Wat de Psoas brengen kan

‘Als ik dit moet is niks meer belangrijk. Ik doe nooit meer wat.’ We staan in de kamer van mijn ouderlijk huis. Mijn vader en ik. Lang geleden. Mijn moeder is twee jaar geleden overleden. Mijn vader heeft een nieuwe vrouw. Hij wil graag dat ik haar ‘mammie’ noem. ‘Mammie’, dat is mijn moeder. Dat is niet die mevrouw die al een tijdje in ons huis woont. Die mevrouw is een ’tante’. Géén mammie.
Om de lieve vrede doe ik het. Ik pas me aan. Maar mijn lijf gaat op slot. ‘Ik doe nooit meer iets.’

Slot

‘Ik doe nooit meer iets’ is een besluit dat het overgrote deel van mijn leven mee vorm heeft gegeven. Ik leefde vanaf dat moment vanuit NEE. IK DOE NIKS MEER. Het heeft me een substantieel deel van mijn leven gekost om dit NEE te onderzoeken. En dat bracht me zeker iets. Het bracht me veel zelfs. Heel veel.
Stap na stap veranderde
NEE in ja, tenzij….
Ja, tenzij….
werd ja, maar…..
Ja maar….
werd ja.
Ja veranderde in JA.

Psoas

Zoals je hebt kunnen lezen in mijn blogs Samen op zoek naar de verborgen bron en Mijn avonturen met de verborgen bron kwam ik een aantal weken geleden (weer) op het spoor van de Psoas. Deze keer was er een mooie, hartelijke klik tussen mij en Psoas. Vorige week werkten we in de yogales met de Psoas. Dat deed me al goed. Maar ik wilde weten waarom bepaalde bewegingen me niet lukten. Wat dat betekende. En wat daarmee te doen. Er volgde een individuele sessie met Tonja, mijn nieuwe yogadocente. Samen gingen we aan het werk. En het werkt!
Thuis pas ik me aan mijn nieuw verworven kennis aan. Zorg ik goed voor m’n Psoas. En het werkt! De pijn die ik al zeker drie jaar had ergens in de buurt van mijn heup is zo goed als verdwenen. De restpijn is een mooi onderwerp voor verder onderzoek. Ik merk dat m’n lijf op zoek is naar nieuwe balans. En dat voelt goed.

Geen quickfix

Werken met de Psoas als trauma in je jeugd ingrijpende veranderingen in je lijf heeft laten ontstaan kent geen QuickFix. Er zijn een paar voorwaarden waardoor dit ‘wonder’ kan gebeuren. In mijn geval in de eerste plaats: ik heb zelf heel veel gedaan in mijn eigen proces. Ik ken de weg in mezelf. Hoef daar ook geen verhalen meer over te delen om verder te kunnen.
De andere, minstens even belangrijke, voorwaarde is het werken met Tonja. In de eerste plaats is zij een zeer ervaren yoga-docente die haar materie door en door kent. De tweede, en naar ik vermoed doorslaggevende, voorwaarde is de kwaliteit van haar aanwezigheid.
Hoe dan ook: ik verheug me over wat zich nu in mijn lijf afspeelt en sta graag, en zo nu en dan ook letterlijk, stil bij wat de Psoas brengen kan.