sorgente in de buurt’ vertelde Maartje afgelopen voorjaar aan de telefoon. ‘Dat gaf verwarring. Vanaf nu heet de villa Villa le Muse – Villa de Muzen’. Villa le Muse – kan het mooier voor een schrijfretreat?

    Gastvrijheid

    Bij mijn eerste verblijf op La Concia werd ik geraakt door de vanzelfsprekende gastvrijheid van Maartje en Davide. En ik werd geraakt door hun keuze voor liefde. Samen verruilden ze hun jachtige bestaan in Milaan voor de rust en de stilte van Codiponte. Ze restaureerden aandachtig en toegewijd de Concia tot een prachtige B & B. Kochten de grote gele villa aan: Villa le Muse.
    Gasten ontvangen ze met al hun vanzelfsprekende gastvrijheid, zowel in de Concia als in Villa le Muse. Van het ontbijt tot en met de avondmaaltijd – alles heerlijk. En prachtig verzorgd. Davide kookt voor ons. En hoe!

    Samen met Maartje en Davide

    Lees meer

    Volg Schatgids voor Codiponte: