• | |

    Kennismaken met Bicaudata

    DoorTitia Liese

    Ik kende haar niet. Wat best wel een beetje gek is voor iemand die zich in het verleden jarenlang heeft verdiept in kunst- en cultuurgeschiedenis, met name in kunst- en cultuurgeschiedenis van Italië. En die op haar eigen manier ook een ‘spiritueel pad’ heeft gelopen. Een beetje gek goed beschouwd, maar het is wel zo. Ik kende Bicaudata niet.
    Bicaudata??? zul je misschien denken? Twee-staartige meermin??? Nooit van gehoord. Nooit gezien. En dat is eigenlijk weer heel grappig. Want waarschijnlijk ken je de twee-staartige meermin wel. Namelijk in het logo van Starbucks.
    Zie.

    De twee-staartige meermin

    Zelf kwam ik de twee-staartige meermin tegen in de kerk van Codiponte. De afbeelding boven is de twee-staartige meermin op een kapiteel op een van de zuilen. Ik zag haar. En ze begon voor mij te leven. Wie is de twee-staartige meermin? Waarom ken ik haar niet? Hoe oud is ze? Wat is haar betekenis?

    De twee-staartige meermin is een oer-oud symbool, ook Sirena genaamd.
    Vrouw van stromend water. Symbool voor zuivering. Voor verandering. Leven-gevend symbool voor gevoelens. Emoties. Intuïtie.
    De wetende. Symbool voor de verbinding tussen hemel en aarde. Tussen leven en dood. Symbool voor denken. Voor de verbinding tussen hoofd en hart. Tussen hart en ziel. Symbool voor geest. Voor logica. Voor communicatie.

    Casa Bicaudata

    Al heel snel nadat ik het huis heb aangekocht word ik ’s ochtends wakker met de naam voor het huis in mijn hoofd. Casa Bicaudata. Het huis van de twee-staartige meermin.

    Op de bovenverdieping de zaal waar cursussen en workshops gegeven kunnen worden. Waar gewerkt kan worden aan de verbinding tussen hoofd en hart.

    In de koelte van de kelderverdieping ruimte voor zorg voor lichaam en ziel. Waar cursussen gegeven kunnen worden met lichaamswerk. Waar ruimte zal zijn voor de aanleg van een bescheiden SPA.

    In de midden-verdieping ruimte voor enkele appartementen voor verblijf.

    Casa Bicaudata – het huis waar je als Verlaat Verdriet-er welkom bent.
    Het huis op het pleintje van CodiponteCastello waar oud zeer kan helen.

  • | | |

    Codiponte houdt je vast

    DoorTitia Liese

    ‘Codiponte houdt je vast’ reageert Maartje lachend als ik haar vertel dat ik niet kan vertrekken door een staking op het vliegveld van Pisa. En ja. Dit is de tweede keer dat ik niet vertrek op het geplande moment. ‘Gezellig dat je nog een paar dagen blijft’ zegt Maartje. ‘We hebben plek voor je. Het gezelschap dat ‘het gele huis’ heeft gereserveerd heeft recent de reservering ongedaan gemaakt.’

    Villa le Muse

    Na een bijzondere week in appartement Fienile, het appartement dat Maartje voor mij had gereserveerd op de Concia, mag ik nu nog een paar dagen helemaal in m’n eentje verblijven in Villa le Muse. De plek waar ik normaal gesproken mijn schrijfretreat De weg van liefde geef. Wat een hartelijke gastvrijheid! Wat heerlijk nog een paar dagen mee te mogen genieten van de maaltijden die Davide met zoveel zorg en liefde voor ons bereidt. En die Maartje met evenveel zorg en liefde voor ons opdient op de binnenplaats van La Concia.

    Codiponte

    Wat een weelde om nog een paar dagen te mogen verblijven in Codiponte. De plek van rust en stilte, die zoveel ruimte geeft aan innerlijk werk. Want ja. Innerlijk werk moet ik wel verzetten. De blokkade die de premier van Italië, mevrouw Meloni, heeft opgeworpen voor de doorbetaling van de subsidies die ook mij waren toegezegd voor de restauratie van het pand dat ik heb aangekocht, vraagt wel een heel andere manier van denken van ons. Van mij.
    Maar daarover vertel ik je graag later. In een volgende blog.

  • | | | |

    Droomhuis gezocht; en meer!

    DoorTitia Liese

    Zó graag wilde ik met jullie delen wat een mooie en bijzondere Weg van liefde we hebben gehad bij Maartje en Davide in Codiponte. Echt! De wil was er! Maar de ‘energiecrisis’ die al een tijdje in mij sluimerde kreeg me na terugkomst uit Italië in de houdgreep. Het lukte me niet om meer te doen dan de dagelijkse dingen, en ook die liet ik uit vermoeidheid (te) vaak zitten. Maar de week die we samen hebben gehad was mooi en heel bijzonder. Dat wil ik je heel graag laten weten. De nieuwe datum voor najaar volgend jaar spreek ik binnenkort met Maartje af. Een nieuwe kans ook voor jou om De weg van liefde te ervaren.

    Tip: Lees het mooie verslag dat Stephanie maakte van haar Weg van liefde
    (Codiponte vanaf de datum 07/10/2022).

    Project

    Ik neem je, zodra ik de ruimte voel, graag weer mee in de ontwikkelingen van ons project op Castello in Codiponte. Als alles gaat zoals het er nu uitziet gaat de bouwer in januari starten met het veiligstellen van mijn Casa Bicaudata. ‘Er moet nu echt iets gebeuren’ liet de bouwer weten aan Maartje en Davide. ‘De staat van het huis is nu echt te slecht om nog langer te wachten.’ Januari 2023 is de geplande datum van de start om het dak dicht te maken en het huis te behoeden voor verder verval.

    ZEER

    Ook neem ik je graag verder mee in mijn plan rondom ZEER, waarvoor ik een aantal weken geleden een oproep voor Verlaat Verdriet-ers plaatste om mee te doen. Ook ZEER is, tot mijn grote verdriet, blijven liggen. Maar ook die energie komt vast weer terug.

    Teruggaan om verder te kunnen

    Niet als gevolg van mijn energie-dip, maar wel vertraagd: het verschijnen van de herziene uitgave van Teruggaan om verder te kunnen. De uitgeverij heeft mij verzekerd dat het boek begin december beschikbaar zal zijn.

    Droomhuis gezocht: 18 november 2022

    Wat ik je in ieder geval nu alvast wil laten weten is de uitzending van Droomhuis gezocht op vrijdag 18 november 2022. (lees de blog van enige tijd geleden). Maak kennis met de omgeving van Codiponte (Casola in Lunigiana). Met de Apuaanse Alpen. De Apennijnen. De Golfo dei Poëti. Met de Lunigiana. Maar vooral: maak kennis met Maartje Schonefeld en Davide Donati. Met hun B & B La Concia. Ook komend jaar zijn ze weer onze gastvrouw en gastheer. Kunnen we weer genieten van de kookkunst van Davide. En van de liefdevolle gastvrijheid van Maartje.

    Veel kijkplezier gewenst op 18 november 2022.
    Droomhuis gezocht.
    Omroep Max.

     

  • | | |

    Wat toen ontbrak, is er nu wel

    DoorTitia Liese

    Wat toen ontbrak…..

    Wat ontbrak na het overlijden van ouder(s), is er nu wel. Zorg. Liefde. Begrip. Aandacht voor jou. Kennis. Geborgenheid. Veiligheid. Vertrouwen. Nabijheid.
    Ineens kan ik het onder woorden brengen. Na dagen van denken en voelen valt het antwoord op de vraag ‘Wat ga je eigenlijk doen met De weg van liefde? op z’n plek. Wat toen ontbrak, is er nu wel. Geborgenheid. Veiligheid. Je verhaal kunnen delen. Gehoord worden. Je gezien voelen.

    Oefeningen

    ‘Ik begrijp nog steeds niet wat je eigenlijk gaat doen met de schrijf-retraite’ zegt de Verlaat Verdriet-er me als ik hem afgelopen weekend aan de telefoon spreek. Hij volgt mijn blogs over De weg van liefde met veel interesse. Zelf val ik stil. Zo moeilijk vind ik het te vertellen hoe De weg van liefde in z’n werk gaat. Moet ik dan toch het gebruikelijke rijtje werkvormen in mijn blogs gaan noemen? Schrijfoefeningen. BeeldTaal-oefeningen. Lichaamswerk. Werken in twee-tallen. Geleide meditatie-oefeningen. Noem maar op. Er is genoeg voorhanden.

    De makkelijkste weg

    Bijna kom ik in de verleiding de makkelijkste weg te kiezen. Maar het past niet bij mij. Mijn kracht ligt in de kennis van Verlaat Verdriet en verlate rouw die ik vanuit ervaring heb ontwikkeld. In mijn vermogen me af te stemmen op de Verlaat Verdriet-ers met wie ik aan het werk ben. Vragen te horen. Te zien. Te begrijpen.

    Doen

    Misschien is het tijd voor je om een gedicht te schrijven. Of is het tijd om je met een klim naar verzoening te bevrijden van de hardnekkige boosheid die jou altijd in de weg zit. Ga je dagelijks een kaars aansteken in de pieve (kerk) van Codiponte. Schrijf je iedere dag een verhaal over jouw ervaringen, in het kapelletje aan het pleintje. Neem je dagelijks een bad in het zwembadje bij de villa. Loop je het bos in. Breng je tijd door bij het Maria-beeld dat langs het bospad staat, waar je altijd bijzondere sporen vindt van andere mensen die daar kracht hebben opgedaan. Volg je de rivier. Of zet je je neer bij het beekje dat langs het bospad naar beneden stroomt. Breng je uren door in de olijfgaard bij La Concia. Neem je daar de hangmat in beslag.

    Verken je het dorp. Ga je jouw schreden zetten op de pelgrimsroute Santo Volto die al duizenden jaren door Codiponte gaat. Ga je op zoek naar symbolen die passen bij jou en bij jouw gemoedstoestand van dat moment. Zoek je ontspanning in tekenen en kleuren van mandala’s. Vraag je Titia je bij te staan. Deel je met groepsgenoten. Geniet je van de prachtige kamer die jou ter beschikking staat. Oefen je met dolce-far-niente – de schone kunst van het niets-doen. Leef je met de majestueuze Apuaanse Alpen, die op hun eigen manier gedurende de dag tot leven komen. Zoek je de schatten die de pieve je te bieden heeft. Laat je je inspireren door tijd en omgeving. Geniet je van de liefdevolle gastvrijheid die Maartje en Davide ons bieden.

    ….. is er nu wel

    Al werkend ontstaan de werkvormen.
    Uit de werkvormen ontwikkelt zich De weg van liefde.
    Gewoon, puur, uit jezelf.
    Of in samenspraak met Titia.
    Of met je groepsgenoten.
    Wat toen ontbrak, is er nu wel.
    Aandacht voor jou. Hulp. Kennis. Begrip. Veiligheid. Nabijheid. Compassie.

    Lees meer

    De weg van liefde 
    Codiponte
    La Concia