• | |

    Waar maanlicht vleugels raakt

    DoorTitia Liese

    ‘Ik kan steeds maar een klein stukje lezen’ vertelt de Verlaat Verdriet-ster aan de telefoon. ‘Het komt zo binnen. En ik moet steeds zo huilen.’  Als heel jong kind verloor de Verlaat Verdriet-ster die ik aan de telefoon heb haar moeder. Ze vertelt over het boek dat ze aan het lezen is – Waar maanlicht vleugels raakt.

    Waar maanlicht vleugels raakt

    In dit boek gaat het vooral over Jytte. Jytte is vijf jaar als ze haar moeder – zangeres op weg naar een optreden – verliest als gevolg van een vliegtuigongeval.
    De schrijfster ontvouwt stap voor stap het leven van dit hele kleine vijf-jarige meisje tot getalenteerd en veelbelovend gymnasiaste. Het leven van een meisje dat als kleuter haar moeder verliest –  verweven met de levensdraden van ingrijpende verliezen, rouw en onvermogen om te rouwen van de mensen in haar directe omgeving.

    als je mijn hand pakt
    wordt mijn hoofd licht
    jij bouwt een brug
    tussen ons in
    jij loopt naar mij
    en ik loop weg
    ik wil vleugels

    om mee te vluchten
    ik wil mijn hand terug
    en ik wil blijven
    tot je weg bent en
    niet meer terugkomt
    ik haal de brug op
    doe de poort dicht
    ik ben verdwenen
    in mijn burcht

    Lees meer over Dietske Geerlings

    https://www.dietskegeerlings.nl/waar-maanlicht-vleugels-raakt

    Boek bestellen

    https://www.dietskegeerlings.nl/waar-maanlicht-vleugels-raakt

     

  • | |

    Vakantietijd – Opladen op Terschelling

    DoorTitia Liese

    Vakantietijd

    En dan    …………..

    van 11 juli – 26 juli 2021 opladen op Terschelling. Vakantietijd.
    Mooi als de zon gaat schijnen, maar zonder zon lukt opladen ook!

    Contact

    Mocht je vragen hebben over de biografische retreat in Italië, De weg van liefde van 23 – 29 oktober 2021, of over de vervolgworkshop Dubbel Ouderverlies van 26-28 november 2021 neem gerust contact op. Ik ben in deze tijd mobiel bereikbaar: 06 – 53 76 58 43.

    Tip

    In de basisworkshop Verlaat Verdriet van 12, 13 en 14 augustus 2021 is nog 1 plek beschikbaar. Meld je aan via het Inschrijfformulier als je mee wit doen. Je bent van harte welkom.

    Opladen

    Ik wens ook jou een goede zomer, en als je nog vakantie in het vooruitzicht hebt: goede vakantietijd gewenst, om ook weer op te laden.

    Titia

  • | |

    Wat is er met de kinderen gebeurd?

    DoorTitia Liese

    Ben je er ooit geweest? Nationaal monument Oranjehotel in Scheveningen?
    Gisteren was ik er met een vriendin die als vrijwilliger werkzaam is bij het deel van de voormalige gevangenis dat in de oorlog is gebruikt door de Duitsers.
    Vanaf het moment dat ik binnenstap in deze gevangenis word ik gegrepen door de geschiedenis in dit gebouw. Gangen. Cellen. Dodencellen.

    Verhalen

    De verhalen van de mannen, de vouwen, de kinderen die hier gevangen hebben gezeten. Mannen en vrouwen uit het verzet. Mannen, vrouwen, kinderen, die zijn opgepakt alleen maar omdat ze Joods waren (/zijn).  Willekeurig opgepakte mannen. Vrouwen. Kinderen. Een deel ven hen vermoord op de naastgelegen Waalsdorpervlakte.

    Wat is er met de kinderen gebeurd?

    Relatief jonge mannen en vrouwen. Mensen met jonge gezinnen. Met kinderen.
    Ik ben daar. En denk aan de kinderen. Wat is er met hen gebeurd? Hoe hebben ze verder geleefd, zonder hun ouder? Hoe hebben ze zich staande weten te houden?

    Ook lees ik de namen van de Duitsers en de NSB-ers die een rol hebben gespeeld in deze gevangenis. De beulen. De foute Nederlanders. Een deel van hen na de oorlog voor straf ter dood gebracht. Ook een deel van hen zal jonge kinderen hebben gehad. Wat is er met deze kinderen gebeurd? Hoe hebben zij verder geleefd? Hoe hebben zij zich staande gehouden?

  • | |

    Een beer met een bijzondere betekenis

    DoorTitia Liese

    ‘Koop een knuffel. Neem de knuffel mee naar bed. Praat tegen je knuffel.’
    Verbijsterd kijk ik m’n therapeute aan. Ik had er al een paar versleten. Maar zo gek? Zo gek had ik het nog niet meegemaakt!
    ‘Ik was helemaal geen knuffelkind’ sputter ik nog wat tegen. ‘Wat moet ik met een knuffel. Er tegen praten? Je bent niet goed wijs.’

    Knuffel

    Op weg naar huis begon de knuffel te dagen. Werd steeds een beetje groter. Een beetje reëler. Een beetje echter.
    Terug in Nunspeet heb ik het gedaan.
    Ik heb een beer gekocht. Echt. Heus.
    Ik heb de beer meegenomen naar bed. Echt.
    Ik ben gaan praten tegen de beer. Heus.
    Ik heb hem vastgepakt in m’n bed. Geknuffeld.
    Drie maanden later kon ik naar de dokter. Tennisarm. Oorzaak: m’n beer te hardgrondig geknuffeld.

    Een naam heeft hij nooit gekregen. Maar hij is er nog. Dertig jaar later is hij er nog. Als je de Verlaat Verdriet-workshop komt doen zal je hem zien.
    Want – weet je – in plaats van tegen een beer praat ik tegenwoordig met mensen.