Daar plukken wij de vruchten van
Stephanie schreef recht uit haar hart tijdens de (schrijf)retraite De weg van liefde in Codiponte, 2023.
Ze deelt haar gedachten en gevoelens graag op deze plek met je.
Daar plukken wij de vruchten van.
Als individu, met een gemeenschappelijke levenservaring, komen.
Als een grote (zeer) hechte vriendenkring gaan, denk wel meer.
Samen, en toch ieder alleen, haar of zijn weg van liefde aangaan.
Samen, raakvlakken, overeenkomsten.
Elkaar begrijpen wat er achter de traan verscholen gaat.
Geen schaamte hebben voor tranen, iedereen begrijpt ze door en door.
Een traan, op welke wijze dan ook, helpt een ander weer om verder te komen en gaan.
We plukken allemaal vruchten, soms groot, soms klein, maar zo waardevol.
Daar plukken wij de vruchten van.
Delen van onomkeerbare levenservaringen.
Hoe we door zijn gegaan op een leeftijd dat we onze ouder(s) nog zo hard nodig hadden.
De strubbelingen van het leven en onze overleefkracht.
De (nog steeds) aanwezige boosheid met elkaar delen.
Luisterende oren, eerst zo vreemd, later zo waardevol.
De stiltes, zo waardevol.
Aandacht voor iets wat de wereld nauwelijks/niet voor ons (wil hebben) heeft.
Wij hebben het elkaar cadeau gedaan.
We plukken allemaal vruchten, soms groot, soms klein, maar zo waardevol.
Daar plukken wij de vruchten van.
De liefde en warmte die wij elkaar schonken.
Knuffels in overvloed, die we zo hard nodig hebben.
Knuffels van verbondenheid, van groei en kracht.
Ze waren er deze weg van liefde in overvloed.
Een aanraking, een hand op een knie, even elkaars hand vasthouden.
Geen kou voelen, maar voelen stromen wat verbondenheid met je doet.
We plukken allemaal vruchten, soms groot, soms klein, maar zo waardevol.
Daar plukken wij de vruchten van.
Loslaten van het steeds maar zorgen voor anderen.
Echt verzorgd worden en echt niets mogen.
Ja, met jezelf bezig zijn.
Je eigen weg naar liefde en gelijkgestemden toelaten op je weg.
Tijdig je individuele weg weer bewandelen, en toch zo verbonden voelen.
We plukken allemaal vruchten, soms groot, soms klein, maar zo waardevol.
Daar plukken wij de vruchten van.
De liefde van het huis en Codiponte.
Ieder zijn eigen stekkie en toch zo verbonden.
De aanwezige begeleiding, altijd liefdevol afgestemd.
De liefdevolle maaltijden van Davide en Maartje.
Alles uit handen geven en ons laten verrassen door liefdevolle eenvoud.
Het lijkt zo gewoon, maar wat is ‘gewoon’ voor de buitenwereld die ons niet (wil) begrijpen?
We plukken allemaal vruchten, soms groot, soms klein, maar zo waardevol.
Stephanie 16 oktober 2023