• | | |

    Casa Matilda in nieuwer perspectief

    DoorTitia Liese

    Zeven mei 2025. De geboortedag van mijn moeder. Mijn moeder werd geboren op 7 mei 1908, en overleed op 26 december 1957. Mijn moeder was 49 jaar, ik was 8 jaar. Elk jaar op 7 mei gaan mijn gedachten naar de geboortedag van mijn moeder. Dit jaar op wel een heel bijzondere manier. Over een uur hebben we een video-call over de keuze van het bouwbedrijf dat de restauratie van Casa Matilda uit zal gaan voeren.

    Huis voor levensverhalen

    Het afgelopen jaar is een lastig jaar geweest. Voor mij. Voor Maartje en Davide. En voor ons project op het pleintje van Codiponte. De toegekende Europese subsidie voor de restauratie kreeg niet de vorm die het oorspronkelijk had. Als gevolg daarvan deed zich een financieel gat voor dat ik niet zelf kon overbruggen. Naarmate het huis in slechtere staat begon te verkeren groeide mijn probleem. Ik weet nu hoe je ’s nachts wakker kunt schrikken van het geluid van naar beneden stortende balken in een huis op ruim 1300 kilometer van je bed. Hoe kan ik nog iemand overtuigen van het bijzondere project op het pleintje van Codiponte: Casa Matilda, Huis voor levensverhalen. Zelf zag ik er geen gat meer in. Maar ik moest. Ik moest iets doen. Maar wat?

    Casa Matilda

    Tot een oud-medecursiste van de cursus Italiaans contact met me legde. ‘Ik weet misschien iemand die jou kan – en wil – helpen. Ik geloof in jouw project. Misschien kunnen we hem meekrijgen.’ Wat kan er veel gebeuren als je perspectief verandert van negatief naar positief. Ik ervaar weer wat dat allemaal met je kan doen. En doet. Ik kan het weer helemaal voelen. Natuurlijk moet dat project daar komen. Op het pleintje. In Codiponte. Casa Matilda. Huis voor levensverhalen. Een thuis waar mensen van over de hele wereld naartoe kunnen komen om te werken aan hun levensverhaal. Met hun levensverhaal. Samen kunnen komen. Samen kunnen werken. Elkaar ontmoeten. Samen delen. Leren van elkaar. Insième. Samen. Ik houd je graag op de hoogte van Casa Matilda in nieuwer perspectief.

  • | | |

    Je moet jezelf misbaar maken

    DoorTitia Liese

    ‘Je moet jezelf misbaar maken.’
    Amper een week voor mijn 75e verjaardag heb ik een gesprek met Wout van der Wal in verband met Casa Matilda. Wout en ik kennen elkaar via een wederzijdse kennis. Hij is (mede)initiatiefnemer van – onder meer – een website voor crowd-funding. Dit is ons tweede gesprek over crowd-funding voor Casa Matilda. In ons eerste gesprek vertelde Wout me dat hij jong zijn vader is verloren. ‘Ik heb er nooit last van gehad’ zei hij. En voegde er meteen aan toe: ‘Maar ik besef ook dat ik heel veel geluk heb gehad.’

    Casa Matilda

    Hij begrijpt waar Verlaat Verdriet over gaat. En dat praat fijn. Ik hoef niets uit te leggen. Niets te verdedigen. Hij begrijpt het gewoon. Hij begrijpt mijn liefde voor Verlaat Verdriet-ers. Mijn besluit dat Verlaat Verdriet, verlate rouw en Verlaat Verdriet-ers een eigen plek moeten krijgen onder de zon. In de zon, eigenlijk. Hij begrijpt Casa Matilda. Ook als hij me uit laat leggen wat Casa Matilda is. Wat de betekenis van Casa Matilda nu is. En wat de betekenis van Casa Matilda in de toekomst is.

    In ons gesprek laat hij me, op een mooie, bijzondere manier alle hoeken van de kamer zie. Geeft tips. Adviezen. Wat is nodig om investeerders en/of donateurs te raken voor dit project. Zegt mij zijn hulp toe. ‘Investeerders moeten zien dat het project niet afhankelijk is van jou. Dat het zonder jou kan bestaan. En hoe het zonder jou kan bestaan. Je moet jezelf misbaar maken.’

    Ik leef!

    Je kent vast wel zo’n moment in je leven. Iemand zegt iets waardoor op het zelfde moment tranen in je ogen schieten, en er een brede glimlach van geluk op je gezicht verschijnt. Zo’n heel bijzonder moment waarop je voelt IK LEEF! Dat gebeurde met mij. Op het moment dat Wout zei: ‘Je moet jezelf misbaar maken.’ Een week voor m’n 75e verjaardag. Bijzonder moment!

    Ik ga mezelf misbaar maken

    Wout, dank voor dit bijzondere gesprek.
    Ik ga mezelf misbaar maken!

    Werk in uitvoering

    Morgen heb ik een gesprek met iemand die zijn werkzame leven heeft gewerkt op de marketingafdeling van een grote (reis)organisatie. Werk in uitvoering!

    Lees meer

    Waarde voor je geld 

  • | | | | |

    Liefde voor De weg van liefde

    DoorTitia Liese

    Hoe vertel je iets heel bijzonders als het zo bijzonder is dat je er eigenlijk geen woorden voor hebt. Terwijl ik toch heel graag De weg van liefde 2024 met je wil delen. Ik ga dus toch proberen iets met je te delen van deze unieke Weg van liefde 2024.

    Het gele huis

    Zoals je wellicht weet verzorgen we De weg van liefde altijd in het grote, gele huis van Maartje en Davide – Villa le Muse – in Codiponte. Over het algemeen liefkozend ‘het gele huis‘ genoemd. Ook dit jaar werkten Els Pronk en ik – evenals het vorige jaar – samen aan De weg van liefde. Of eigenlijk moet ik zeggen: Els en ik werkten samen met Maartje en Davide aan De weg van liefde.

    Twee maanden voor vertrek naar Codiponte besloten we te werken met een kleine groep van vier deelnemers. In overleg sloten we de aanmeldingsmogelijkheid voor De weg van liefde 2024. Zo kwam een extra kamer beschikbaar voor een speciale extra bewoner van het gele huis. Een bewoner die wel Verlaat Verdriet-er is, maar geen actieve deelnemer aan De weg van liefde. ‘Zou het niet mooi zijn als we gedurende deze week een soort Italiaans-Nederlandse familie kunnen zijn?’ stelde ik Maartje afgelopen zomer voor. ‘Wijzelf verzorgen het ontbijt en de lunch en eten samen met de extra gast. Davide verwent ons in de avond met zijn overheerlijke avondmaaltijden. ’s Avonds eten we allemaal samen in de grote keuken. Aan de grote tafel. Als een Italiaanse familie.
    Zo gezegd, zo gedaan. En zo groeide in de loop van De weg van liefde 2024 een heel bijzondere extra liefde: de liefde van een soort Italiaans-Nederlandse familie van negen personen.

    Duizend soorten van gevoelens

    Duizend soorten van gevoelens die zich aandienen gedurende de dagen van De weg van liefde. Gevoeld worden. Ge-uit. Herkend worden. Erkend. Gezien. Gehoord. Begrepen. Deskundige feedback krijgen. Vorm krijgen. In woord. In beeld. Die verwerkt worden. Geheeld. In Codiponte. Waar oud zeer kan helen.

    Kom je daar nou helemaal voor naar Italië?

    En dan nog het weer. Terwijl we de berichten krijgen uit Nederland van prachtig nazomerweer regenen wij weg. ‘Kom je daar nou helemaal voor naar Italië? verzuchtten we om de beurt. Om vervolgens toegewijd verder te gaan met ons werk: De weg van liefde. Waarmee de twee dagen van onafgebroken regen ook op een heel bijzondere manier een heel bijzondere betekenis hebben gekregen. De weg van liefde kreeg een ongekende diepgang. Terwijl buiten in de rivier de modderstromen kolkten openden zich in ons allemaal eigen stromen van verbinding. Van heling. Van liefde.

    A la prossima Via Amor, 2025.

    Met heel veel liefde kijk ik terug op deze unieke Weg van liefde 2024.
    Deelnemers: dank voor jullie vertrouwen. Voor jullie toewijding. Voor jullie liefde.
    Els: dank voor jouw vertrouwen. Voor je toewijding. Voor je liefde.
    Maartje en Davide: dank voor jullie vertrouwen. Voor jullie toewijding. Voor jullie liefde.

    Grazie tutti! A la prossima Via Amor 2025. De eerste deelnemers voor De weg van liefde 2025 hebben zich al aangemeld!

    Fiori di zucca en scabei

    Als ik dan nu toch met je deel, moet ik natuurlijk ook de jaarlijks terugkerende favorieten van elke Weg van liefde met je delen. De gefrituurde fiori di zucca – de gefrituurde bloemen van de courgette. En de scabei – gefrituurde deegkussentje die we zelf vullen met overheerlijke soorten kaas en vleeswaren.

  • | | |

    Wat mij raakt: Rainer Maria Rilke

    DoorTitia Liese

    Bij het klaarmaken van de mappen voor de Verlaat Verdriet-workshop van komende dagen print ik ook weer het gedicht van Rainer Maria Rilke: Wat mij raakt. Elke keer weer raakt zijn gedicht me. Zo ook nu. Ineens zie ik ook de foto voor me van de regenboog die ik vorig jaar een paar dagen na De weg van liefde maakte vanaf het terras van het gele huis in Codiponte. De inhoud van het gedicht. De bijzondere week van De weg van liefde 2023. De regenboog. Het valt allemaal samen in me. Dat wil ik graag met jullie delen.

    Wat mij raakt (Was mir bewegt)

    Men moet de dingen aan de eigen, stille,
    ongestoorde ontwikkeling over laten,
    die diep van binnen komt
    en die zich door niets laat haasten of versnellen;
    eerst volledig rijpen – en daarna baren…

    Rijpen zoals een boom die zijn sapstroom niet stuwt
    en die rustig in de lentestormen staat,
    zonder angst, dat er straks geen  zomer kan komen.

    Die zomer komt toch!
    Maar hij komt alleen bij de geduldigen
    die leven alsof de eeuwigheid voor hen ligt
    zo zorgeloos stil en wijds…

     Men moet geduld hebben
    voor de onopgeloste zaken in ons hart
    en proberen de vragen zelf lief te hebben,
    als gesloten kamers,
    en als boeken die in een zeer vreemde taal
    geschreven zijn.

    Het komt er op aan alles te leven.

    Als je de vragen leeft,
    dan leef je misschien langzaam maar zeker
    zonder het te merken op een goede dag
    het antwoord in.

    Rainer Maria Rilke
    1875-1926

    De weg van liefde 2024

    Binnenkort informatie over De weg van liefde oktober 2024. De eerste aanmeldingen zijn al binnen. Er zijn nog een paar plaatsen beschikbaar. Meld je alvast aan als je voornemens bent deel te nemen aan De weg van liefde 2024.

    Ervaringen met De weg van liefde 2023