• | | |

    Veel gestelde vragen over het symposium

    DoorTitia Liese

    In verband met ons Verlaat Verdriet-symposium Ontmoeting met Ap Dijksterhuis op zaterdag 2 maart 2024 in De Ontmoeting in Nunspeet zijn verschillende vragen bij ons binnengekomen. Het lijkt ons goed deze vragen hier met jullie te delen.

    Verlies vader en verlies moeder

    Vraag
    Is dit symposium ook geschikt voor Verlaat Verdriet-ers die hun moeder hebben verloren?

    Antwoord
    Jazeker, dit symposium is ook geschikt voor Verlaat Verdriet-ers die hun moeder hebben verloren. Kernthema van deze dag is je angsten overwinnen. Het proces aangaan. Horen van andere Verlaat Verdriet-ers wat het ze heeft gebracht hun proces aan te gaan. Gezien het feit dat de aanleiding voor deze dag Ontmoeting met Ap Dijksterhuis is naar aanleiding van zijn ervaringsboek Vader zal het geen verbazing wekken dat vaders op deze dag waarschijnlijk iets centraler staan dan moeders. In de schrijfworkshops houden we daar zeker rekening mee. Dus jazeker: deze dag is ook geschikt voor Verlaat Verdriet-ers die hun moeder hebben verloren.

    Voor wie

    Vraag
    Voor wie is dit symposium bedoeld?

    Antwoord
    Ontmoeting met Ap Dijksterhuis is een symposium voor Verlaat Verdriet-ers, door Verlaat Verdriet-ers. Alleen: op verzoek van het bestuur van De Ontmoeting starten we deze dag met een openbaar gedeelte. Dit openbare gedeelte is gratis toegankelijk voor ieder die Ap Dijksterhuis wil horen, of wil horen over Verlaat Verdriet. Het openbare gedeelte duurt van 10-11 uur. Van 11-11.30 hebben we koffie/theepauze. Om 11.30 start het besloten gedeelte. In dat gedeelte deelt Ap Dijksterhuis zijn ervaringen in zijn zoektocht met ons.

    Lunch

    Vraag
    Worden we voorzien van lunch?

    Antwoord
    In de middagpauze tussen 13 en 14 uur hebben we een eenvoudige lunch met broodjes (inbegrepen). Gezien de beschikbare ruimte hebben we niet de gelegenheid om vergaand tegemoet te komen aan (medische) dieetwensen. Blijf veilig, en neem zelf mee wat je nodig hebt voor lunch (let op: er is geen winkel ‘om de hoek’). Wij houden zoveel mogelijk rekening met vegetarische en veganistische wensen. Maar ook hier geldt: als je zeker wilt zijn dat de lunch voldoet aan jouw wensen, voorzie dan zelf in je lunch.

    Koffie en thee

    Vraag
    Is er koffie en thee beschikbaar?

    Antwoord
    Jazeker, koffie en thee zijn beschikbaar (inbegrepen).

    Meenemen

    Vraag
    Wat moet ik meenemen?

    Antwoord
    Neem voor de zekerheid pen mee, en papier.

    Is er nog plaats

    Vraag
    Is er nog plaats?

    Antwoord
    Ja, op dit moment is er nog plaats. Voorkom teleurstelling en meld je aan als je zeker  wilt zijn van een plek.

    Aanmelden

    Vraag
    Hoe meld ik me aan?

    Antwoord
    Op dit moment meld je je aan door een mail te sturen naar symposium@verlaatverdriet.nu met de vermelding dat je graag wilt deelnemen aan het symposium. Vergeet niet je naam en je mailadres in je mailtje te vermelden.

    Bereikbaarheid

    Vraag
    Is Nunspeet goed bereikbaar per auto?

    Antwoord
    Nunspeet ligt aan de A28, en is dus goed bereikbaar per auto.

    Vraag
    Is Nunspeet goed bereikbaar per OV?

    Antwoord
    Nunspeet ligt aan de spoorlijn Utrecht-Zwolle. Elk half uur stopt zowel uit de ene richting als uit de andere richting een stoptrein.

    Vraag
    Is De Ontmoeting goed bereikbaar?

    Antwoord
    De Ontmoeting ligt op ± 3 kilometer afstand van het station. Nunspeet heeft geen (stads)bus. Voor OV-fietsen kijk je op de site van NS.

    Eindtijd

    Vraag
    Tot hoe laat duurt het symposium?

    Antwoord
    Tussen 15.30-16 uur sluiten we het samenzijn af.

    Team organisatie symposium
    Els Pronk
    Paul van de Meer
    Stephanie Braggaar
    Titia Liese

    Lees meer

     

  • | |

    Levenslange obsessie: Volkskrant Magazine

    DoorTitia Liese

    Levenslange obsessie

    In Volkskrant Magazine lees ik in de rubriek De liefde van nu het verhaal van Roel.
    Helaas heeft het geen zin je de link te door te geven naar het artikel. De link werkt niet. Maar mocht je in de buurt komen van het Magazine van 20 januari 2024, dan kan het wel de moeite waard zijn het artikel te lezen.

    In de jaren zeventig valt Roel (74) voor een meisje, met wie hij kort optrekt. Ruim vijftig jaar later speelt ongemak over hun samenzijn nog bijna wekelijks door zijn hoofd.

    Vrijheid

    Op een zaterdag in 1970 stond ik als 21-jarige in een dancing in Eindhoven en keek om me heen. Twee jaar eerder was mijn vader overleden en elk weekend ging ik van mijn studentenkamer naar mijn moeder om haar bij te staan. Nu snakte ik weer naar vrijheid. Ik was toe aan verkering, iemand met wie ik het verdriet achter me kon laten……

    …………….

    ……….. Waarom blijft deze afloop mij tot de dag van vandaag kwellen? Waarom werd deze afwijzing een levenslange obsessie? Was het omdat ik me zo kort na de dood van mijn vader opnieuw door het leven had laten overvallen? Toen mijn vader overleed, had ik daar geen grip op, met mijn verkering dacht ik de regie te hernemen. Maar opnieuw bleek dat ik mijn lot niet in handen had. Dat was een afscheid te snel, te veel. Het leven, al het leven, is vol van machteloosheid. Dat was op mijn 21e een traumatische les.

    Doen

    Ontmoeting met Ap Dijksterhuis
    Symposium voor Verlaat Verdriet-ers:

    Lezen

    Teruggaan om verder te kunnen
    Verlaat Verdriet (VerWerkboek
    Gat in je ziel 

    Zien

    Rouw kent geen tijd / ruptuur en trauma 

     

  • | |

    Herman Koch in Volkskrant Magazine, zaterdag 6 januari 2024

    DoorTitia Liese

    In de Volkskrant App van vandaag lees ik het interview van Nathalie Huigsloot met Herman Koch dat morgen, 6 januari 2024, in Volkskrant Magazine verschijnt: Herman Koch wilde deze kop zo lang mogelijk vermijden: ‘Herman Koch ongeneeslijk ziek’.

    In dit interview vertelt hij over de ongeneeslijke prostaatkanker die hem getroffen heeft. Herman Koch (1953) was 17 jaar toen hij zijn moeder verloor, en 25 jaar toen hij ook zijn vader verloor. Zijn goede vriendin Ruth Bergmans: ‘Het pantser van vroeger is er niet meer. Hij schrijft ook veel ontroerender over zijn vroeg overleden ouders dan in zijn eerste werk. Er zit verdriet in hem, dat je nu door de hormoontherapie nu meer ziet.’ Herman Koch: ‘In Finse dagen schrijf ik ook heel openhartig over mijn ouders en mijn jeugd, maar dit is toch anders’. 

    Kreeg je flashbacks naar je jeugd als enig kind, dat beide ouders op zijn 25e verloor? Dat je dacht: het zal toch niet gebeuren dat mijn zoon zo meteen hetzelfde overkomt?
    ‘Zeker in het begin had ik dat. Het voelde als een verdrietige herhaling. Maar ook dan geldt weer: je moet jezelf ook weer niet te belangrijk maken. Want zijn leven zal ook weer doorgaan. Wat er ook gebeurt. En je haalt er ook iets uit. Ik voelde mezelf heel volwassen toen ik op mijn 17e de begrafenis van mijn moeder organiseerde. Dus het is niet alleen maar negatief, er groeit ook iets van’. 

    Schrijver en vriend Frans Thomése zei eerder over je dat het vroege overlijden van je ouders ervoor heeft gezorgd dat je ernstig in de liefde en in het vaderschap bent gaan staan. Vanuit het idee: meer heb ik niet, dus hier moet ik wel iets van maken, ik kan het me niet permitteren daar flierefluitend mee om te gaan. Vond je dat een rake observatie?
    ‘Ja, heel erg. Je tilt niet meer licht aan dat soort dingen., die tijd is gewoon voorbij. En dat gevoel heb ik nu ook. Die drie-eenheid met mijn vrouw en mijn kind is het allerbelangrijkste. Belangrijker dan schrijven ook.’ 

    Lees meer

    Finse dagen 

    Een lange, onhandige jongen van negentien die ervoor kiest om op een zeer afgelegen plek op het land en in de bossen te gaan werken. Het klinkt wellicht romantisch, maar dat was het niet. Zijn moeder was kort ervoor overleden en Herman ging erheen om weg te zijn van zijn vader en diens nieuwe vriendin, en om uit te stellen wat hij eigenlijk allang wist.
    Veertig jaar later is Koch terug in Finland en stuit hij op een dichtbundel die expliciet verwijst naar zijn eerdere verblijf. Niet langer kan hij deze periode afdoen met een grap. Hij neemt zijn eigen geschiedenis onder de loep, onderzoekt hoe herinneringen werken en hoe hij dit verhaal kan vertellen zonder de werkelijkheid te besmeuren.
    Finse dagen van Herman Koch is een indringende roman over rouw, volwassen worden en over wat je woorden moet geven en wat beter verzwegen kan blijven.

  • | |

    Wakker gekust door liefde

    DoorTitia Liese

    Verdriet
    Verlaat Verdriet
    Verlaat Verdriet verlaten
    Wakker gekust door liefde
    Sleutel

    Ik wil hier iets met je delen. Iets wat wel heel persoonlijk is. Misschien wel het meest intieme persoonlijke wat ik hier ooit met je heb gedeeld. Laat me dan daarmee 2024 beginnen.

    Huis van herinneringen

    Op woensdag 27 december ben ik aangekomen op Terschelling. Mooi op tijd om nog even in onze kringloopwinkel te kijken of ik een boek kan vinden voor de komende dagen. Ik vind een boek van Nicci Gerrard dat ik nog niet ken. Huis van herinneringen. Ik houd van Nicci Gerrard. Van haar observaties. Haar mooie beschrijvingen. Haar vermogen in de huid, het hoofd en de ziel van andere mensen te kruipen.

    Verlaat Verdriet-boek

    Ik ben nog niet zo heel ver gevorderd in het boek als ik ‘het’ tegenkom. De 94-jarige hoofdpersoon Eleanor is haar vader verloren voor haar geboorte. Gesneuveld aan de Somme, in de Tweede Wereldoorlog. Haar moeder vier maanden zwanger. Een Verlaat Verdriet-boek.

    Liefde

    Ik lees over haar diepste geheim dat gaandeweg in het boek wordt onthuld. Haar harmonieuze, liefdevolle huwelijk met de man van wie ze hield, maar voor wie ze geen hartstocht kon voelen. Haar tumultueuze en hartstochtelijke geheime relatie met de man die ze ontmoette. Met wie ze een kortstondige, tot mislukken gedoemde, relatie aan is gegaan.

    Al lezend begint het bij mij te stromen. Vrouw. Midden twintig. Onomkeerbaar verlies als jeugdervaring. Jonge vrouw, die vanaf haar aller-vroegste jeugd haar gevoelens in zichzelf heeft opgesloten. In een geheime kamer. De sleutel weggegooid. Tot ze, als twintiger, een man ontmoet. Een man die, direct en onvoorwaardelijk, toegang heeft tot haar ziel. Tot het diepste van haar zelf. Tot gevoelens die ze onbereikbaar ver weg had gestopt.

    Mij overkwam dat als twintiger. Een totale liefde. Een man van wie ik me bewust was dat ik meer van hem hield dan van mezelf. Met wie ik boven alles kinderen wilde krijgen. Een liefde die gedoemd was te mislukken. Die faliekant mislukte. De jaren die volgden herinner ik me als de meest verdrietige, pijnlijke, eenzame, vreselijke jaren van mijn leven. Maar tegelijkertijd was er iets onomkeerbaars gebeurd in mij. Iets wat met het perspectief van nu de weg in mij opende naar liefde.

    Wakker gekust?

    Is het toeval dat ik regelmatig werk met Verlaat Verdriet-ers – zowel mannen als vrouwen – die naar mij toe zijn gekomen na een vergelijkbare ervaring? Liefde. Een hartstochtelijke relatie. Een relatie die, door welke oorzaak dan ook, gedoemd was te mislukken. Een relatie die toegang gaf tot de geheime, afgesloten kamer van gevoelens. Wakker gekust door de liefde?

    Lezen

    Huis van herinneringen