Ik heb er eerder een blog over geschreven. Maar na mijn bezoek aan de voorstelling Welkom in mijn zielige jeugd van Aaf Brandt Corstius is het thema bij mij weer geactiveerd. Voel ik toch weer de behoefte te schrijven over ongewenst vaderschap.
Moederschap en vaderschap
Sommige mannen weten het zeker. Ik wil (absoluut) geen vader worden.
Sommige vrouwen weten het zeker. Ik wil (absoluut) moeder worden.
En dan….
Sommige van deze mannen en deze vrouwen zijn met elkaar getrouwd (of iets wat daar op lijkt).
Hij wil het niet.
Zij wil het wel.
Zij wint. Wordt zwanger.
Hij legt zich er bij neer.
Zij wordt moeder.
Hij wordt vader.
Samen worden ze ouders van een kind. Althans: hij laat de zorg voor het kind over aan de moeder. Zij wilde immers moeder worden.
Zij wint nogmaals.
Wordt opnieuw zwanger.
De geschiedenis herhaalt zich.
Totdat zij ziek wordt. Overlijdt. In een tijd waarin de kinderen nog jong zijn. Niet alleen een moeder nodig hebben, een vader, maar ook een opvoeder. Of twee opvoeders. Hij staat er nu alleen voor. De man die geen vader wilde worden, die geen opvoeder wilde zijn moet vanaf nu niet alleen vader zijn, maar ook opvoeder.
Onderzoeken
In een verlaat rouwproces kan het belangrijk zijn te onderzoeken hoe dat bij jou is gegaan. Heeft jouw vader nooit de wens gehad vader te worden? Wat betekent dat voor de relatie die je nu met je vader hebt. Of die je hebt gehad, omdat je vader niet meer leeft?
Kun jij als volwassene zien hoe het voor hem is geweest ongewenst vader te zijn, die na het ongewenste verlies van zijn vrouw ook ongewenst opvoeder moest zijn? Terwijl hij mogelijk een leven lang voor jou heeft gevoeld als een ongewenste vader?
Lees meer
Laatste berichten van Titia Liese (toon alles)
- Alles hangt met alles samen - 18 maart 2026
- Zora del Buono: Vanwege hem - 18 maart 2026
- Wat is dat toch met Verlaat Verdriet? - 13 maart 2026