• | | |

    Een heel bijzondere manier van voorbereiden

    DoorTitia Liese

    ‘Hoe ziet het programma van De weg van liefde in Italië eruit?’ wordt me regelmatig gevraagd. En ja: dat begrijp ik. Naar Italië. Om iets te doen waar je eigenlijk tegenop ziet. Dan wil je graag weten wat je kunt verwachten.

    Maatwerk

    ‘Ja, ik moet weer een programma maken voor die week’ bedacht ik dan. ‘Maar past dat in De weg van liefde bij mij? Een programma waarin ik van de deelnemers vraag zich aan te passen aan mij? Aan mijn programma? Aan wat ik van ze vraag? Wat kan voelen als moeten?
    Het heeft me afgelopen voorjaar aardig bezig gehouden. Tot ik kon besluiten: ‘Ik ga het anders doen.’ Als iemand na al die jaren Verlaat Verdriet-werk de kennis in huis heeft, de ervaring en de mogelijkheden om de deelnemer centraal te zetten, om maatwerk te leveren: dan ben ik dat.
    Op z’n Italiaans, zeg maar. Waarnemen. Afstemmen. Zien wat nodig is. Doen wat nodig is. Samen tot iets moois komen.

    Zo doe je dat in Italië

    Terwijl ik dit zit te schrijven groeit er een glimlach bij me. Van oor tot oor. De foto die Maartje Schonefeld me tijdens de eerste, strenge Italiaanse lock-down stuurde schiet me weer te binnen. Twee mannen. Twee mannen die iets hebben waargenomen. De koppen bij elkaar hebben gestoken. Zich op elkaar hebben afgestemd. Gedaan hebben wat nodig was. En samen tot iets moois zijn gekomen.
    Zo doe je dat in Italië.

    BeeldTaal in Codiponte

    Een andere manier van werken. Wat een verruimend besluit. Maar ook: wat een andere manier van me voorbereiden heb ik nodig. Niet alleen mijn kennis van Verlaat Verdriet en verlate rouw, maar ook mijn kennis van (Italiaanse) kunst- en cultuurgeschiedenis zijn dan belangrijk. Mijn kennis van vormen. Symbolen. Betekenissen. Ze zien. Ze herkennen. Deelnemers aan De weg van liefde wegwijs maken in de rijke geschiedenis, en de rijke BeeldTaal in Codiponte.

    Twee resultaten van mijn besluit zijn al zichtbaar

    1. De weg van liefde waarin je als deelnemer centraal staat. Waarin het gaat om jou. Om wat jij nodig hebt om te kunnen werken. Te kunnen schrijven. Maatwerk.
    2. BeeldTaal in Codiponte – bronnen van inspiratie. Een eenvoudige gids om je wegwijs te maken in de schatten die Codiponte je te bieden heeft. (binnenkort beschikbaar – ook voor niet-deelnemers, die toch nieuwsgierig zijn waarom Codiponte zo’n bijzondere plek is.)

    Lees meer

    Zo doen ze dat in Italië
    De weg van liefde 

     

  • | | |

    Je ziel werkt niet op twijfel

    DoorTitia Liese

    Wetenschap

    Twijfel. Een groot goed. Twijfel is het begin van alle wetenschap. Een eerste vereiste voor wetenschappers (naast een goed stel functionerende hersens en, als het een beetje meezit: intuïtie). Twijfel aan wat je ziet. Aan wat je denkt te zien. Twijfel aan wat je waarneemt. Aan wat je denkt waar te nemen. Twijfel aan je conclusies. Aan wat je denkt te kunnen concluderen. Wetenschap: een verstandige zaak. Een zaak van het verstand.

    Ziel

    Hoe anders is dat voor de ziel. Je ziel werkt niet op twijfel. Je ziel, en zeker je gekwetste ziel, heeft vertrouwen nodig. Heeft aandacht nog. Zorg. Tijd. En liefde.
    Stuk voor stuk thema’s die lastig zijn voor Verlaat Verdriet-ers. Vertrouwen? Aandacht besteden aan jezelf? Zorgen voor jezelf? Tijd nemen voor jezelf? Liefde voelen voor jezelf? Geld uitgeven voor jezelf?

    De weg van liefde

    Aandacht. Zorg. Liefde. Tijd. Om vertrouwen te onderzoeken. Te onderzoeken wat vertrouwen voor jou betekent. Vertrouwen te winnen. Dat is wat jij, als Verlaat Verdriet-er, jouw gekwetste ziel kunt geven. Tijd voor De weg van liefde. Je bent van harte welkom.

    Lees meer

    De weg van liefde
    Wie is Titia Liese

  • | |

    De weg van liefde in Villa Le Muse

    DoorTitia Liese

    Villa Le Muse

    ‘We veranderen de naam van het grote huis in Villa Le Muse. Villa De Muzen. Er blijken teveel villa’s in de buurt te zijn met de naam Villa La Sorgente (Villa De Bron). Dat werkt verwarring in de hand. En dat willen we niet. Daarom hebben we gekozen voor een nieuwe naam: Villa Le Muse.’ vertelt Maartje aan de telefoon. ‘Op onze nieuwe site gaan we ook de naam Le Muse gebruiken.’

    De drie Muzen

    Ik verheug me. Wat een mooie, passende naam. De Muzen. Ken je ze? De drie oer-muzen: Melete (muze van de meditatie). Mneme (de muze van de herinnering). Aoede (muze van het lied).

    Muzen houden zich graag op in de bergen. Op groene vlakten. Bij bronnen. Aan de voet van bergen.
    Kijk eens goed naar de foto hierboven. In de top van Codiponte ligt het grote (gele) huis. Achter het grote huis, aan de voet van de berg, zie je de groene vlakte. De bomen. Daar bevindt zich de bron die hoort bij Villa Le Muse.

    Muzen komen tevoorschijn om je bij te staan. Als ze de rust voelen. Aandacht. Toewijding. Liefde. Muzen werken graag met je samen. Als jij de tijd neemt om ze te ontvangen.
    Ze laten zich door je uitnodigen als ze jouw aandacht voelen. Jouw toewijding. Jouw liefde.

    De negen Muzen

    Graag stel ik nog de (nieuwere) negen muzen aan je voor. Ook zij hebben hun plek in Villa De le Muse. Ook zij staan je graag bij.
    Ontmoet Clio, muze van de geschiedschrijving en het heldendicht.
    Euterpe, muze van de lyrische poëzie en het fluitspel.
    Kalliope, muze van het heldendicht, de filosofie en de retoriek.

    Ze zijn er. In Villa Le Muse. Ook voor jou.

  • | |

    Castiglione del Terziere: Papa, ik ben verliefd

    DoorTitia Liese

    Verliefd

    ‘Papa, ik ben verliefd’ zegt de toenmaals 25-jarige Raffaella tegen haar vader.
    ‘Meisje, wat mooi’ zegt de vader van Raffaella.
    ‘Papa, ik moet je nog iets vertellen’ zegt Raffaella een beetje ongemakkelijk tegen haar vader.
    ‘Dat kan, meisje. Vertel het me.’
    ‘Papa, hij is wel wat ouder dan ik’ vertelt Raffaella haar vader, nog steeds een beetje ongemakkelijk.
    ‘Dat kan ook, dat is toch niet erg?’
    ‘Mmmmmm papa, ik moet je nog iets vertellen. Mmmmmmm hij is ook ouder dan jij’ vertelt Raffaella haar vader, nog een beetje ongemakkelijker.
    ‘Daar moest mijn papa wel even aan wennen. Maar het is goed gekomen’, vertelt Raffaella met de brede glimlach die steeds tevoorschijn komt als ze vertelt over haar grote liefde: Loris.

    Loris Jacopo Bononi

    Liefdesrelatie

    Dat is het begin geweest van de liefdesrelatie tussen de toen 25-jarige Raffaella met de 30 jaar oudere Loris Jacopo Bononi. Geboren in 1929 in Fivizzano in de Lunigiana. Overleden 2012 in Castiglione del Terziere, eveneens in de Lunigiana.
    Medicus. Zakenman. Schrijver. Dichter. Verzamelaar. Restaurateur van Castiglione del Terziere.
    Voorvechter van het behoud en de versterking van de trots op de eigen identiteit van de bewoners van de Lunigiana.
    Schatrijk.
    Met een tomeloze energie, en een even tomeloos doorzettingsvermogen om recht te doen aan de stem van zijn hart.

    Castiglione del Terziere

    Een totale bouwval was Castiglione del Terziere. En Loris heeft het helemaal gerestaureerd om er zijn boeken- en kunstverzameling onder te kunnen brengen. Een ongelofelijke klus is het geweest.
    ‘Maar zie hoe mooi het is geworden.’

    Dichter

    ‘De prins der dichters.’
    ‘Loris was beter dan Dante. Beter dan Petrarca’
    ‘Niemand in de Italiaanse literatuur kan in zijn schaduw staan.’

    Zelf ben ik absoluut geen kenner van poëzie. Noch van de Italiaanse poëzie.
    Maar beter dan Dante? Beter dan Petrarca?
    Het lijkt me dat de liefde van Raffaella voor Loris de proporties heeft aangetast. Maar ja: als je geliefde zo’n liefdesgedicht voor je schrijft ………..

    Jij
    Raffaella
    blijf
    je levenlang
    in het slot van onze dromen
    droom je eigen droom
    de geuren van de zee
    de Appenijnen
    de smalle paadjes
    eeuwen en eeuwen na mij

    wat blijft
    is het grootse
    de overweldigende liefde

    o liefste
    uitverkorene van de schepping
    licht van mijn ogen
    ongekende vreugde

    Raffaella
    jou roep ik
    jou zoek ik
    jou wil ik