• | |

    Leven met de vijf Tibetaantjes

    DoorTitia Liese

    Wat ben ik toch blij met mijn vijf Tibetaantjes. En wat leef ik met mijn vijf Tibetaantjes in deze tijden van Corona.

    Gesloten wegens Corona

    Maandagavond werd het me helemaal duidelijk. De oefenruimte bij de praktijk voor fysiotherapie – bij mij aan de overkant – is minstens tot 6 april gesloten. Dus: voorlopig niet op dinsdag en op donderdag in alle vroegte mijn sportrondje. Niet op dinsdagavond mijn wekelijkse yoga-uurtje (sinds twintig jaar!).

    Tibetaantjes

    Wat ben ik blij met mijn Tibetaantjes. Gewoon. Afgelopen zomer leerde ik ze kennen. Op het strand van Terschelling. Ik heb ze mee naar huis genomen. Sinds die tijd wonen ze bij mij thuis. Tot volle vreugde van mij. De vijf yoga-houdingen. Elke ochtend waarop ik niet ga sporten begin ik mijn dag met de vijf Tibetaantjes.

    Eeuwige jeugd gegarandeerd

    Simpel om te doen. Om te onthouden. Je bouwt het aantal keren voor elke oefening langzaam op. Ze kosten in totaal niet meer dan een kwartier, zeker niet in het begin. Eeuwige jeugd gegarandeerd!

    Informatie

    Je vindt veel informatie op het web over deze Tibetaanse yoga-houdingen. Bijvoorbeeld op Wikipedia. Ook op YouTube vind je een veelheid aan filmpjes waarop je kunt zien hoe je deze oefeningen uitvoert (en kunt zien hoe simpel ze zijn. Je hoeft echt geen geoefende yoga-beoefenaar zijn om ze te doen!).

    Geweldig en effectief in deze tijden van gesloten accomodaties. Gewoon. Lekker thuis aan de Tibetaantjes!

    Albertine

    Gisteren sprak ik Albertine Richaerts. Samen met Albertine geef ik de workshop Dubbel Ouderverlies. Ze is sinds jaren yoga-docent in Maastricht en omgeving. Albertine voegde per mail nog het een en ander toe over yoga en mindfulness:

  • | |

    Nogmaals: Op je lijf letten 2

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

    Nogmaals: op je lijf letten

    Vanochtend schreef ik de blog Op je lijf letten.
    Na het versturen realiseerde ik me, dat ik bij Op je lijf letten een thema was vergeten te noemen: darmen.
    En dat terwijl ‘darmen’ Verlaat Verdriet-ers vaak parten spelen.

    ‘Je darmen werken niet goed.’

    Deze opmerking kreeg ik te horen van een homeopatisch arts. Inmiddels ook al heel wat jaren geleden.
    Mijn darmen werken niet goed??? Daar was ik me totaal niet van bewust. Voor mijn gevoel deden mijn darmen hun werk naar behoren.
    Maar ja: ‘Hij zal wel gelijk hebben’, dacht ik.
    ‘Ik moet beter op mijn lijf letten.’  

    Kindertijd

    Ja, m’n lijf
    Ja, m’n darmen.
    Rond mijn 17e jaar ben ik een tijdlang intensief onderzocht in het ziekenhuis. Dit naar aanleiding van langdurige, ernstige pijnen in mijn buik.
    Niets gevonden.
    Maar ja: wie had het in die tijd over stress? Ik denk eigenlijk niemand.
    Met mij dus niks aan de hand dus (behalve buikpijn dan).

    Ook bedacht ik naar aanleiding van zijn opmerking, dat ik als kind wel eens van mijn vader te horen kreeg ‘Je drinkt te weinig.’ (dat fenomeen heb ik later ruimschoots goedgemaakt. Maar toegegeven: dat was niet wat mijn vader bedoelde. In tegendeel).

    Darmen

    ‘Je darmen werken niet goed’, kreeg ik een paar jaar geleden opnieuw te horen. Ditmaal van de acupuncturist.
    ‘Je zou meer water moeten drinken.‘
    Ik was me er nog steeds niet van bewust dat m’n darmen niet goed zouden werken, maar de boodschap was duidelijk.
    Alleen: veel water drinken. Dat was nog wel weer wat.
    Ik was niet gewend dagelijks veel water te drinken.
    Ik had er geen zin in.
    Ik vergat het.

    Water

    Toch was ik me ervan bewust: ‘Hier moet ik iets mee’.
    Langzamerhand heb ik mezelf er aan gewend dagelijks tenminste twee liter water te drinken. Of kruidenthee. In ieder geval: warm water, in plaats van steeds een grote plons koud water in mijn buik te gieten.

    Goed

    En wat nu zo bijzonder is: eerder was ik me er niet van bewust dat mijn darmen niet goed zouden werken.
    Maar nu: ik ben me er dagelijks van bewust hoe goed mijn darmen hun werk doen.
    Hun werk nu kunnen doen.
    En hoe blij mijn lijf daarmee is.
    En hoe blij ik er mee ben.

    Op je lijf letten

    Op je lijf letten!
    Darmen: een thema dat bij veel Verlaat Verdriet-ers een rol speelt.
    Ook bij jou?
    Word je er dan van bewust dat je daar iets aan kunt doen.
    Heel simpel. Bijvoorbeeld veel water drinken!

  • | |

    Op je lijf letten

    DoorTitia Liese

    ‘Er zit een grote hormonale disbalans in je, en die zit er waarschijnlijk al sinds de tijd dat je ongesteld werd.’

    Na de eerste keer borstkanker, in 1996, kwam ik bij een natuurarts terecht.
    Zijn opmerking maakte me ervan bewust: in die tijd deden de eerste verschijnselen van chronische vermoeidheid zich bij me voor. Aanleiding voor veel tranen: als mijn moeder nog had geleefd had ze dat vast opgemerkt. Nu merkte niemand het op.
    (als mijn moeder nog had geleefd had die vermoeidheid zich wellicht helemaal niet voorgedaan, realiseerde ik me jaren later).
    Hoe dan ook: de opmerking van deze natuurarts maakte me attent op verschijnselen in mijn lijf.
    Ik ging meer op mijn lijf letten.

    Lymfe

    Na deze eerste borstkanker kreeg ik lymfedrainage-massage. Een ervaring om nooit te vergeten.
    Bij deze massage wordt de lymfe-stroom in je lijf gestimuleerd. Ik voelde iets wat me heel bekend voorkwam. Een gevoel dat ik van oudsher kende als ik me onveilig voelde. Ook deze ervaring bij die massage heb ik onthouden.
    Ik ging nog meer op mijn lijf letten.

    Hormonen

    Ik begon me enigszins te verdiepen in de werking van de hormonen, met name de werking van cortisol. In die tijd las ik ook het boek Bijnieruitputting.
    Er vielen steeds meer puzzelstukjes op z’n plaats.

    Heiligbeen

    Een paar jaar geleden kwam ik terecht bij een osteopaat (Erica, nog steeds bedankt voor de tip!). Ik kwam voor een pijnlijke knie, maar de osteopaat besteedde met name aandacht aan mijn nieren en mijn heiligbeen.
    Oh ja – nieren. In de Chinese geneeskunst de organen die in verband staan met verdriet. Met tranen.
    Oh ja – heiligbeen. Ik ging me weer verdiepen in de chakra’s en nam weer eens het Chakra psychologieboek door.

    Lijf

    ‘Het verlies van mijn moeder heb ik allang verwerkt’ schreef iemand me een paar jaar geleden.
    ‘Dat heeft allang een goeie plek in m’n leven.
    Maar mijn lijf doet nog steeds iets anders.’

    We beschouwen verlies en rouw eigenlijk altijd vanuit het psychologisch perspectief, realiseerde ik me.
    Maar de aspecten van je lijf zijn minstens even belangrijk.
    Zo niet belangrijker.

    Op je lijf letten.
    Zorg dragen voor je lijf.
    Echt belangrijk.
    Ook voor Verlaat Verdriet-ers.
    Vooral voor Verlaat Verdriet-ers.