• | |

    Licht een tipje van de grauwsluier op

    DoorTitia Liese

    ‘Ik heb alles wat m’n hartje begeert. Prachtige kinderen. Een goede relatie met mijn partner. Een mooi ruim huis. Werk waar ik veel plezier in heb. En toch… Toch kan ik niet genieten. Heb ik altijd het gevoel dat er een soort van grauwsluier over mijn leven ligt. Zo vaak heb ik me afgevraagd: hoe kan dat toch? Wat is er toch met mij aan de hand? Waarom lukt het me niet gelukkig te zijn met wat ik heb? Waarom heb ik altijd het gevoel dat ik niet voluit leef?’

    Klachten

    Vaak hoor ik het. Verlaat Verdriet-ers die me gevonden hebben op het web, na een vaak lange zoektocht. Veel van deze Verlaat Verdriet-ers hebben klachten die ze niet goed thuis kunnen brengen. Klachten als: waarom heb ik altijd het gevoel dat ik niet voluit leef. Waarom ben ik zoals ik ben, en doe ik zoals ik doe. Ze hebben overal gezocht. Hebben therapieën gevolgd. Zijn aan het werk gegaan met een coach. Hebben fysieke klachten. Zijn altijd moe. Veel van deze Verlaat Verdriet-ers leggen niet de link tussen het vroege verlies van hun ouder(s) en de klachten die ze hebben. Ze realiseren zich niet dat ze via de dood van hun ouder verbonden zijn geraakt aan de dood. Dat ze als het ware altijd leven in de schaduw van de dood. Totdat ze terecht komen op mijn Verlaat Verdriet-site. Dan zien ze het. Dan gaat er een wereld voor ze open.

    Jong ouderverlies

    Verloor je jong je ouder(s)? De Zelftests helpen je te onderkennen hoe het zit bij jou. Dat kan confronterend zijn. Maar het zal je vooral opluchting brengen. Je bent niet de enige die hiermee worstelt. Er zijn ook voor jou mogelijkheden om verder te gaan. Dat zal je de moed geven verdere stappen te zetten. Te onderzoeken: wat betekent het vroege verlies van mijn ouder(s) nu nog in mijn leven. Wat kan ik doen om dit verlies een aanvaardbare plek te geven in mijn leven.

    Zelftests

    Neem de tijd, en de rust

  • | |

    Eva Hoeke graaft in het verleden van haar vader

    DoorTitia Liese

    Margio

    ………… Eva Hoeke (1979) graaft in het verleden van haar vader Rob Hoeke (pianist / 1939-199). En daarmee haalt ze weer heel wat overhoop………..

    Rob Hoeke

    ……………..Wanneer een ouder betrekkelijk vroeg overlijdt is dat vooral spijtig. Om niet te zeggen ingewikkeld, omdat het eigen karakter ook steeds minder herleid kan worden. Wat dan weer leidt tot eindeloos gepuzzel en niet zelden tot een leven dat tot de laatste zucht vervuld blijft van dat van de ander. Omdat een mens nu eenmaal eeuwig op zoek is naar zichzelf. En je na de begrafenis overbleef met iemand die er zo verschrikkelijk toe deed, zonder er te zijn.

    Ook na dik twintig jaar bleef het in wezen onvoorstelbaar dat mijn vader mijn kinderen niet kende. Mijn man niet. Zelfs mij niet meer, want het kind dat hij op 6 november1999 gedag zei is allang verdwenen. Getransformeerd, in letterlijke zin. Al mijn cellen waren sindsdien vervangen. Sommigen zelfs dagelijks. En uit het kind was een vrouw tevoorschijn gekomen die sterk op haar moeder leek, zeiden de mensen. Maar die kenden mijn  vader niet. En degene die hem wel hebben gekend, werkelijk hadden gekend, waren uitgedund…………..

    Lees meer

     

  • | | |

    Een heel bijzondere verbondenheid met Codiponte

    DoorTitia Liese

    Samenkom-dag

    Vandaag, 15 mei 2022. Een zonovergoten dag waarop we weer samenkomen. Deze keer in Nunspeet. We, dat is de kleine groep van de schrijf-retreat De weg van liefde van oktober 2021. Allemaal voelen we het: de heel bijzondere verbondenheid met Codiponte. Met de liefdevolle gastvrijheid van Maartje en Davide. Hun groepshuis Villa le Muse en met La Concia, de B & B van Maartje en Davide. Met de schrijf-retreat De weg van liefde. Met BeeldTaal.

    Herinneringsboekje

    Stephanie verrast ons met een heel bijzonder geschenk. Voor ieder van ons heeft ze een heel speciaal boekje gemaakt, met de titel In iedere traan glinstert een mooie herinnering. Helemaal met de hand gemaakt. Voor ieder een eigen exemplaar. Een omslag van keramiek. Met de hand gemaakt papier in het binnenwerk. Een boekje met foto’s. Met herinneringen aan De weg van liefde. Aan Codiponte. Hand-gebonden.

    Blij en dankbaar nemen we dit geschenk van bijzondere verbondenheid in ontvangst.
    Herinneringen zijn voor altijd staat in het achterplat gestanst.
    Steef, dank je wel voor dit bijzondere geschenk.

    Inspiratie

    • Wil je meer weten over dit boekje? Lees meer
    • Wil je meer weten over handgemaakt papier? Lees meer 
    • Wil je meer weten over de schrijf-retreat De weg van liefde 2022 in Codiponte? Lees meer
    • Wil je meer weten over B&B La Concia? Lees meer
  • | |

    Vaderskind; de oorlog van Renate Rubenstein

    DoorTitia Liese

    Vaderskind

    ‘…….. het zal wel niet in één moment gekomen zijn, meer stap voor stap, je vindt er na de oorlog telkens kleine sporen van. Maar op den duur moet het een inzicht zijn geworden. Het was niet alleen dat ze haar vader nooit meer terug zou krijgen en dat hij haar nooit meer zou beschermen, lassie, lassie. Het was niet alleen de dood, wat dat ook zijn mocht. Het waren de levenden. Hoe kon ze met hen verder? Hoe kon ze zich verweren tegen hun bedrog? Ze moest de moed verzamelen om nu voor altijd op haar eigen oordeel af te gaan, meer nog dan ze de laatste jaren toch al deed. Ze moest haar eigen argumenten vinden en daarbij vertrouwen op haar waakzaamheid en intuïtie. Luisteren naar de signalen van haar angsten, die zo juist waren gebleken. Ze was vijftien en haar angst was de bescherming die haar restte…….

    blz 140

    Vati

    …….’Dan staat hun vader op. Hij zal ze vast hebben geknuffeld en ze hebben gezegd dat ze lief voor elkaar moeten zijn. Deed hij vaker, maar dat weten ze niet meer. Hij gaat de deur uit en de trap af, tussen de twee mannen in, en dan zegt een van de twee nog gauw iets geruststellends dat de kinderen hun leven lang niet mee vergeten. ‘Der Vati kommt bald wieder nach Hause……..’

    blz 80

    Verantwoording

    …….’Dit is een verhaal met open plekken. Het vertelt van een kind dat wordt gestempeld door de wereld zonder zelf al te veel te stempelen. Een meisje uit 1929, Duits, met een vader die de nazi’s als jood zien, op de vlucht in Nederland. Een meisje als Anne Frank. Je wilt haar leren kennen, maar zo jong, wat kun je al over haar zeggen?………

    blz 141

    Vaderskind

    De oorlog van Renate Rubenstein.
    1929-1990.
    Vijftien jaar toen ze haar verder verloor.

    Lees meer

    Vaderskind