• | | | |

    Ik houd heel veel van geraniums

    Ja, zelf houd ik heel veel van geraniums. Zeker de hartstochtelijk rode en roze kleuren van de bloemen liggen me nauw aan het hart. Waarom deze planten ooit terecht zijn gekomen in de suffe Nederlandse uitspraak ‘Achter de geraniums zitten’ is me een raadsel. Waarom je als oudere medemens voor de keuze wordt gesteld al dan niet ‘achter de geraniums’ te gaan zitten is me een nog veel groter raadsel. En waarom niet alleen (70+)-leeftijdgenoten, maar ook jongere niet-leeftijdgenoten mij er steeds weer attent op maken dat ik al een aardig eind richting ‘UITGANG’ ben opgeschoven is me helemaal een raadsel. Want ja: ook ik ken ‘pijntje hier, pijntje daar’. Maar ondertussen is mijn leven vol van nieuwe perspectieven, en avontuur.

    Een waaier van ervaringen

    Bijvoorbeeld het verschijnen van de nieuwe versie van mijn boek Teruggaan om verder te kunnen op 8 september a.s. ‘Titia, jij mag zeggen hoe je de presentatie wilt hebben’ zei de uitgever een paar weken geleden tegen me. ‘Nou, geen borrel-met-nootje-met-praatje-in-zaaltje’ zei ik terug. ‘Maar hoe wel: dat weet ik nog niet.’ Inmiddels weet ik het wel. Ik wil een serie podcasts onder de titel ‘Een waaier van ervaringen‘. Gesprekken met Verlaat Verdriet-ers die samen met mij terug zijn gegaan om verder te kunnen. Komende woensdag vindt het eerste gesprek plaats, dat op 8 september klaar moet zijn voor gebruik. Mijn plan voor een doorgaande serie podcasts staat nog in de steigers. Maar bij dezen laat ik je alvast weten: ze komen er aan!

    Geraniums

    Wat de geraniums betreft: er staan 2 potten op de tafel voor mijn raam. Ik zit er graag achter. In m’n huiskamer. Te werken aan mijn toekomstige Verlaat Verdriet-plannen.

  • | | | |

    Tijd voor een ritueel

    Al een tijdlang voel ik een scala aan veranderingen in me woelen. De ziekteperiode van mijn partner. Zijn overlijden. De vraag: hoe ga ik verder met Terschelling. Het aanbod mijn huis te verkopen. De aankoop van een huis in Italië. De verkoop van mijn huis in Nunspeet. De vraag: waar ga ik wonen. De andere vraag: hoe ga ik verder met mijn Verlaat Verdriet-werk.

    Herinneringsboeken

    Afgelopen maandag bezocht ik vriendin Fiep. In de basis van mijn Verlaat Verdriet-werk hebben we jarenlang intensief en met veel plezier samengewerkt. Samen organiseerden we informatieavonden. Lezingen. Symposia. Samen bedachten we lang geleden Herinneringsboek Moeder en Herinneringsboek Vader. We stelden ze samen. Gaven ze vorm.

    Fiep is stervend. Twee-en-half jaar geleden kreeg ze te horen ‘Terminale kanker. Nog hooguit drie maanden te leven.’ Ze heeft er twee-en-half jaar van weten te maken. Maar nu is het genoeg.
    Fiep wil niet meer.

    Turbulentie

    In al die turbulentie voel ik steeds meer dat het tijd is anders in mijn Verlaat Verdriet-werk te gaan staan. De gesprekken met mijn uitgevers inspireren me. Nieuwe ideeën ontstaan. Nieuwe perspectieven. Morgen ga ik brainstormen over bredere inzet van social media in mijn werk.

    Ritueel

    Soms dienen de veranderingen zich moeiteloos aan.
    Soms voel ik me er ongemakkelijk mee.

    Vanochtend toen ik wakker werd wist ik het. Ineens.
    Het is tijd voor een ritueel. Meteen wist ik wat me te doen stond. Het is tijd om afscheid te nemen van de tientallen mappen met de honderdduizenden aantekeningen over Verlaat Verdriet, verlate rouw en mijn werk. De oogst van vijf-en-twintig jaar werk. Stonden even lang te wachten tot ik ze weer eens door zou gaan lezen.

    Ik heb al die mappen en al die aantekeningen niet meer nodig.
    Ik ben mijn Verlaat Verdriet-werk geworden.
    Ze mogen weg.
    Niet meer kijken.
    Niet meer lezen.
    Papiercontainer.
    Gewoon doen.

    Verder gaan

    Tijd voor een ritueel.
    Hoogste tijd om verder te gaan.

  • | | | |

    Tijd voor een ritueel

    Al een tijdlang voel ik een scala aan veranderingen in me woelen. De ziekteperiode van mijn partner. Zijn overlijden. De vraag: hoe ga ik verder met Terschelling. Het aanbod mijn huis te verkopen. De aankoop van een huis in Italië. De verkoop van mijn huis in Nunspeet. De vraag: waar ga ik wonen. De andere vraag: hoe ga ik verder met mijn Verlaat Verdriet-werk.

    Herinneringsboeken

    Afgelopen maandag bezocht ik vriendin Fiep. In de basis van mijn Verlaat Verdriet-werk hebben we jarenlang intensief en met veel plezier samengewerkt. Samen organiseerden we informatieavonden. Lezingen. Symposia. Samen bedachten we lang geleden Herinneringsboek Moeder en Herinneringsboek Vader. We stelden ze samen. Gaven ze vorm.

    Fiep is stervend. Twee-en-half jaar geleden kreeg ze te horen ‘Terminale kanker. Nog hooguit drie maanden te leven.’ Ze heeft er twee-en-half jaar van weten te maken. Maar nu is het genoeg.
    Fiep wil niet meer.

    Turbulentie

    In al die turbulentie voel ik steeds meer dat het tijd is anders in mijn Verlaat Verdriet-werk te gaan staan. De gesprekken met mijn uitgevers inspireren me. Nieuwe ideeën ontstaan. Nieuwe perspectieven. Morgen ga ik brainstormen over bredere inzet van social media in mijn werk.

    Ritueel

    Soms dienen de veranderingen zich moeiteloos aan.
    Soms voel ik me er ongemakkelijk mee.

    Vanochtend toen ik wakker werd wist ik het. Ineens.
    Het is tijd voor een ritueel. Meteen wist ik wat me te doen stond. Het is tijd om afscheid te nemen van de tientallen mappen met de honderdduizenden aantekeningen over Verlaat Verdriet, verlate rouw en mijn werk. De oogst van vijf-en-twintig jaar werk. Stonden even lang te wachten tot ik ze weer eens door zou gaan lezen.

    Ik heb al die mappen en al die aantekeningen niet meer nodig.
    Ik ben mijn Verlaat Verdriet-werk geworden.
    Ze mogen weg.
    Niet meer kijken.
    Niet meer lezen.
    Papiercontainer.
    Gewoon doen.

    Verder gaan

    Tijd voor een ritueel.
    Hoogste tijd om verder te gaan.

  • | |

    Verlaat Verdriet-webinar is onderweg

    Verlaat Verdriet-webinar september 2022

    Vervolg-gesprek

    Vandaag, 17 juni 2022, heb ik een goed vervolg-gesprek gehad met Carin en Ric – uitgevers – en Veerle – vormgeefster – van Uitgeverij Gopher. We spraken over de vernieuwde uitgave van Teruggaan om verder te kunnen. De verschijningsdatum van de heruitgave van Teruggaan om verder te kunnen is gepland begin september 2022.

    En we spraken over de toekomstige boeken en tools voor Verlaat Verdriet-ers en hulpverleners waar ik aan werk. Het ligt in onze bedoeling deze boeken en andere tools in de loop van 2023 te laten verschijnen. Mijn samenhangend Verlaat Verdriet-aanbod, zeg maar. Het aanbod Rouw kent geen tijd: Verlaat Verdriet verwerken en helen waar ik in de afgelopen jaren aan heb gewerkt.

    Webinar

    De vernieuwde uitgave van Teruggaan om verder te kunnen wil ik graag presenteren met een webinar. Liever, veel liever, dan aan de hand van een boekpresentatie met een praatje, een hapje en een drankje, ergens in een zaaltje, ergens in Nederland. Vanzelfsprekend kan dat, zeggen Carin en Ric me toe. Maar…. Dan is er wel werk aan de winkel. De verschijningsdatum van het boek is begin september 2022 gepland. Het boek wordt, samen met bijzonderheden over mij en mijn Verlaat Verdriet-werk, prominent opgenomen in de aanbiedingscatalogus voor de boekhandel najaar 2022. En die zal eveneens begin september 2022 gaan verschijnen. Om Teruggaan, om verder te kunnen te kunnen presenteren met een feestelijk webinar zullen we ook met het webinar aan de slag moeten.

    Vorm, inhoud en naam

    Vorm, inhoud en naam van het webinar moeten nog even rijpen. Wel bedacht ik op de terugweg van het gesprek een mooie lokatie voor opnamen. Maar die houd ik nog even voor mezelf. Ik meld me graag bij je om je op de hoogte te houden van de nieuwe ontwikkelingen.