• | |

    Dat is al zo lang geleden, dat kan het niet zijn.

    DoorTitia Liese

    ‘Dat is al zo lang geleden, dat kan het niet zijn’

    Vanochtend sprak ik een Verlaat Verdriet-er aan de telefoon.
    Vrouw. 40+. Verloor jong haar beide ouders. Directeur/eigenaar van een goedlopend bedrijf.

    Zoektocht

    Zoekt. Wat is er toch met mij aan de hand?
    Komt in haar zoektocht onder meer terecht bij een maatschappelijk werkster.
    Vertelt haar thema’s. Thema’s die je op een kilometer afstand herkent als Verlaat Verdriet-thema’s, zoals
    Altijd het gevoel hebben: er klopt iets niet met mij. Maar wat?
    Onrust. Altijd een gevoel van onrust.
    Steeds op zoek naar een gevoel van veiligheid. Van geborgenheid.
    Innerlijke eenzaamheid.
    Het gevoel nergens bij te horen.
    Er van buiten stoer en sterk uitzien, maar van binnen diepe onzekerheid voelen.

    Verlies beide ouders

    ‘Zelf denk ik dat dit iets te maken heeft met het vroege verlies van mijn beide ouders.’ zegt deze Verlaat Verdriet-er.

    ‘Nee,’ zegt de maatschappelijk werkster beslist. ‘Dat is al zo lang geleden, dat kan het niet zijn.’

    HELP

  • | |

    Het leven gaat verder 2

    DoorTitia Liese

    Het leven gaat verder

    Er vinden in deze onzekere tijd in mijn privé-leven ook hele bijzondere gebeurtenissen plaats. Gebeurtenissen in mijn Verlaat Verdriet-werk die ik graag met je wil delen. In mijn blog van gisteren Het leven gaat verder 1 – over Ein Loch in meiner Seele – schreef ik er over. Het boek dat Bert Pekelder in Duitsland recent heeft uitgebracht. Waarin hij 3 boeken van mij heeft samengebracht. Namelijk Gat in je ziel, Gids voor Verlaat Verdriet en Teruggaan, om verder te kunnen.

    Verlaat Verdriet-theorie

    In de loop van mijn Verlaat Verdriet-werk heb ik theorie ontwikkeld die de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn inzichtelijk maakt. Begrijpbaar. Die orde schept in de chaos.
    Verlaat Verdriet-ers die bij mij een workshop hebben gevolgd kennen mijn theorie. Mijn schema’s. Mijn uitleg. En zijn unaniem van mening: het klopt. Het klopt helemaal wat je zegt. Wat fijn om dit te kunnen zien. Te begrijpen. Een plek te kunnen geven. Wat een herkenning. Wat een erkenning.

    YouTube

    Jaren geleden is het al tegen me gezegd. Je zou je bespreking van je theorie op moeten nemen op filmpjes. Plaatsen op YouTube. Het zou niet alleen Verlaat Verdriet-ers, maar ook heel veel andere mensen helpen meer inzicht te krijgen in de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn. JA – denk ik dan. JA, ik wil dat. Maar HOE doe ik dat.

    Gesprek bij de koffie

    Al jaren denk ik erover na. En altijd kom ik weer terug bij het heel bijzondere gesprek dat ik lang geleden, op een zaterdagnamiddag 15 jaar? 20 jaar? geleden heb gehad met René. Geen Verlaat Verdriet-er, maar op zo’n bijzondere manier geïnteresseerd in mijn Verlaat Verdriet-werk. Ik weet dat René inmiddels een goedlopend bedrijf heeft. Hij maakt, onder andere, filmpjes voor bedrijven voor YouTube. Maar ja. Te groot voor mij. Te duur voor mij. Altijd weer schuif ik het terzijde. Onmogelijk.

    Proefopname

    In alle turbulentie van de afgelopen maanden, waarin toch ook tijd en ruimte is geweest voor bezinning neem ik ineens een besluit. Ik bel René. En doe dat ook echt.
    ‘We kunnen in ieder geval samen een kopje koffie drinken om te onderzoeken wat je wensen zijn. En wat ik voor je zou kunnen betekenen.’ zegt René prompt.
    Zaterdagmiddag was hij bij mij. We hebben elkaar gesproken. We gaan het doen. In januari gaan we een eerste proefopname maken. De afspraak is gemaakt.

    Het leven gaat verder

    JA.
    Het leven gaat verder. Naast verdrietige, beangstigende, onzeker-makende gebeurtenissen is daar ook het andere leven. Het leven dat verder gaat.

  • | |

    Elle van Lieshout: TANTE

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

    Elle van Lieshout

    Ben je een dochter-zonder-moeder?
    Heb je een hele erge stiefmoeder (gehad)?
    Heb je Tante, het boek van Elle van Lieshout al gelezen?

    Twee citaten uit Tante

    Het verhaal van Marieke

    Op een dag verdween mijn moeder;
    op een dag verscheen een tante met een plumeau, een uitgetreden non.
    Het was haar roeping te trouwen met een weduwnaar. Mijn vader.Of dit boek autobiografisch is? 
    Ik had het niet kunnen schrijven als ik de waarheid niet kende, maar dit is het verhaal van Marieke.

    Versje

    ……….. Papa heeft het versje geschreven.
    Ineke en ik zeggen het op.
    Het eindigt zo:
    We zeggen voortaan mama.
    Dat is ons Moederdagcadeau.
    Omdat jij zo goed voor ons zorgt,
    noemen we je zo……………………… 

    Nieuw boek van Elle

    In december 2016 schreef ik een blog over Tante. Gisteren ontving ik een mail van Elle. ‘Mijn nieuwe boek is uit. Het verhaal van de voorzitter van de diepvriesvereniging. Je schreef indertijd een blog over mijn boek Tante. Als je Het verhaal van de voorzitter van de diepvriesvereniging wilt lezen en recenseren stuurt mijn uitgever je een exemplaar.

    ‘Dat wil ik’ zeg ik Elle aan de telefoon.
    Mijn gedachten gaan terug naar het boek Tante. Een goed geschreven, treffend boek. Voor dochters-zonder-moeder. Voor dochters-zonder-moeder die de spreekwoordelijke stiefmoeder uit het sprookje kregen. Wier vader zijn 2e vrouw altijd in bescherming nam. Tegen jou. Tegen je broers en zussen. Die jou voor je gevoel totaal in de steek liet.

    Het verhaal van de voorzitter van de diepvriesvereniging

    Vanmiddag leverde de post Het verhaal van de voorzitter van de diepvriesvereniging bij me af. Ik ga Elles nieuwe boek lezen. En deel mijn bevindingen binnenkort graag met je.

    Ben je nieuwsgierig geworden naar De voorzitter van de diepvriesvereniging? Het boek is al verkrijgbaar via Bol.com

  • |

    Een stapeling van gebeurtenissen

    DoorTitia Liese

    Een stapeling van gebeurtenissen

    Tot nog toe was het me nog nooit gebeurd: een workshop annuleren. Maar nu moest ik. En erger nog – ik moest 2 workshops annuleren: zowel de workshop Verlaat Verdriet van vorige week, als de workshop Dubbel Ouderverlies van deze week.
    Een samenloop van voorziene – maar vooral van onvoorziene – gebeurtenissen in de afgelopen maand eisten teveel tijd, aandacht en energie van me. De onvoorziene gebeurtenissen vooral waren niet alleen onvoorzien, maar ook ingrijpend.

    100%

    Er zat niet anders op dan de Verlaat Verdriet-ers die zich hadden aangemeld te bellen. ‘Dit is me nog nooit gebeurd. Maar in de omstandigheid waarin ik nu verkeer kan ik jullie niet bieden wat ik normaal gesproken deelnemers aan de workshops bied: 100% aandacht. Honderd % mijn aanwezigheid. Ik kan het doen op mijn ervaring. Op de automatische piloot. Maar dan klopt het niet voor mij.’

    Begrip

    Tot mijn grote opluchting was er van iedereen alle begrip voor mijn beslissing. Inmiddels heb ik er vrede mee, ook al is nog niet alles bevredigend opgelost. Bijvoorbeeld de nieuwe computer die elke keer weer voor onaangename verrassingen zorgt.Teksten: weg. Afbeeldingen: weg. Mail: weg (maar niet weggestuurd).

    Energie

    Eindelijk kan ik weer mailen. Heb ik weer ruimte om in de buurt van m’n computer te komen, ook al blijkt er nog steeds van alles wat ik nodig heb onvindbaar te zijn.
    M’n energie is terug. Ik ben weer aan het werk. Verheug me op de komende trainingsdag van de jaartraining samen met Geerte. De geplande Verlaat Verdriet-workshop in december.

    Van harte welkom

    Mogelijk heb je me in de afgelopen tijd een mail gestuurd die ik niet heb beantwoord. Ik zoek nog door in m’n nieuwe computer. Maar als je wilt: neem nogmaals via de mail contact met me op. Je bent van harte welkom!