• | | |

    Soul Collage: Catharina Janssen

    DoorTitia Liese

    SoulCollage®

    een inzichtskaart maken van een stukje van je ziel

    In mijn vorige blog heb ik, Catharina Janssen, me voorgesteld en verteld dat ik ook een Verlaat-Verdriet-er ben. Naarmate ik ouder word, merk ik dat het overlijden van mijn moeder een blijvende rode draad in mijn leven is. Jong ouderverlies en vooral de gevolgen daarvan verdienen meer aandacht. Daarom ben ik onlangs met Titia gaan praten over een mogelijke samenwerking.

    Mijn missie is ‘Een moeder voor mezelf te zijn’ en ik wil ook anderen daar graag bij helpen. Ik wil hen helpen zichzelf te geven wat ze wezenlijk nodig hebben. Met bewustwording leer je dat zelf te doen; en het hoeft niet alleen.

    SoulCollage

    Wat mij daarbij hielp – en nog altijd helpt – is de helende methode van SoulCollage®,  die ik al een jaar of zeven in mijn workshops gebruik. SoulCollage®is geen therapie, maar kan wel therapeutische waarde hebben. Het is een zachte en krachtige methode waarbij beelden en verbeelding een belangrijke rol spelen. Uit je hoofd en met je hart. Het is niet moeilijk en iedereen kan het.

    Workshop Soulcollage

    Waar het op neer komt is dat je intuïtief afbeeldingen zoekt, uitknipt en plakt op een kleine kartonnen kaart. Je gebruikt afbeeldingen die je aanspreken, qua vorm of qua kleur of gewoon omdat je er blij van wordt. Heel simpel en vooral niet nadenken. Dit doen we in het eerste deel van de workshop.

    In het tweede deel ga je je zelfgemaakte kaart ‘lezen’ aan de hand van vijf vragen die ik al voor je klaar heb. Je doet dat in een klein groepje en je leest je eigen kaart. Je laat de kaart als het ware tegen je spreken. Wat heeft de kaart je te vertellen? Het mooie is dat er een inzicht ontstaat dat je niet zou kunnen bedenken. Het doet een appel op je onderbewustzijn. Heel verrassend en mooi.

    Je moet het een keer gedaan hebben om te ervaren hoe het is. Dat zeggen vaak deelnemers achteraf. Het is ook mooi en fijn om de inzichten van de anderen te horen. Dat heeft een meerwaarde. Je maakt dus een inzichtskaart van een stukje van je ziel. Dát stukje wat op dat moment graag gezien wil worden en aandacht van jou wil. Ik begeleid je de hele workshop.

    Voor Verlaat Verdriet-ers

    Het lijkt mij zinvol om SoulCollage® te doen met een groepje Verlaat Verdriet-ers.
    Heb je interesse, laat het  me weten, dan kijken we wanneer we dat gaan doen.
    Op mijn website www.inzichtpresent.nl lees je meer over mij en over SoulCollage®; je vindt er ook een foto-impressie. Neem gerust contact met me op als je vragen hebt of iets anders.

    Graag tot hoors of ziens.
    Warme groet,

    Catharina Janssen

  • | | |

    Interview met Roxane van Iperen

    DoorTitia Liese

    In Volkskrant Magazine van 13 mei 2023 een groot interview met Roxane van Iperen.

    Dilemma

    Het voelt regelmatig als een dilemma: schrijf ik alleen over trauma als het specifiek gaat over de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn? Of schrijf ik ook over trauma als gevolg van onveiligheid, bedreiging en verlies als dat niet specifiek gaat om jong ouderverlies door overlijden?

    Interview

    In het interview met Roxane van Iperen naar aanleiding van haar nieuwe, sterk autobiografische, boek Dat beloof ik lees ik over een aantal thema’s die ze noemt. Thema’s die overeenkomen met ervaringen van Verlaat Verdriet-ers. Per slot van rekening kun je als Verlaat Verdriet-er altijd zelf besluiten of je het interview wilt lezen, of niet.

    Bijvoorbeeld

    ……….Wat ik invoelbaar heb proberen te maken, is hoe fysiek je het leven ervaart in zulke situaties. Letterlijk, omdat het om lijfsbehoud gaat. En omdat onverwerkt trauma in je lichaam gaat zitten, waar het vervolgens steeds meer je gedrag dicteert. Ik heb daar eerder over geschreven. Dat het bijna gescheiden gemeenschappen zijn. Je hebt mensen die een leven van de geest leven, van het hoofd, maar dit soort mensen leeft een leven van het lichaam……….

    ………. ‘Maar een traumatisch verleden haalt je altijd in’, zegt ze. ‘Je moet rouwarbeid verrichten. Zeker als je kinderen krijgt moet je bereid zijn je troep op te ruimen, want anders ga je hen ermee belasten.’………

    Boek

    Dat beloof ik

  • | | |

    Beter bestreden dan genegeerd

    DoorTitia Liese

    Suze Robertson, 1855 – 1922
    Baanbrekend kunstenares
    Twee jaar toen ze haar moeder verloor.

    Beter bestreden dan genegeerd

    Het wordt genoemd in de literatuur van nu over de vrouw die in haar tijd baanbrekend werk heeft verricht in de schilderkunst. Suze Robertson. Kunstenares ‘van de statuur van Van Gogh’. Radicale vernieuwer. Inspirator voor schilders die van haar leerden, zoals Mondriaan. Kunstenares die vocht voor een zichtbare plaats in haar wereld van de kunst. ‘Is beter te worden bestreden dan genegeerd’.
    Na haar dood alsnog in de zij-lijn van de officiële kunstgeschiedenis terecht gekomen. Genegeerd. Door professionals. Verlaat Verdriet-er in de zij-lijn.

    Het wordt genoemd in de onderzoeksliteratuur die sinds kort de vrouw Suze Robertson en haar werk alsnog in het licht zet. Suze Robertson was twee jaar toen ze haar moeder verloor. Opgenomen in het liefdevolle pleeggezin van haar tante. Pleegouders bij wie ze kansen kreeg die ze in haar gezin van herkomst (mogelijk) niet zou hebben gekregen. Pleegouders die de keuzen die ze maakte om te werken als zelfstandig kunstenares blijvend ondersteunden.

    Het wordt genoemd. Verlies van haar moeder. Weg uit haar gezin van herkomst. Pleeggezin. Incidenten die in de literatuur verder niet zoveel om het lijf lijken te hebben.
    Verlaat Verdriet-er in de zij-lijn.

    Tentoonstelling

    Ik loop rond op de tentoonstelling van het werk van Suze Robertson in Panorama Mesdag in Den Haag. Haar werk heeft daar gehangen vanaf september 2022. De laatste dagen van deze tentoonstelling zijn nu aangebroken.

    Traumasporen

    Ik loop rond. Zie – en voel – de traumasporen om me heen. In haar werk. ‘Verstild’ wordt haar werk genoemd. ‘Eenzaamheid’ is wat ik zie. En voel. Zo schildert iemand die de ervaring van innerlijke eenzaamheid tot in haar diepste vezels kent. In zich draagt. Verlaat Verdriet-er in de zijlijn.

    Ik zie, en lees, haar biografie. Geboren in 1855. Twee jaar als haar moeder sterft. Pleeggezin. Een huwelijk waarin het op alle mogelijke manieren ontbreekt aan wederzijds begrip. Voor haar tijd, en voor haar positie als vrouw, ongewone keuzes. Moeder van één kind: Sara. De eerste acht jaar van Sara’s leven kiest Suze Robertson ervoor voor haar dochter te zorgen. Dan kan ze niet anders meer dan kiezen voor haar werk. Sara wordt in een pleeggezin geplaatst. Suze Robertson, de kunstenares, wordt gezien. Heeft succes. Tot ze in 1914 in een zware depressie raakt. Werken lukt lange tijd niet meer. Dan, in 1922, overlijdt ze.

    Om na haar overlijden opnieuw onzichtbaar te worden. Genegeerd. Verlaat Verdriet-er in de zijlijn.
    Tot ze nu, opnieuw, de waardering krijgt die deze grote, vernieuwende kunstenares toekomt.

    Lezen en zien

    Monografie

    Podcast

  • | |

    Die eerste zelfstandige gedachte…

    DoorTitia Liese

    Die eerste zelfstandige gedachte

    Ken je die ervaring? Die ervaring van de eerste zelfstandige gedachte in je jeugd? Het moment waarop je – mogelijk net zoals dat bij mij ging – tot je eigen verbazing voelde: wat krijgen we nou! Dit heb ik helemaal zelf bedacht!
    Ik kan me niet precies herinneren welke leeftijd ik op dat moment had, maar de gedachte, en de ervaring van die gedachte, is een leven lang met me mee gegaan. Heeft mijn leven lang mijn leven mee vorm en kleur gegeven.

    Hardnekkige overtuiging

    Mijn gedachte van toen kan ik niet meer in ‘kindertaal van toen’ terugvertalen. Maar in mijn volwassen taal van nu is hij er nog altijd. Mijn gedachte was: wat is het ongelofelijk dom en kortzichtig om negatieve overtuigingen te hebben over ‘oud’ zijn.

    Tenzij je rond je veertigste besluit uit het leven te stappen, ondermijn je je leven vanaf die leeftijd met alle negatieve gedachte over ‘oud’. Alle negatieve gedachten die je hebt (of uit). Die je dan al je hele leven in je draagt. Die je niet meer kunt zien als hardnekkige overtuigingen. Maar die je ziet als waarheid. (deze laatste zinnen zijn aanvullingen uit mijn leven als volwassene. Daarover geen misverstand!).

    Zeventig-plusser

    Inmiddels ben ik zeventig-plusser. Ik hoor ze dagelijks om me heen: negatieve overtuigingen over ‘oud’. Niet alleen van jongere mensen dan ik, maar ook – en eigenlijk vooral – van mijn leeftijdsgenoten.

    Zelf kan je verzekeren: elke nieuwe dag heb ik plezier van die eerste zelfstandige gedachte die ik toen had: wat is het ongelofelijk dom en kortzichtig om negatieve overtuigingen te hebben over ‘oud’ zijn.

    Jouw unieke zelf

    Heb je ook zo’n eerste gedachte in je jeugd gehad? Zo’n gedachte die jouw leven mee vorm en kleur heeft gegeven?
    Diep hem eens op!
    Houd hem eens tegen het licht!
    Zet hem in een lijstje!
    Hij is van jou.
    Van jouw unieke zelf.