• | |

    VIVA: Hoe als kind een ouder verliezen je volwassen leven beïnvloedt

    In VIVA 06 (6 t/m 12 februari 2019) een artikel van Suus Ruis over het vroege verlies van haar vader: Hoe als kind je vader verliezen je volwassen leven beïnvloedt.

    Suus Ruis

    Suus Ruis verloor haar vader, presentator Willem Ruis, toen ze 12 jaar was. Een traumatische gebeurtenis waar ze nog altijd last van heeft.
    Waar loop je in je volwassen leven tegenaan als je als kind een ouder verloor?
    En wat kun je eraan doen?

    Prijs

    Prijs van de VIVA deze week: € 1,99.

    Ik ben niet gek op YouTube

    Heb je inmiddels het filmpje gezien van Desiree de Bruin Ik ben niet gek op YouTube? https://youtu.be/Sx-DO92KE1E

    Heb je inmiddels de interviews gezien die Desiree heeft gehouden met 3 Verlaat Verdriet-ers na haar voorstelling? https://youtu.be/FSyf4Q4M75M

    Gat in je ziel

    Heb je het nieuwste boek gezien Gat in je ziel dat Titia Liese heeft gemaakt in samenwerking met Stephanie Braggaar?

  • |

    Probeer eens een ander perspectief

    Een ander perspectief

    Mijn moeder/mijn vader overleed toen ik … jaar was.’
    ‘Ik verloor mijn moeder/mijn vader toen ik …. jaar was.’
    Verandering van perspectief kan een grote verandering in gevoelens teweeg brengen. Je maakt dan ruimte voor nieuwe inzichten. 

    Regelmatig benadruk ik het weer. Jong ouderverlies is geen diagnose. Jong ouderverlies door de dood is een feit. Onloochenbaar. Onomkeerbaar. Een feit met levenslange gevolgen.
    De gevolgen van jong ouderverlies kunnen gemakkelijk gezien worden als diagnose(s) uit de DSM (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders. Het handboek voor psychiaters, psychologen en andere hulpverleners).
    Terecht komen de gevolgen van jong ouderverlies niet voor in de DSM. Maar tegelijkertijd heeft dat ook een andere kant. Wat niet voorkomt in de DSM wordt niet vergoed door de zorgverzekeraar.
    Bovendien hoor ik het (te) vaak in mijn praktijk. Verlaat Verdriet-ers die toch diagnoses krijgen uit de DSM. ADD, ADHD, Borderline, Depressie, Autisme in alle kleuren van het Autisme-spectrum.

    Het verkeerde been

    Zowel hulpverleners als Verlaat Verdriet-ers worden daarmee op het verkeerde been gezet. Met alle gevolgen van dien. Hulpverleners die het gevoel hebben geen kant op te kunnen met Verlaat Verdriet-ers. Verlaat Verdriet-ers die eindeloos in de hulpverlening ‘blijven hangen’ zonder ooit verder te komen. Hulpverleners en Verlaat Verdriet-ers zijn dan terecht gekomen in het omgekeerde van wat de bedoeling is van therapie. Ze zijn verstrikt geraakt in een vicieuze cirkel, in plaats van samen een uitweg te vinden. Jijzelf en je hulpverlener zijn gevangen geraakt in diagnostiek die in werkelijkheid geen recht doet aan jou (noch aan de hulpverlener).

    Een feit

    Het onomkeerbare verlies van een ouder door de dood in je kindertijd is een feit dat onder ogen moet worden gezien, wil je de levenslange gevolgen voor de volwassen mens die je bent geworden kunnen onderkennen. En erkennen. Onderkennen en erkennen zijn noodzakelijke stappen om te kunnen helen.

    Handreiking voor verandering van perspectief

    Een kleine, maar doeltreffende verandering van perspectief reik ik je graag aan.
    Veel Verlaat Verdriet-ers zijn gewend te denken vanuit het perspectief ‘Mijn moeder/mijn vader is overleden toen ik …… jaar was.’ In dit perspectief gaat het in de eerste plaats om je overleden ouder.
    Ervaar eens de verandering van perspectief als je voortaan denkt vanuit het standpunt: ‘Ik verloor mijn moeder/mijn vader toen ik …. jaar was.’
    Vanuit dat standpunt gezien gaat het in de eerste plaats om jou.

  • |

    Ik kan altijd een lichtje maken

    Wintertijd

    ‘Ik kan altijd een lichtje maken’.
    Wintertijd.
    Ze hangen weer: de lichtjes.

    Inspiratie

    Lang geleden, in een tijd van langdurige depressie, besloot ik in de wintertijd een trosje lichtjes voor mijn raam te hangen. Ik zag in een najaar zo’n trosje kerstboomlichtjes hangen voor een raam. Dat inspireerde me. ‘Zo kan je elke dag je eigen lichtje aansteken’ ging door me heen.

    Zo gedacht, zo gedaan. Ook ik hing een trosje kerstboomlichtjes voor m’n raam. Elke dag dat het langdurig somber en donker was deed ik ze aan. Het verbond me elke keer weer met het gevoel: ‘Ik kan elke dag m’n eigen licht maken’. 

    Een lichtje maken

    Nog altijd hang ik als de wintertijd ingaat de lichtjes op. Elk jaar blijven de lichtjes hangen ze tot de zomertijd weer ingaat. Als ik me niet lekker voel en vooral op dagen van regen, somberheid en donkerte maak ik licht.
    ‘Ik kan altijd een lichtje maken.’

    Gat in je ziel

    Blog uit het nieuwste boek van Titia LieseGat in je ziel.
    Bladzijde 62.

    Boek bestellen

    Gat in je ziel

  • |

    Oh, oh december

    Oh, oh december

    Tien december is het vandaag.
    Bijna op de helft van deze, voor veel Verlaat Verdriet-ers, bepaald niet favoriete maand.

    Maand van familiefeesten.
    Al sinds begin november (en vaak al veel eerder) word je er zowat mee doodgegooid. De ‘gezelligheid’ van de decembermaand.
    Oh, oh december 

    Gezelligheid

    Gezelligheid…
    Samen met gezin…
    Met familie…
    Vrienden…
    Lachen…
    Genieten…
    Eten…
    Drinken…
    Vieren…
    Tips voor nog meer gezelligheid…
    Er lijkt geen einde aan te komen.

    Onder de dekens

    ‘Het liefst zou ik eind november onder de dekens kruipen. Ze over m’n hoofd trekken en niet eerder dan begin januari m’n bed weer uit komen.’
    Zoveel Verlaat Verdriet-ers heb ik het in de loop van de jaren horen verzuchten.
    ‘Oh, oh die decembermaand.’

    Gat in je ziel

    Blog uit het nieuwste boek van Titia Liese: Gat in je ziel.
    Bladzijde 65.
    Bewerkt voor het web op 10 december 2018.