• | | |

    Samen met Verlaat Verdriet-ers de weg naar liefde gaan

    DoorTitia Liese

    We gingen naar Pontremoli. Niet als ware pelgrims te voet. Wij gingen met de auto. Pontremoli is een heel oud, heel Italiaans, stadje. Aan de ooit brede rivier de Magra. Gelegen aan de pelgrimsroute Via Franciscena. In het verleden de druk belopen pelgrims- en handelsroute van Canterbury naar Rome (en verder naar Jeruzalem).
    Hier in Pontremoli tref ik een afbeelding van een pelgrim. Pelgrim met de onafscheidelijke knapzak op de schouder (in plaats van ons soms zo onafscheidelijke ‘rugzakje’).

    Pelgrim

    Te voet op weg naar een doel. Zoals er in de loop van vele eeuwen onnoemlijk veel pelgrims in Codiponte terecht gekomen zijn.
    Codiponte. Sinds eeuwen en eeuwen trefpunt voor mensen die om diverse redenen onderweg zijn. Pleisterplaats om nieuwe krachten op te doen. Rustpunt. Oversteekplaats tussen de Apuaanse Alpen en de in vroege tijden gevaarlijke Apuaanse Alpen. Waar reizigers de kans liepen niet alleen wolven en beren te ontmoeten, maar ook uitgeschud te worden door struikrovers.
    Angst voor gevaar aan alle kanten!

    Pelgrimstocht

    Voor veel pelgrims de weg naar de heilige stad Rome.
    Een reis van bezinning.
    Een reis naar binnen.
    Een innerlijke reis.

    Codiponte

    Pleisterplaats voor Verlaat Verdriet-ers om in rust ruimte te geven aan gevoelens. Tijd om woorden en beelden te vinden die betekenis geven aan gedachten en gevoelens.
    Samen in een kleine groep Verlaat Verdriet-ers gedachten en gevoelens te delen in Codiponte.
    De weg van liefde.

    Je bent van harte welkom!

    Lees meer

    De weg van liefde

     

     

     

  • | | |

    Ontmoeting met een prehistorische vrouw met één borst

    DoorTitia Liese

    Pontremoli. Samen brengen we een bezoekje aan deze kleine middeleeuwse stad. Veertig kilometer van Codiponte. Gelegen aan de rivier de Magra. En aan de pelgrimsroute Via Franciscena, pelgrimsroute van Canterbury naar Rome en verder naar Jeruzalem. (Codiponte ligt aan een zij-arm van de Via Franciscena). Bekend om een bijzonder labyrinth (dat overigens niet gemakkelijk te bezoeken is, heb ik eerder ook al ervaren). En in het bezit van een prachtig, klein, museum met pre-historische stèles (menhirs). Het stroomgebied van de Magra is een van de oudst bewoonde gebieden van Italië.

    Stèles

    Het museum is klein, maar heel mooi. De stèles zijn vrij klein van stuk. Ik vind ze prachtig. Veruit de meeste beelden hebben menselijke gestaltes. Vrouwen en mannen zijn zonder meer als zodanig herkenbaar. De oudste stèles zijn tenminste 4000 jaar oud. Ze zijn op verschillende plaatsen in de Lunigiana gevonden (waaronder ook in Casola/Codiponte). Ze stammen uit schriftloze tijden. Naar hun betekenis kan alleen gegist worden.

    Maan

    Veel van de menhirs hebben typerende, maanvormige hoofden. Een bijzonder detail in een streek waar de maan als symbool van grote betekenis is geweest. Je vindt dat bijvoorbeeld terug in de naam van de streek Lunigiana. En in de naam van de stad die later de Romeinse havenstad Luni is geworden.

    Borst

    We bezoeken het museum.
    Voor het eerst valt de stèle me op van de vrouw met één borst. Ik word geraakt door dit beeld. Hoe is die borst verdwenen? ‘Het is haar linker’ realiseer ik me in een flits. Bij mij is het de rechter die ik sinds 2011 niet meer heb. Het raakt me op een heel diep niveau ineens deze associatie te hebben. En dat raakt me vervolgens ook weer. Over het algemeen houdt het verlies van mijn borst mij niet (meer) zo bezig. Nu, op deze plaats en op dit moment doet het zien van dit beeld iets met me.

    Symbolen

    Wat werken symbolen toch bijzonder als je de tijd en de rust neemt om ze te zien. Ze binnen te laten komen. Er woorden aan te geven. Ze betekenis te geven die er even helemaal mag zijn.

  • | | |

    Goed voor jezelf zorgen

    DoorTitia Liese

    Ruptuur. Trauma. Het gevoel uit je leven gevallen te zijn. Aan de overkant van jezelf terecht gekomen te zijn. Je denkt en handelt al sinds je jeugd vanuit overleven. Krampachtig. Voor jezelf opkomen – het lukt je niet goed. Je kunt het niet. Of het neemt zo’n krampachtige vorm aan dat opkomen voor jezelf niet goed lukt. Het effect is dan meer dan eens dat je afgewezen wordt. Het gevoel dat je afgewezen wordt werpt je op jezelf terug. Precies daar, waar je niet meer wilde zijn.

    Kind

    Goed voor jezelf zorgen. Zorgen voor het kind in je. Het verlaten kind dat zichzelf staande heeft moeten houden. Met de middelen die het toen had. Dat boven haar/zijn macht moest grijpen.

    Veel Verlaat Verdriet-ers met wie ik heb gewerkt (bij wie ik mezelf ook ooit moest rekenen) zijn met de rug naar dat kind gaat staan. Wijzen het kind af. Het kind is verdrietig. Eenzaam. Boos. Maar we willen het niet zien. We kunnen het niet troosten. We staan er met de rug naartoe. ‘Je redt jezelf maar.’

    Stap

    Een essentiële stap in je verlate rouwproces is de realisatie dat je dit kunt veranderen. Draai je om naar dit kind. Reik uit naar dit kind. Verwelkom het. Neem het in je armen. Doe waar het zo naar verlangt. Houd het stevig vast. Zeg in volle overtuiging tegen dit kind: ‘Ik ben er voor je. Ik houd je vast. De volwassene in mij kan voor je zorgen. Zorgt voor je. Help me er aan herinneren als ik weer geen tijd voor je heb. Als ik het weer vergeet. Want mijn bedoeling is het wel te doen. Mijn bedoeling is er voor je te zijn.’

    Levensvreugde

    Dan zal het kind er ook zijn voor jou. Het zal ervoor zorgen dat jij zorgt voor het kind in je. Dit kind in je is jouw oorspronkelijke levensvreugde. Het zal er zijn voor jou. Als jij trouw bent aan jezelf. Als jij trouw bent aan het kind in jou. Dat is voor Verlaat Verdriet-ers een essentiële weg naar heling.

    De weg van liefde

    Gun het kind in je de tijd, de aandacht, de rust en de liefde om het in je leven te verwelkomen.
    De weg van liefde ligt voor je open.

    Meer

     

  • | |

    De aanwezigheid van liefde: blog van Bert Pekelder

    DoorTitia Liese

    De onvoorwaardelijke liefde en loyaliteit

    De onvoorwaardelijke liefde is liefde die alleen ouders hun kinderen kunnen geven. Loyaliteit is liefde in afhankelijkheid die alleen kinderen voor hun ouders kunnen hebben. De onvoorwaardelijke liefde van je moeder of je vader verloor je voor altijd, behalve mogelijk in je herinneringen als lichamelijke ervaring. De kracht van loyaliteit naar je moeder of je vader bleef echter in het diepst van jezelf geworteld. Ze komt nu tevoorschijn in de vorm van ‘missen’. Je ervaart een gevoel van ‘tekort’. Een altijd aanwezig gevoel van verlangen. Zonder onder woorden te kunnen brengen wat dat ‘verlangen’ precies inhoudt.
    Met het verlies van je moeder of je vader verdween de energie van loyaliteit niet. Alleen de ontvanger van deze verbinding verdween voor altijd uit je leven.

    Uit: ‘Ein Loch in meiner Seele’, Titia Liese en Bert Pekelder

    Hunkering

    Je hebt niet alleen die liefde die je van je overleden ouder kreeg moeten missen, je kon haar of hem ook niet meer zelf liefhebben. Een onvervulbare hunkering, die zich nog altijd in jou bevindt. Dat hoeft niet zo te blijven.

    Maar hoe?

    Een oefening

    Let op:
    Als de relatie tussen jou en je overleden ouder gewelddadig was, of op een andere manier zwaar belast is geweest, dan is het beter deze oefening niet te doen!

    Ga zitten op een rustige, veilige plek.
    Word je bewust van je lijf.
    Volg je adem.
    Als je ervaring heb met meditatie kan dat helpend zijn.

    Stel je voor, dat je overleden mama of je overleden papa bij je is. Je hebt de leeftijd die je nu hebt. Zij of hij heeft de leeftijd zoals die nu bij jou opkomt.

    Waar bevindt zij of hij zich? Voor je, achter je, links van je, rechts van je?
    Hoe groot is de afstand? Of mogelijk is er helemaal geen afstand?
    Word je bewust van je borst. Van je hart. Van je buik.
    Word je bewust van jouw liefde voor haar of voor hem.
    Laat deze liefde groter worden en stromen.

    Deze liefde verbindt jullie. Mogelijk sta je op en omarmt haar of hem en drukt haar of hem zachtjes of juist stevig tegen je aan.
    Word je ervan bewust hoe dat voelt.
    Word je bewust van de warmte.
    Ruik haar of zijn geur.
    Vertel haar of hem wat je haar of hem wilt vertellen.
    Blijf zolang samen als jullie willen.
    Word je ervan bewust dat zij of hij altijd bij je is.
    Word je ervan bewust dat je een mama hebt, dat je een papa hebt, die jou altijd begeleidt.

    Wat verandert dat voor jou?
    Hoe voelt die verandering voor jou?
    Wat doet die verandering met jou?
    Wat betekent het voor jou niet meer alleen onderweg te zijn?

    Nieuw begin

    Het is een nieuw begin van een levenslange aanwezigheid van liefde.

    Lees meer