Stilstaan, om verder te kunnen

Het eerste wat je ziet is een fout

Nog als de dag van gisteren weet ik het. Eindeloos hebben we het manuscript van Teruggaan, om verder te kunnen gecontroleerd. Nog eens gecontroleerd. En nog eens gecontroleerd. Samen waren we het eens: er zit geen fout meer in. ‘Titia, hou toch op met controleren. Het eerste wat je ziet als het boek gedrukt is, is een fout.’ zei de drukker indertijd tegen me bij de eerste druk van het Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek. Teruggaan, om verder te kunnen is foutloos. We wisten het zeker. Tot het boek terugkwam van de drukker. Het eerste wat ik zag was een fout. Notabene op het achterplat. In plaats van Teruggaan, om verder te kunnen staat daar, pontificaal, Stilstaan, om verder te kunnen. Hoe is het mogelijk dat we dat over het hoofd hebben gezien!

Teruggaan om verder te kunnen

Het gaat door mijn gedachten in deze dagen. Deze fout die we over het hoofd hebben gezien. Volgende week, vanaf 1 december 2022, is de vernieuwde versie van Teruggaan om verder te kunnen beschikbaar. Wat zal ik zien als ik het eerste exemplaar thuisgestuurd krijg? Ik ben benieuwd. Voor nu wil het je alvast laten weten: vanaf 1 december 2022 is de nieuwe druk beschikbaar van Teruggaan om verder te kunnen. Ik kom graag volgende week bij je terug in verband met de presentatie van m’n boek.

Stilstaan, om verder te kunnen

Stilstaan, om verder te kunnen. Wat heeft deze titel veel door mijn hoofd gespeeld de laatste dagen. Er is zoveel gebeurd in mijn leven sinds 2019. De ziekte van mijn partner Michel. Zijn overlijden in 2020. Een huis gekocht in Italië. Mijn vertrouwde huis in Nunspeet verkocht.

Mijn lijf voelt zich bij tijden beter dan ooit. En toch is er de afgelopen maanden in mij een gevoel aanwezig dat ik stil sta. Er is genoeg om over te schijven. Over De weg van liefde in Codiponte afgelopen oktober. Blogs over ervaringen. Ik schrijf ze. Gedachten: ze zijn er. In overvloed. Woorden: ze zijn er. In overvloed. Maar op de een of andere manier lijken ze niet te aarden. De blogs blijven liggen. Blijven steken in halve verhalen. Alsof ik niet echt kan vertellen wat ik wil vertellen. Ze blijven steken. In mijn hoofd. Op papier. In mijn computer. Wat is er toch aan de hand? Gaat het niet goed met me?

Tijd voor nieuwe plannen

Het gaat eigenlijk helemaal niet niet goed met me. Integendeel. Het gaat goed met me. Heel goed. Maar dan een beetje anders. Ideeën genoeg. Plannen genoeg. Ze gaan vorm krijgen in de komende tijd. In het komende jaar. Soms is het nodig stil te staan om verder te kunnen. Dat is wat er nu is.