• | |

    Wees wijs met je hersens

    DoorTitia Liese

    Na het  levens-veranderende verlies van je ouder(s) maakte je een abrupte scheiding tussen verstand en gevoel. Je verloor vertrouwen in het leven. Kon niet meer onbevangen aanwezig zijn. Je hoofd – je verstand – nam de regie over je leven over. Je ontwikkelde overlevingspatronen om je staande te kunnen houden in je leven. In het leven.

    Gevoelens

    Het onomkeerbare verlies van je ouder(s) kun je nooit meer ongedaan maken. Dat verlies is een feit. Wat je wel kunt veranderen zijn je gevoelens over het verlies van toen. Pijn. Verdriet. Angst. Ontreddering. Boosheid. Schaamte. De gevoelens over de wond die het verlies heeft geslagen kun je helen. Het feit van het verlies is er dan nog steeds – je gevoelens zijn veranderd.

    Overlevingspatronen

    Wat je ook kunt veranderen zijn je overlevingspatronen. De patronen die deel uit zijn gaan maken van wie je bent geworden. De hardnekkige overtuigingen die je in je hoofd hebt gevormd. Om je staande te kunnen houden zonder je ouder(s). Controle te hebben. In de hoop dat je niet verloren zult gaan.

    Hersens

    ‘Een verlaat rouwproces nodigt je uit gevoel en verstand weer samen te brengen’ leg ik altijd uit in de workshop. Om (opnieuw) te durven voelen. Te leren voelen. Je gevoel voor je te laten spreken.
    Maar.
    Hoe belangrijk (opnieuw) durven voelen ook is: meer naar je gevoel gaan is geen pleidooi om je hoofd af te schaffen. Ook je hersens heb je nodig in dit proces. Ze geven je inzicht. Bieden je overzicht. Structuur. Kennis. Begrijpen waarom je bent zoals je bent en doet zoals je doet brengt je verder.
    Wees wijs met je hersens. 

    Ruptuur

     

    BOS-patronen

     

     

  • | |

    Samenkomdag Dubbel Ouderverlies

    DoorTitia Liese

    ‘Jongen en meisje

    Albertine, als je toch in Nunspeet bent voor de Terugkomdag van de workshop Dubbel Ouderverlies van april j.l. zullen we dan kijken of we aansluitend een Samenkomdag kunnen organiseren voor deelnemers van de workshops Dubbel Ouderverlies van de afgelopen jaren?’ Albertine is meteen enthousiast. DOEN! We plannen de datum voor deze Samenkomdag op zaterdag 29 mei a.s. Sturen een mail uit naar de deelnemers met wie we in de afgelopen jaren hebben gewerkt in de workshop Dubbel Ouderverlies. Binnen een half uur komt de eerste reactie. ‘GRAAG. IK DOE MEE.’

    Najaar 2021

    We zijn ons ervan bewust dat de planning van de datum tamelijk kort-dag is. Naast aanmeldingen komen er reacties binnen. ‘Ik had graag mee willen doen, maar de datum past me niet.’ ‘Geen nood’ overleggen Albertine en ik prompt. ‘Als er zoveel animo is, dan plannen we ook een nieuwe datum. Voor een twee-daagse in het najaar van 2021.’

    Landgoed Welna

    Op 17 mei j.l. schreef ik een blog over landgoed Welna bij Epe. De plek van de eerste workshop ooit voor Dochters Zonder Moeder. De eerste Verlaat Verdriet-workshop ooit. De eerste workshop Dubbel Ouderverlies ooit.

    Vanavond gaan Albertine en ik kijken op Welna of het mogelijk is voor een weekend in november een twee-daags Samenkomweekend Dubbel Ouderverlies te organiseren.
    Maar eerst de Samenkomdag van 29 mei. Morgen dus.
    Het belooft een prachtige dag te worden.

  • | |

    Zelfdoding door een ouder: complicerende factoren bij Verlaat Verdriet

    DoorTitia Liese

    De levenslang invloed van de vroege dood van een ouder

    Extra complicerende factoren

    In de verlieservaringen van veel Verlaat Verdriet-ers doen zich tal van extra complicaties voor. Complicaties die ik in de komende weken in willekeurige volgorde voor je wil benoemen. Mogelijk doen zich ook bij jou complicaties voor en brengt alleen al het benoemen je nieuwe realisaties. En daarmee nieuwe perspectieven.

    Gaat dit thema ook op voor jou? Stel jezelf dan eens de volgende vragen:

    • Wat is er bij mij gebeurd?
    • Wat betekende dat voor mij?
    • Welke gevolgen heeft dat voor mij gehad?
    • Wat betekent dat voor mij in mijn leven van nu?
    • Wat ga ik daarmee doen?

    Zelfdoding door de ouder

    ‘Mijn moeder overleed toen ik 15 jaar was. Ze is verdronken. Mijn moeder leed aan depressies. Soms ging het een tijdje beter. Maar ze werd ook vaak opgenomen. Dan was ze een tijdlang van huis. Ze heeft verschillende pogingen gedaan. Altijd was ik bang dat ik haar zou vinden als ik thuis kwam.’ Man, 48 jaar, 15 jaar toen hij zijn moeder verloor. Zijn moeder werd 52 jaar.

    Verlaat Verdriet

    De impact van het vroege verlies van een ouder is in veel gevallen groot en omvangrijk voor het kind dat dit onomkeerbare verlies overkomt. Sporen van dit levens-veranderende verlies gaan een leven-lang mee en kunnen in je volwassenheid nog altijd vorm geven aan je leven.

    Verlate rouw

    Een verlaat rouwproces is een gecompliceerd proces. Voor veel Verlaat Verdriet-ers een  tocht door een mijnenveld.

    • Je moet teruggaan in de tijd;
    • Gedurende deze tocht stuit je op tal van mijnen (verstrikkingen);
    • Angst voor verandering speelt je parten;
    • Overlevingspatronen steken de kop op;
    • Je moet terug naar een plek waar je voor geen prijs naar terug wilt: het verliesmoment;
    • Je moet terug naar de gevolgen die dit vroege verlies voor je heeft gehad;
    • Intussen eist het leven van alle dag tijd en aandacht van je op.

    Tips

  • | |

    Over ontwijken en uitstellen

    DoorTitia Liese

    ‘Het moet nu maar eens over zijn.’ Een groot verlangen van veel Verlaat Verdriet-ers. Misschien wel het grootste verlangen.

    Het moet nu maar eens over zijn

    Vandaag werd ik me er weer eens van bewust. Het moet nu maar eens over zijn.
    Waar gaat dat dan eigenlijk over? Wat moet dan maar eens over zijn?
    Mogelijk spelen deze gevoelens ook bij jou. ‘Het moet nu maar eens over zijn.’
    Ben jij je er ooit goed van bewust wat je daarmee bedoelt?
    Wat moet dan maar eens over zijn?

    Ontwijken en uitstellen

    ‘Soms ben ik heel snel. Maar in uitstellen ben ik ook heel bedreven.’ schreef ik vanochtend in een reactie.
    Ontwijken. Uitstellen. Bekende Verlaat Verdriet-thema’s. Thema’s waar veel over te zeggen valt. Bijvoorbeeld in het (zelf)onderzoek naar de vraag of de dood van je ouder voor jou een trauma is geweest.
    Maar er is ook een ander perspectief op ontwijken en uitstellen mogelijk. En die gedachte wil ik nu graag met je delen.

    Vicieuze cirkel

    ‘Ontwijken. Uitstellen. Ik ben daar zo bedreven in geweest’ denk ik bij mezelf. ‘Hoe bedoel je?’ reageert een ander stemmetje in me. ‘Je doet het nog.’ Ik barst in lachen uit. Aan m’n computer. Want ja: het is waar. Ik doe het nog. ‘Ho’ zegt weer een ander stemmetje in mij. ‘Maar het is nu wel heel anders dan vroeger.’
    Vroeger werd ik namelijk kwaad op mezelf. Woedend. Gaf mezelf op m’n kop. Kwam in de vicieuze cirkel terecht van permanent ongenoegen. Kwam vervolgens tot helemaal niets meer. En hup: nog een vicieuze cirkel van ontwijken. Van uitstellen.

    Doen

    Gelukkig gaat dat tegenwoordig heel anders. Bij mij althans.
    Ontwijken: ja – ik doe het nog steeds.
    Uitstellen: ja – ik doe het nog steeds.
    Maar anders dan vroeger zie ik nu wat ik doe. Ik reken mezelf er niet meer zo negatief op af. Kijk er een dagje naar. Misschien nog een dagje. Kan ook een weekje worden. Maar dan ga ik het gewoon doen.

    De weg naar heling

    De weg naar heling gaat voor een Verlaat Verdriet-er in stapjes.
    Bijvoorbeeld door te onderkennen wat ontwijken en uitstellen voor jou betekenen.