• | | |

    Verlaat Verdriet-er: wie ben je?

    DoorTitia Liese

    Verlaat Verdriet-er: wie ben je?

    Verloor je jong je ouder(s) door de dood?
    Ben je dan een Verlaat Verdriet-er?
    Wat is dat eigenlijk: een Verlaat Verdriet-er?
    Zoveel vragen. Waar is het antwoord?

    Aanpassen

    Je verloor jong je ouder(s). Door overlijden. Je leven veranderde.
    Jij veranderde. In een klap kind-af. Je leerde je aan te passen. Wilde je overgebleven ouder niet tot last zijn. Die had het al moeilijk genoeg. Je ging zorgen voor je overgebleven ouder. Als die maar niet dood zou gaan.

    Van leven naar overleven

    Je gaf jezelf weg. Raakte steeds verder van je oorspronkelijke ‘ik’ verwijderd. Leven werd overleven. Je systeem op ‘alert’. Altijd waakzaam. Er kan nog een klap komen. Daarop moet je voorbereid zijn. Altijd alles onder controle houden. 

    Van overleven naar leven

    De toegang naar jezelf afgesloten. En de sleutel weggegooid?
    Je leven verdween in de loop van vele jaren onder een grauwsluier. Echt genieten kan je niet meer.
    Waarom ben je zoals je bent? Waarom doe je zoals je doet?
    Ben je een ‘Verlaat Verdriet-er’?
    Is het tijd dat te onderzoeken?
    Te onderkennen?
    Is het tijd dat te erkennen?
    Voor jezelf?
    En voor de mensen die je liefhebt?

    Doen

    Lees de Verlaat Verdriet-site
    Neem kennis van de Verlaat Verdriet-theorie die Titia Liese heeft ontwikkeld Rouw kent geen tijd
    Lees boeken van Titia Liese;
    Kom de basisworkshop Verlaat Verdriet doen.

    Welkom

    Verlaat Verdriet-er: een nieuw jaar ligt voor je open – je bent van harte welkom!

  • | |

    Waar maanlicht vleugels raakt

    DoorTitia Liese

    ‘Ik kan steeds maar een klein stukje lezen’ vertelt de Verlaat Verdriet-ster aan de telefoon. ‘Het komt zo binnen. En ik moet steeds zo huilen.’  Als heel jong kind verloor de Verlaat Verdriet-ster die ik aan de telefoon heb haar moeder. Ze vertelt over het boek dat ze aan het lezen is – Waar maanlicht vleugels raakt.

    Waar maanlicht vleugels raakt

    In dit boek gaat het vooral over Jytte. Jytte is vijf jaar als ze haar moeder – zangeres op weg naar een optreden – verliest als gevolg van een vliegtuigongeval.
    De schrijfster ontvouwt stap voor stap het leven van dit hele kleine vijf-jarige meisje tot getalenteerd en veelbelovend gymnasiaste. Het leven van een meisje dat als kleuter haar moeder verliest –  verweven met de levensdraden van ingrijpende verliezen, rouw en onvermogen om te rouwen van de mensen in haar directe omgeving.

    als je mijn hand pakt
    wordt mijn hoofd licht
    jij bouwt een brug
    tussen ons in
    jij loopt naar mij
    en ik loop weg
    ik wil vleugels

    om mee te vluchten
    ik wil mijn hand terug
    en ik wil blijven
    tot je weg bent en
    niet meer terugkomt
    ik haal de brug op
    doe de poort dicht
    ik ben verdwenen
    in mijn burcht

    Lees meer over Dietske Geerlings

    https://www.dietskegeerlings.nl/waar-maanlicht-vleugels-raakt

    Boek bestellen

    https://www.dietskegeerlings.nl/waar-maanlicht-vleugels-raakt

     

  • | |

    Zsuzsa Bank: Slapen doen we later

    DoorTitia Liese

    Slapen doen we later

    Twee vriendinnen – Martha en Johanna, 40+, al een leven lang bevriend – schrijven elkaar bijna dagelijks over ervaringen uit hun leven van alledag.
    Roman in de vorm van brievenboek. Tamelijk omvangrijk. Zo nu en dan moest ik  het verder lezen wel even doorzetten. Ergens halverwege bedacht ik dat ik dit boek eigenlijk in de oorspronkelijke taal – Duits – had moeten lezen. Dit vooral omdat taal een belangrijk thema is. Zelf kreeg ik het boek te leen in het Nederlands, en dat heb ik dus gewoon maar uitgelezen.

    Verlaat Verdriet-thema’s

    Hoe dan ook: ik was, en bleef, gefascineerd door de ontboezemingen van de beide vrouwen. Met name de ontwikkelingen in het verhaal van Johanna vond ik heel bijzonder.
    Johanna, afkomstig uit een rommelig kunstenaarsgezin, verloor als jong kind haar vader. Gaande het boek wordt dit verlies, als het ware verstopt in de brieven, stap voor stap uitgepakt. Terwijl ondertussen gevolgen van dit vroeg verlies op alle mogelijke manieren in het leven van Johanna zichtbaar zijn. Zoals de langzame manier waarop ze steeds met hele, hele kleine stapjes iets loslaat over de dood van haar vader. De ingewikkelde relatie met haar moeder. Met haar broer. Haar eenzame bestaan in haar huisje in het Zwarte Woud, waar ze zich als oorspronkelijk Noord Duitse wel – en tegelijkertijd niet – misplaatst voelt. De dramatisch verlopen relatie met een man die ze eigenlijk niet los kan laten. Haar – innerlijke – strijd met de kanker die haar te pakken heeft gehad. Haar eeuwige verlangen, dat steeds maar niet vervuld kan worden. De ambivalente relatie met haar werk als lerares. Het altijd aanwezige gevoel niet op de goede plaats te zijn. Haar ongedurigheid. Haar eeuwige zoektocht, zonder goed te weten wat ze eigenlijk zoekt.

    Verlaat Verdriet-thema’s

    Verlaat Verdriet-thema’s te over. En juist deze herkenbaarheid, zowel aan de oppervlakte als in diepere lagen van Johanna, maakt dit boek – hoe omvangrijk ook – tot een fascinerend boek.
    Je kunt zoveel leren over Verlaat Verdriet-thema’s. Ook in romanvorm.
    Heb je tijd? Probeer het!

    Boek

    Zsuzsa Bank: Slapen doen we later 

  • | |

    Angst mijn vader voorgoed te verliezen

    DoorTitia Liese

    ‘Eindelijk durf ik het onder ogen te zien.’
    Aan het einde van de workshop kijkt een van de deelnemers ons wat onzeker aan. Of eigenlijk moet ik zeggen: wat onwennig aan.
    ‘Nu durf ik het eindelijk onder ogen te zien. Al die therapieën die ik in mijn leven heb gevolgd. (En dat waren er heel wat). Aldoor weer. Met volle inzet. Maar nu weet ik: eigenlijk altijd met de bedoeling niet te hoeven doen wat ik moest doen. De dood van mijn vader onder ogen zien. Zijn dood accepteren. Te voelen wat ik moest voelen.
    Nu begrijp ik eindelijk waarom ik dat deed. Altijd ben ik bang geweest mijn vader voorgoed te verliezen. Altijd ben ik bang geweest dat ik hem dan voorgoed kwijt zou raken.’

    Om de hete brij heen draaien

    Zelf herken ik wat deze Verlaat Verdriet-er zegt. Ook in mijn eigen verlate rouwproces kwam het moment waarop ik me dat realiseerde. ‘Al die therapieën die ik in de afgelopen jaren heb gevolgd, hebben er vooral voor gezorgd dat ik eindeloos om de hete brij heen kon blijven draaien. Te voelen wat ik moest voelen. De angst mijn moeder voorgoed kwijt te raken als ik haar dood zou accepteren.’

    Lezen

    Jaren geleden las ik het boek Uit de tijd vallen van de Israëlische schrijver David Grossman. David Grossman verloor zijn zoon Uri in een van de Israëlische oorlogen. Hij weigerde het rouwproces om zijn zoon aan te gaan. Het verlies van zijn zoon te accepteren. Uit angst zijn zoon voorgoed kwijt te raken.

    Opnieuw verbonden

    Totdat deze vader volkomen vast liep. Niet anders meer kon dan te gaan rouwen om het verlies van zijn zoon.

    Hij raakte zijn zoon niet voorgoed kwijt.
    Integendeel.
    Hij verbond zich opnieuw met zijn zoon.
    Met de zoon die heeft geleefd.