• | |

    Kan ik mijn vader eigenlijk wel missen?

    Missen

    Al in mijn jeugd heb ik het van dichtbij gekend. Je vader verliezen als je nog in de buik van je moeder zit. Geen vader. Ach. Nooit gehad. Ach. Niet gekend. Ach. Er zijn zoveel mensen zonder vader. Ach. Nee. Nooit gemist.

    Sinds mijn Verlaat Verdriet-werk weet ik beter. Veel beter. Ze komen naar mijn workshop. De Verlaat Verdriet-ers die hun vader verloren voor hun geboorte. Verlaat Verdriet-ers die de clichés en de dooddoeners maar al te goed kennen. ‘Ach, jij was zo jong.’  ‘Je hebt je vader niet eens gekend. Dan kun je hem ook niet missen ‘Gelukkig heb je geen herinneringen aan je vader.’
    Ik ken de vragen die deze Verlaat Verdriet-ers stellen als ze informatie opvragen over de workshop Verlaat Verdriet: ‘Als de workshop bestaat uit het delen van herinneringen, dan kom ik niet.’ Ik begrijp het argument. Maar zo werkt het niet in de Verlaat Verdriet-workshop.

    Kenmerken

    Ondertussen worstelen veel van deze Verlaat Verdriet-ers met de veel voorkomende kenmerken bij Verlaat Verdriet , naast extra thema’s zoals:

    • Pijnlijk getroffen worden door de clichés en de dooddoeners die andere mensen uiten;
    • Het eigen verlies bagatelliseren door middel van dezelfde clichés en dooddoeners;
    • Een altijd aanwezig gevoel van ‘Er klopt iets niet bij me. Maar wat?’
    • Gehinderd worden door schijnbaar onverklaarbare angsten en depressies, in een leven dat verder eigenlijk succesvol is;

    Wat is missen eigenlijk?

    Wat is eigenlijk de inhoud van het woord ‘missen’? Bijvoorbeeld: stel er is een been bij je geamputeerd. Dan mis je een been. Maar mis je dat been ook echt? En mis je je been als je een goeie prothese hebt gekregen? Mis je je been niet als je hebt besloten er geen last van te hebben dat je dat been niet meer hebt?
    Als je je vader niet hebt gekend, mis je dan je vader? Mist er een aanwezigheid in je leven die er wel had moeten zijn? Ontbreekt er iemand voor je gevoel? Mis je jouw vader? Of mis je een vader? Heb je je vader gemist? Of heb je een vader gemist?
    Als je angst- en paniekaanvallen kent, of als je gevoelig bent voor burn out en/of depressie: mis je dan de vader die je niet hebt gekend? Mis je de aanwezigheid van je vader als je zelf niet het gevoel hebt dat je je vader mist? Ontbreekt er een wezenlijk stuk (informatie) in je leven als de man met wie jij genetisch materiaal deelt nooit in je leven aanwezig is geweest?

    Zelfonderzoek

    Kortom: een bijzonder ’terrein voor onderzoek’ voor Verlaat Verdriet-ers die hun vader verloren voor hun geboorte. Voor vragen, zoals:

    • Word je pijnlijk geraakt door de genoemde clichés en dooddoeners?
    • Heb je over jezelf altijd gezegd: ik heb hem niet gekend, dus ik mis hem niet?
    • Heb je altijd gedacht: er zijn zoveel mensen zonder vader?
    • Is jouw zelfvertrouwen werkelijk zelfvertrouwen? Of heb je geleerd jezelf groot en sterk te maken?
    • Ben jij overgevoelig voor stress? Voor depressie?
    • Is er een ingewikkelde relatie ontstaan tussen jou en je moeder?
    • Heb je problemen die je in je leven ervaart nooit gerelateerd aan het vroege verlies van je vader?
  • | | |

    Uitverkocht: Teruggaan, om verder te kunnen

    Teruggaan, om verder te kunnen‘ is bij ons helemaal uitverkocht. Heb jij nog dozen liggen?’ Ik word gebeld door de uitgeverij. ‘Nee – dat heb ik niet’ antwoord ik naar waarheid. Ik wist dat het er aan zat te komen. Dat het allerlaatste exemplaar ook verkocht zou zijn.

    Teruggaan, om verder te kunnen

    Teruggaan, om verder te kunnen, is een boek van bescheiden formaat. Bedoeld om kennis te maken met de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn. Voor volwassenen die in hun jeugd hun ouder(s) hebben verloren door overlijden. Of om weg te geven aan iemand van wie je weet: die kan dit boekje goed gebruiken.

    Toegankelijk en helder geschreven

    Een boekje om altijd bij de hand te hebben. Op je nachtkastje. Of om gemakkelijk in je zak te steken. Of in je tas. Laagdrempelig. Voor Verlaat Verdriet-ers. Om zelf te lezen. In je eigen tempo. Om je te realiseren: dit gaat over mij. Dit gaat echt over mij. Te onderzoeken – wat betekent dat voor mij? Moet ik er iets mee? Kan ik er iets mee? Wat kan ik doen? Hoe?

    Kennismaking

    Voor deze Verlaat Verdriet-ers heb ik dit boekje geschreven. Op een simpele, toegankelijke manier. Een kennismaking. Met herkenbare citaten van mede-Verlaat Verdriet-ers. Over hun ervaringen. Met hun verlaat verdriet. En met hun verlate rouwproces.

    Herziene uitgave

    Nu Teruggaan, om verder te kunnen is uitverkocht is het tijd voor een up-date. Tijd voor een herziene uitgave. Het is tijd voor schrijftijd. Voor mij. En dat ga ik doen de komende twee weken. In m’n eentje. Op m’n plek. Op Terschelling.

    Bureau Funale is gesloten

    Bureau Funale is daarom gesloten. Vanaf maandag 27 december tot en met 9 januari 2022.

  • | |

    16 x ver(t)rouwen: uitnodiging voor de foto-expositie

     

     

     

     

     

    16 x ver(t)rouwen

    ‘Rosa, je bent fotograaf van je vak. Wat let je als fotograaf een mooie vorm te vinden om je vader te eren.’ Het idee komt op tijdens de jaartraining De kunst van het verbinden, waar Rosa deel aan neemt. Ze kijkt me verrast, maar ook wat twijfelend aan. ‘Dat lijkt me mooi. Maar: HOE?’

    Foto’s

    Langzaam rijpt een idee in haar. Rosa verloor op haar zestiende haar vader. Plotseling. Onvoorzien. ‘Ik ga op zoek naar dochters van zestien. En naar vaders van dochters van zestien. Ik wil ze zien. Wat doen dochters van zestien met hun vader. Wat doen vaders van dochters van zestien met hun dochter. Hoe gaan ze met elkaar om. Wat doen ze. Hoe kijken ze naar elkaar. Hoe zien ze elkaar. Ik wil erbij zijn. Wil ze zien. Fotograferen. Die dingen die ik vanaf mijn zestiende nooit meer met mijn vader heb kunnen doen. Die ik nooit meer heb kunnen ervaren. Die ik mis ben gelopen. Gemist heb. Nog altijd mis.

    Zo is de expositie van Rosa ontstaan. ’16 x ver(t)rouwen’, in het Museum of Humanity in Zaandam.

    Samenkomen

    ‘Ik wil je zo graag deze tentoonstelling laten zien. Want zonder jou zou hij er nooit zijn geweest.’ ‘Ik kom’ zeg ik op mijn beurt tegen Rosa. ‘Op donderdag 23 december 2021 kom ik naar Zaandam. Naar de tentoonstelling. Tussen 11 uur en 13 uur in het museum.’

    Uitnodiging

    Graag nodigen Rosa en ik ook andere Verlaat Verdriet-ers – en niet-Verlaat Verdriet-ers – uit om naar deze rondleiding te komen. Waarin Rosa vertelt over het ontstaan van haar expositie. En ook mij uitnodigt om iets uit te leggen over de gevolgen van jong ouderverlies, voor wie daarover meer wil weten.

    Museum of Humanity

    Museum of Humanity
    Ketelhuis 10
    1505 RD  Zaandam

    Datum

    Donderdag 23 december 2021

    Tijd

    Tussen 11 en 13 uur in het Museum of Humanity

    Kosten

    Bij je bezoek word je verzocht een donatie te doen aan het museum. Richtprijs: € 7,50 pp.

    Aanmelden

    Tijdens de tentoonstelling houden we ons aan de Covid-maatregelen. Tip: kijk op de site van het museum https://www.museumofhumanity.nl/bezoek

    Het is prettig voor ons om te weten op hoeveel aanwezigen we ongeveer kunnen rekenen. Daarom is het fijn als je je tevoren aanmeldt bij Titia  titia@verlaatverdriet.nu Een spontaan, onaangekondigd bezoek kan ook wat ons betreft.

    Contact

    In verband met Rosa’s vakantie vragen we je voor informatie contact op te nemen met Titia Liese titia@verlaatverdriet.nu

  • | | |

    Al werkend doe je verrassende ontdekkingen

    Vijftien jaar geleden besloot ik: ‘ik stop met informatie zoeken over jong ouderverlies in de literatuur’. Tot die tijd las ik, maar vond nooit wat ik nodig had. ‘Ik stop er over te lezen. De informatie die ik nodig heb voor mijn Verlaat Verdriet-werk moet ik daar zoeken waar die informatie beschikbaar is. Bij mijzelf. Bij mijn mede-verlaat Verdriet-ers’.

    Onderzoek

    Ik onderzocht mijn eigen verhaal. Mijn eigen ervaringen. Nauwkeurig. En kwam tot verrassende ontdekkingen. Ik luisterde naar de verhalen van de Verlaat Verdriet-ers met wie ik al lang werk. Naar hun ervaringen. Onderzocht hun ervaringen. Nauwkeurig. En kwam tot verrassende ontdekkingen. Zo kreeg in de loop van vele jaren mijn visie op de impact van jong ouderverlies op de langere termijn vorm.

    Titia, wacht even

    Het is vrijdagmiddag, nu enige maanden geleden. We zijn aan het werk in de basisworkshop Verlaat Verdriet. ‘Titia, wacht even’ roep een van de deelnemers plotseling. Ik deel, als gewoonlijk tijdens de basisworkshop, de theorie over Verlaat Verdriet die ik heb ontwikkeld. We zijn al even op weg. ‘Wat jij nu zegt is precies wat Deb Dana schrijft in haar praktijkboeken over de polyvagaal-theorie en de werking van de nervus vagus.

    Jong ouderverlies

    Ik ben verrast. Ga na de workshop meteen op zoek naar de genoemde boeken. Bestel ze. Begin met lezen. En ja: het klopt. Het klopt precies op wat ik heb ontdekt. Op mijn bevindingen. Op wat ik al jaren zeg over de impact van jong ouderverlies. En ik ben verrast hoe bevindingen die ik nu lees al jaren geïntegreerd zijn in mijn Verlaat Verdriet-werk. In de Verlaat Verdriet-workshops die ik geef, in De kunst van het verbinden (momenteel niet beschikbaar). In schrijf-retreat De weg van liefde, in BeeldTaal. En in Rouw kent geen tijd.

    Informatie

    Ben je benieuwd naar Deb Dana over de polyvagaaltheorie en de werking van de nervus vagus? Deb Dana.
    Ben je benieuwd naar mijn visie op de impact van het onomkeerbare verlies van je ouder(s) in je jeugd? Rouw kent geen tijd.