Herdenkingsplek in het Wilhelminabos

Wilhelminabos

‘Mijn vaders naam is alweer verdwenen.’
De reacties van Verlaat Verdriet-ers komen sinds afgelopen zondag bij me binnen. Verlaat Verdriet-ers met wie ik op de herdenkingsplek in het Wilhelminabos bij Dronten ben geweest. Verlaat Verdriet-ers die een boom gingen planten tijdens de boomplant-dag. Die de naam van hun overleden ouder in een van de glazen platen lieten graveren. Samen was ik daar in verschillende jaren. Bij verschillende gelegenheden. Met diverse Verlaat Verdriet-ers. Maakte de bijzondere plechtigheden tijdens de boomplant-dag mee. Zag wat het met de Verlaat Verdriet-ers deed de naam van hun overleden ouder te eren. Ook zelf liet ik jaren geleden de naam van mijn moeder – overleden in 1957 – in een van de glazen platen graveren. Ook ikzelf plantte een boom.

Vernielingen

‘Wat kan er gebeurd zijn in het leven van iemand die dit doet?’ vroeg ik me af toen ik in het weekend de eerste beelden zag van de vernielingen. ‘Wie haalt het in haar/zijn hoofd om met een hamer naar deze stille plek in het bos te gaan. Met als doel deze voor duizenden mensen zo betekenisvolle herdenkingsplaten te vernielen.’

Onwillekeurig dwaalden mijn gedachten ook steeds af naar de honderden vrouwen, kinderen en mannen die vorige week verdronken voor de Griekse kust. Opeengepakt in het ruim van dit onzalige schip. Nooit zullen hun namen zichtbaar worden op een herdenkingsplek als in het Wilheminabos.

Crowdfunding

Inmiddels is, in samenwerking met het Koningin Wilhelmina Fonds, een crowd-fundings-aktie opgezet. Wat gebeurd is, kan nooit meer ongedaan gemaakt worden. Maar we kunnen wel samen aantonen hoe belangrijk deze herdenkingsplek is voor duizenden mensen. We kunnen wel aantonen dat we samen wonden kunnen verzorgen. Waardoor de nu geslagen wonden kunnen helen. Ook al zal daar nog tijd overheen moeten gaan.

Herstel monument Wilhelminabos