Geen kind meer
En natuurlijk hoort het lied van Karin Bloemen Geen kind meer hier ook een plaats te krijgen. Vanaf het allereerste begin van de workshops voor Dochters Zonder Moeder (vanaf 1995 dus!!) heeft Geen kind meer, eerst bij de workshops voor Dochters Zonder Moeder en later ook bij veel Verlaat Verdriet-ers de plaats ingenomen die het toekomt!
Geen kind meer
Karin Bloemen
Tekst: Jan Boerstoel
Je leeft je eigen leven wat zij er ook van vindt,
Je bent al lang geen kind meer al blijf je ook haar kind,
Je wilt ‘r over praten, maar niet op haar manier,
Je zult haar best verdriet doen maar niet voor je plezier.
Wat moet je nog met haar en met haar ouderlijk gezag?
En dan opeens, dan is ‘ie er, die dag…..
De dag waarop je moeder sterft, dat jij wordt losgelaten
en al haar eigenschappen erft, die jij zo in haar haatte:
de scherpe tong, de bokkenpruik, de zure schooljuffrouw,
die zullen ze dan binnenkort herkennen gaan in jou,
en hopelijk ook de andere kant: de aardige, de zachte
maar of je die hebt mee-geërfd valt nog maar af te wachten.
De dag waarna de rest een kwestie wordt van tijd en pijn
de dag waarna je nooit meer kind zult zijn
Wat al die jaren fout ging, komt dan niet meer terecht
en wat je nog wou zeggen, blijft eeuwig ongezegd.
De machteloze frasen van je genegenheid
en dat het niet haar schuld was
en ook dat ’t je spijt
de dingen die je lang niet zeggen kon en zeggen wou
En dan zo graag nog één keer zeggen zou.
De dag waarop je moeder sterft,
de dag die al je dagen, van dan af aan wat grijzer verft
al hou je niks te klagen.
Je hebt je goeie vrienden nog,
die staan je ook dichtbij,
en als je soms een minnaar zoekt, dan staan ze in de rij.
Maar niemand zal meer weten
hoe je met je pop kon spelen.
En niemand zal nog ooit je vroegste vroeger met je delen.
De dag waarna je nooit meer kwetsbaar wezen kan, en klein
de dag waarna je nooit meer kind zult zijn…….