Op je lijf letten

‘Er zit een grote hormonale disbalans in je, en die zit er waarschijnlijk al sinds de tijd dat je ongesteld werd.’

Na de eerste keer borstkanker, in 1996, kwam ik bij een natuurarts terecht.
Zijn opmerking maakte me ervan bewust: in die tijd deden de eerste verschijnselen van chronische vermoeidheid zich bij me voor. Aanleiding voor veel tranen: als mijn moeder nog had geleefd had ze dat vast opgemerkt. Nu merkte niemand het op.
(als mijn moeder nog had geleefd had die vermoeidheid zich wellicht helemaal niet voorgedaan, realiseerde ik me jaren later).
Hoe dan ook: de opmerking van deze natuurarts maakte me attent op verschijnselen in mijn lijf.
Ik ging meer op mijn lijf letten.

Lymfe

Na deze eerste borstkanker kreeg ik lymfedrainage-massage. Een ervaring om nooit te vergeten.
Bij deze massage wordt de lymfe-stroom in je lijf gestimuleerd. Ik voelde iets wat me heel bekend voorkwam. Een gevoel dat ik van oudsher kende als ik me onveilig voelde. Ook deze ervaring bij die massage heb ik onthouden.
Ik ging nog meer op mijn lijf letten.

Hormonen

Ik begon me enigszins te verdiepen in de werking van de hormonen, met name de werking van cortisol. In die tijd las ik ook het boek Bijnieruitputting.
Er vielen steeds meer puzzelstukjes op z’n plaats.

Heiligbeen

Een paar jaar geleden kwam ik terecht bij een osteopaat (Erica, nog steeds bedankt voor de tip!). Ik kwam voor een pijnlijke knie, maar de osteopaat besteedde met name aandacht aan mijn nieren en mijn heiligbeen.
Oh ja – nieren. In de Chinese geneeskunst de organen die in verband staan met verdriet. Met tranen.
Oh ja – heiligbeen. Ik ging me weer verdiepen in de chakra’s en nam weer eens het Chakra psychologieboek door.

Lijf

‘Het verlies van mijn moeder heb ik allang verwerkt’ schreef iemand me een paar jaar geleden.
‘Dat heeft allang een goeie plek in m’n leven.
Maar mijn lijf doet nog steeds iets anders.’

We beschouwen verlies en rouw eigenlijk altijd vanuit het psychologisch perspectief, realiseerde ik me.
Maar de aspecten van je lijf zijn minstens even belangrijk.
Zo niet belangrijker.

Op je lijf letten.
Zorg dragen voor je lijf.
Echt belangrijk.
Ook voor Verlaat Verdriet-ers.
Vooral voor Verlaat Verdriet-ers.