• | |

    Een warme omhelzing voor 2021

    DoorTitia Liese

    Je leven verandert ingrijpend door een invloed van buitenaf, waar jij nauwelijks of geen invloed op hebt.
    2020. De invloed van buitenaf heet Corona. Covid 19. Of Covid …..

    Aanpassen

    Je moet je aanpassen aan veranderde omstandigheden. Probeert zo goed en zo kwaad als het gaat door te leven. Maar je hebt het gevoeld dat je grip kwijt bent.
    Of je past je aan. Vind de beperkingen eigenlijk niet helemaal onprettig. Zo houd je toch controle. In je kleiner geworden wereld.

    Hoe nu verder?

    2020. Niets is meer zoals het was. Zoals jij het gewend was. Zoals de mensen om je heen het gewend waren. Niets is meer gewoon. Vanzelfsprekend. Je gevoel van continuïteit is aangetast. Je gevoel van veiligheid. Geborgenheid. Vertrouwen.
    We zitten er middenin. Hoe gaat dit nu verder?

    Vroeger

    Zoals jij er middenin zat toen je in je jeugd je ouder(s) verloor. Niets was meer zoals het was. Zoals jij het gewend was. Zoals de mensen om je heen het gewend waren. Niets was meer gewoon. Vanzelfsprekend. Je gevoel van continuïteit werd aangetast. Je gevoel van veiligheid. Van geborgenheid. Van vertrouwen.

    Uitweg

    Je ziet het om je heen gebeuren. De onzekerheid. De gevoelens van onmacht. Van verzet. Het grote verlangen naar een uitweg. Naar een toekomst waarin je je veilig kunt voelen.

    Warme omhelzing

    Het verlies van je ouder(s) in je jeugd heeft je kwetsbaar gemaakt. Onzeker. Gevoelens  van onzekerheid en kwetsbaarheid zitten nog altijd in je. Het verlangen naar een uitweg.
    Maar nu heb je een keuze. Je kunt je verlate rouwproces aan gaan.
    Voor 2021 wens ik je een veilige uitweg toe.
    En een warme omhelzing.

  • | |

    De roos van Jericho en Verlaat Verdriet-ers

    DoorTitia Liese

    Ken je de roos van Jericho?
    De roos van Jericho komt uit de woestijn en is een plantje dat heel lang zonder water kan. Als het plantje lang zonder water is geweest vouwt het zich helemaal samen. De wind laat het plantje dan door de woestijn rollen. Totdat het weer op water stuit. Dan vouwt het plantje zich helemaal open. Wordt weer groen. Totdat …….. enzovoort. Enzovoort. Enzovoort.

    Symbool

    Voor mij is de Roos van Jericho altijd zo’n bijzonder symbool geweest voor Verlaat Verdriet en Verlaat Verdriet-ers. Zelf heb ik het jarenlang van tijd tot tijd tevoorschijn gehaald. Water gegeven. Tot het plantje zich weer openvouwde. Groen werd. En zich weer sloot als het water op was.

    Proces

    Zo heb ik me vaak gevoeld in mijn eigen verlate rouw-proces. Weer helemaal opgerold als ik een tijd lang geen aandacht had besteed aan mijzelf. Aan de Verlaat Verdriet-thema’s die zorg nodig hadden. Aandacht. Liefde. Voeding.
    Dan had ik me weer opgesloten. Was weer helemaal dicht gegaan. Opgesloten in mijzelf.

    Vooral in deze tijd van het jaar zijn ze weer te koop. Wie weet: ook een mooi symbool voor jou?
    Om je eraan te herinneren dat een verlaat rouw-proces zorg nodig heeft. Aandacht. Liefde. Voeding.

    Wordt vervolgd

    Je zult het zien.
    Wordt vervolgd.

    Vals en echt

    Overigens, voor de volledigheid. De Roos van Jericho die je op de bijgevoegde foto ziet is waarschijnlijk een ‘valse’ Roos van Jericho. De echte Roos van Jericho is een vergelijkbaar plantje. Wil je meer weten over echt en vals van de Roos van Jericho? Lees dan meer over de Roos van Jericho.
    Mij gaat het niet om de plantkunde, maar om het symbool.

  • | |

    Zie je wel, ik ben niet gek!

    DoorTitia Liese

    Je worstelt met de gevolgen van het vroege verlies van je ouder(s). Kunt er geen woorden aan geven. Zodra je in de buurt lijkt te komen van gevoelens over het verlies van je ouder(s) sla je dicht. Krijgt watten in je hoofd. Je hebt geen woorden waarmee je kunt zeggen wat er met je aan de hand is. Laat staan dat je onder woorden kunt brengen wat er op dat moment met je gebeurt. Waardoor je nog meer dichtslaat.

    Ik ben toch niet gek!

    Gisteren, tijdens de Terugkomdag van de Verlaat Verdriet-workshop van afgelopen oktober was het onvermogen om te delen met mensen door wie je je niet begrepen voelt weer zo aanwezig.
    En dan het bijzondere. Het wonderbaarlijke. Met ervaringsgenoten kun je delen. Kun je zeggen wat je voelt. Kun je zomaar woorden geven aan ervaringen uit het verleden. Ervaringen van nu die te maken hebben met het vroege verlies van je ouder(s). Praat je honderduit. Je wordt begrepen. Hoeft niets uit te leggen.
    Ik ben toch niet gek!

    De website

    ‘Wat een FEEST om jouw website te lezen. Ineens las ik over mezelf. Heb ik het gevoel dat ik erover kan praten. Met mensen zoals ik. Mensen die me begrijpen.
    Zie je wel, ik ben niet gek!’

    Het geheim van heling

    Ik realiseer het me telkens weer. JA – er zijn (natuurlijk) (grote) verschillen tussen Verlaat Verdriet-ers. Ieder heeft een eigen levensverhaal. Eigen ervaringen.
    Maar onder die verschillen zijn we allemaal mens. Of we nou man zijn of vrouw. Waar we ook vandaan komen.
    Het geheim van heling zit in de overeenkomsten. Delen is helen!

  • | |

    Verlaat Verdriet – praktijk en theorie verbinden

    DoorTitia Liese

    Workshop Dubbel Ouderverlies

    ‘Wetenschappers zouden eens een workshop mee moeten maken’. Samen met Albertine Richaerts sta ik even in de keuken te praten tijdens de workshop Dubbel Ouderverlies. Opnieuw een prachtige workshop waarin Verlaat Verdriet-thema’s hun plek krijgen. Bekende thema’s. Minder bekende thema’s. Onbekende thema’s. Ook thema’s die eigenlijk altijd verborgen blijven krijgen in deze workshop hun plek.

    NEE! We weten het zeker! Wetenschappelijk onderzoekers krijgen geen toegang tot onze workshops.

    Wetenschappelijk onderzoek

    Een van de deelnemers aan de workshop (nu ± 25 jaar) vertelt. ‘Ik las over een wetenschappelijk onderzoek naar de connectie tussen jong ouderverlies en relaties in de volwassenheid. Ik werd meteen enthousiast. Relaties zijn een groot thema voor mij. Daarom meldde ik mij meteen aan voor dit onderzoek. Daar wilde ik graag mijn bijdrage aan leveren. Ik had al een heleboel vragen beantwoord toen ik ineens niet verder kon. Ik verloor namelijk mijn beide ouders. Dat betekende dat ik een vraag niet kon beantwoorden. En dat ik dus niet verder kon.
    Eigenlijk werd ik best wel boos. Verontwaardigd. Wilde reageren met feedback. Uiteindelijk heb ik mijn schouders maar opgehaald. Heb het laten gaan. Maar het zit me nog steeds niet lekker. Wat een gemiste kans.’

    Praktijk en theorie verbinden

    Zelf hoor en lees ik in de afgelopen week de reacties van Verlaat Verdriet-ers op het onderzoek Veerkracht na verlies
    Reacties van Verlaat Verdriet-ers die graag hun bijdrage geleverd hadden aan meer begrip voor jong ouderverlies. Begrip met het doel ‘kinderen beter te helpen bij het verwerken van het verlies van hun ouder (sic!). Die worden uitgesloten van dit onderzoek. Omdat ze jonger waren dan 4 jaar toen ze hun ouder verloren. Of omdat ze nu ouder zijn dan 45 jaar. Of omdat ze hun beide ouders verloren.

    Er zijn vast goede manieren om ervaringen uit de praktijk te verbinden met wetenschappelijke theorieën.
    Niet meer: over ons, zonder ons.
    Maar: met ons. Dus ook bij de voorbereidingen van een onderzoek!
    (Dat lijkt me overigens ook meer gepast in onze tijd.)

    PS

    Denk er ook aan dat genoemde onderzoeken als ze ‘wetenschappelijk zijn goedgekeurd’ op hun beurt weer bronnen zullen zijn voor wetenschappelijk onderzoek.
    Zie je het voor je?