• |

    Terugkomdag

    DoorTitia Liese

    Het nieuwe seizoen van de yoga is begonnen. Om de een of andere reden kom ik er niet toe er nu aan mee te doen. Ook al weet ik dat het me goed zou doen, toch schuif ik het voor me uit, en denk: later. In plaats van de boot in de ochtend te nemen neem ik om half vijf de snelboot. Ik ben dus niet op tijd terug voor mijn yoga-avond op dinsdagavond. In de ochtend en de middag heb ik samen met W. de Terugkomdag van haar individuele workshop van juli. Door de vakantietijd heeft er meer tijd dan normaal tussen de workshop en de Terugkomdag gezeten. Het is tijd om weer samen aan het werk te gaan, goed dat ik deze dag niet heb uitgesteld.

     

  • | | | | |

    Triodosbank

    DoorTitia Liese

    Terugkomdag met P., van de individuele workshop van eind juni. We nemen mijn Verlaat Verdriet-theorie nog eens door, P. vertelt over zijn eerdere plan om zijn kort na elkaar overleden ouders te eren. We gaan daarvoor naar Vierhouten, en brengen enige tijd door op het prachtige heideveld, waar hij een monumentje voor zijn ouders op wil richten. De Triodos-bank die daar al staat is inspiratiebron. Aan het einde van de dag spreken we af dat P. mij op de hoogte houdt van zijn verdere ervaringen.

  • | | | |

    Veel, maar fijn om te doen

    DoorTitia Liese

    Terugkomdag voor I. en M. van de workshop van 5, 6 en 7 mei en s avonds een afspraak voor een indivduele sessie. Fijn om I. en M. weer te zien en te horen hoe het hen is vergaan in de tijd tussen de workshop en de Terugkomdag. Er is veel gebeurd met beiden. De twee vrouwen, die elkaar al kenden voor de workshop en die bovendien vlak bij elkaar wonen, steunen elkaar op een prachtige manier en delen veel met elkaar. Beiden geven aan veel te voelen voor de jaartraining De kunst van het verbinden bij Verlaat Verdriet. In de avond een individuele sessie met F. Een goede, mooie, maar ook intensieve dag. Het is tijd om even een paar dagen rust te nemen, aanstaande vrijdag hebben we de vierde trainingsdag van de derde groep van De kunst van het verbinden bij Verlaat Verdriet. Gelukkig heb ik in de komende drie dagen nauwelijks afspraken in mijn agenda staan, in ieder geval geen werkafspraken.

  • | |

    Nog een Verlaat Verdriet-workshop

    DoorTitia Liese

    Opnieuw een heel bijzondere workshop. Ik merk hoe mijn besluit om me niet teveel bezig te houden met mijn eigen besognes tot de afspraak in het ziekenhuis van 17 maart me heel dicht bij mezelf heeft gebracht. Me als het ware totaal in mijn kracht zet. Het kost me geen enkele moeite mezelf leeg te maken en me af te stemmen op R. en J., de twee deelneemsters aan deze workshop. J. ken ik al veel langer. Ze meldde zich eerder aan voor een workshop, maar meldde zich ook weer af. Ze was er niet aan toe. Nu kreeg ik, vrij kort voor de workshop, een noodtelefoontje: ik moet het nu doen. Is er plaats? Alle eerdere bedenkingen, twijfels en argumenten om het niet te doen waren weg. Het moet nu gebeuren. En het gebeurde! In de dynamiek die ik alleen ken van de samenwerking in een kleine groep ervaringsgenoten vond bij J. die ommekeer plaats waar je samen stil van wordt. Wat is het toch bijzonder om getuige te zijn van het moment waarop J. helemaal samenvalt met zichzelf. Wat een dynamiek! Wat een geesteskracht! Wat een wonder! Wat een moment waar je alleen maar stil bij kunt zijn. Wat een monument van stilte. Ik begrijp heel goed de gevoelens van jaloezie die R. uit. Ik ben me ervan bewust hoe groot en hoe sterk het verlangen van R. is om ook deze ommekeer te ervaren. Wat een geesteskracht van R. om, op het moment waarop zij haar gevoelens over dit gebeuren uitspreekt, te accepteren dat deze ommekeer niet nu en niet hier voor haar is weggelegd. En vervolgens R. uit te horen spreken er op willen leren vertrouwen dat zo n moment ook voor haar is weggelegd, al is het niet hier en al is het niet nu.
    We maken, met een heleboel slagen om de arm mijnerzijds, een afspraak voor de Terugkomdag op 20 april a.s. Ik hoop van harte dat we dan gewoon samen aan het werk kunnen gaan.