Philippe Geubels

 

 

 

 

 

 

Vandaag kreeg ik van verschillende kanten bericht in verband met een interview met de Belgische komiek Philippe Geubels.

Philippe Geubels emotioneel in Het Huis: “Pas nu besef ik hoe straf het is wat mijn vader gedaan heeft”

Stand-upcomedian Philippe Geubels is dinsdagavond te gast in Het Huis.
Voor één keer laat hij zijn grappen en grollen 24 uur achterwege en laat hij in zijn ziel kijken.
Wanneer hij over de dood van zijn moeder vertelt, wordt de komiek emotioneel.

Philippe Geubels vertelt in Het Huis over zijn beroep als komiek.
Een beroep dat volgens hem niet zo vanzelfsprekend is.
Hij vindt het vreselijk als mensen denken dat grappig zijn vanzelf gaat.
“Ik vind het denigrerend als mensen zeggen: Je moet maar iets zeggen en dan lachen ze.”

Emotioneel

In de jeugdkamer wordt Philippe emotioneel wanneer hij over zijn moeder vertelt, die stierf toen hij jong was.
“Ik heb er eigenlijk zelf geen herinneringen aan”, zegt hij. “Ze heeft een virus gekregen en veel koorts gemaakt, te veel, en is dan gestorven.
Ik denk dat dat mijn karakter wel gevormd heeft.”

Zijn vader stond er dan even alleen voor met drie kinderen. “Dat is iets wat ik zelf nu pas besef, nu ik een dochter heb, hoe straf dat eigenlijk is wat hij toen gedaan heeft.”

Lees meer

Nieuwsblad BE
https://www.een.be/het-huis

 

Ik was pas vijf

Radiodocumentaire van Sara Kolster en Laura Stek, waarin Sara (nu 38) op zoek gaat naar de betekenis die het overlijden van haar zusje voor haar als kind als kind van vijf had.
Wie zag mij?
Wie hoorde mij?
Wie ziet mij?
Wie hoort mij? 

In deze documentaire gaat ze zowel in gesprek met haar eigen nog heel jonge kinderen over dood en verlies, als met mensen van vroeger: haar ouders, vriendin, kleuterjuf.
Ze bezoekt betekenisvolle plaatsen van toen.
Al zoekend reconstrueert ze haar ervaringen van toen tot een verhaal van toen.
‘Wat heeft het vroege verlies van mijn zusje met mij gedaan.’
Toen.
En nu.

Vijf

Sara was eigenlijk maar heel kort vijf. Haar driejarige zusje Anna stierf twaalf dagen na Sara’s verjaardag. De eerst volgende herinnering is de geboorte van haar nieuwe zusje, dat was twee jaar later. Blijkbaar is er een gat in haar herinnering ontstaan. Nu ze haar eigen vijf-jarige dochter Yuki ziet opgroeien wordt Sara steeds nieuwsgieriger naar haar eigen kleine versie.

Er werd bij Sara thuis niet veel gesproken over de dood van Anna. Daar wil Sara nu verandering in brengen. In de documentaire spreekt Sara met haar ouders, oom en tante, zusje en kleuterjuf over hun herinneringen. Kunnen zij vertellen hoe Sara op de dood van haar zusje reageerde? Tussendoor praat Sara met haar dochter Yuki, die opvallend scherpe vragen en observaties heeft. Ook interviewt Sara kinderen die een broertje of zusje hebben verloren. Hoe ziet hun gevoelsleven eruit? Kunnen zij Sara iets leren over haar als vijfjarige?

NPO

Op 1 januari 2017 wordt deze documentaire uitgezonden door de NPO. 21 uur.
Radio 1.

 

Herman van Veen: Anne

Anne deelt het lied Anne van Herman van Veen met ons.

Bij het lied ‘Anne’ van Herman van Veen moet ik iedere keer huilen.
Papa luisterde dat lied erg graag zei mama.
Hij moest er soms van huilen omdat het precies beschreef wat hij voelde, vertelde mama mij.
Mama heeft het ook namens papa in mijn poëziealbum geschreven, omdat hij dit zelf niet meer kon.

Ik mis hem echt nog steeds heel erg!

Anne,
6 jaar toen ze haar vader verloor,
nu 22 jaar. 

 

Herman Van Veen – Anne

Er waren mooie baby’s bij, 
maar niet zo lief als jij, 
Anne. 

Van al dat wit 
en zoveel licht 
gingen van schrik 
je ogen dicht, 
Anne. 

Even kreeg ik kriebels in mijn keel 
maar je had geen pink teveel, 
Anne. 

Ik stond te blozen 
was zo blij, 
jij moest er haast 
van lachen, 
Anne. 

Anne, 
de wereld is niet mooi, 
maar jij 
kan haar een beetje 
mooier kleuren 

Anne, 
je hebt nog heel wat voor de boeg, 
maak je geen zorgen, 
daarvoor is het nog te vroeg, 
veel te vroeg. 

De wijzers van de klok gaan snel, 
dat merk je later wel, 
Anne. 

Van de pot naar de w.c. 
gaat een, twee, huppekee, 
Anne. 

Je hebt net je bromtol uitgepakt 
of je bent alweer een jaar 
ouder. 
Voor ik goeiemorgen zeg, 
ben jij op je brommer weg, 
Anne. 

Anne, 
de wereld is niet mooi, 
maar jij 
kan haar een beetje 
mooier kleuren. 

Anne, 
je hebt nog heel wat voor de boeg, 
Maak je geen zorgen, 
daarvoor is het nog te vroeg, 
veel te vroeg. 

Er waren mooie baby’s bij, 
Maar niet zo lief als jij, 
Anne. 

Alleen de ogen van je moeder 
waren net zo mooi als jij, 
Anne.

Bekijk/beluister op YouTube.

Documentaire van Renée Span

Gisteren ontving ik een tip van M. in verband met een documentaire van Renée Span:
Ik keek van de week de documentaire van de BOS omroep van Renée Span. Hij is zo mooi, ze vertelt over haar zoektocht naar haar vader; herkenbare thema’s voor de Verlaat Verdriet-ers.

Renée Span

Filmmaakster Renée Span heeft maar één foto waar zij en haar vader samen op staan. Niet veel later, als ze bijna zeven is scheiden haar ouders. Daarna ziet ze haar vader, een op dat moment succesvolle Friese muzikant, nooit meer. Het leven zonder vader lijkt Renée prima af te gaan, maar als ze op haar 21e hoort dat Frans is verdronken, voelt ze zich toch ontworteld. Inmiddels is de filmmaakster 45, en tegen haar wens in kinderloos gebleven. Juist nu ze die wens probeert los te laten, begrijpt Renée niet dat haar vader destijds zo ‘gemakkelijk’ afstand van haar nam.

Aanwezigheid

Is de aanwezigheid van een vader onmisbaar, om een sterk en geaard persoon te worden?
Wat is de invloed van het gemis van wortels in je leven?

Deze vragen vormen het begin van de filmische en persoonlijke zoektocht die Renée Span besluit te maken. Ze gaat langs oude vrienden van haar vader, duikt in de archieven, vindt onbekende familieleden en gaat te rade bij de mensen in haar directe omgeving.
Het resultaat is een intieme poëtische documentaire, een visueel mozaïek van videomateriaal, 8mm-films, foto’s, brieven, krantenartikelen, gesprekken en gebeurtenissen in haar eigen huidige leven.

Zichtbaarheid

Naarmate het beeld van haar vader scherper wordt, neemt ook haar eigen zichtbaarheid steeds meer toe.

Ludwig van Beethoven, portret

Waar mijn ideeën vandaan komen? Ze komen ongeroepen en direct, ik zou ze met de handen kunnen vasthouden, in de natuur, in het woud, tijdens wandelingen, in de stilte van de nacht, in de vroege ochtend, geïnspireerd door gevoelens, die bij de dichter in woorden worden omgezet, bij mij in tonen, klinken, bruisen, stormen, tot ze eindelijk in noten voor mij staan…

Beethoven

Ludwig van Beethoven
1770-1827
16 jaar toen hij zijn moeder verloor.
Componist.

Portret geschilderd door Joseph Karl Stieler
1781-1858
8 jaar toen hij zijn vader verloor.

Meer Stieler in Pinacotheek
Joseph Karl Stieler

Napoleon Bonaparte

16 jaar toen hij zijn vader verloor

In 1803 schreef Beethoven zijn symfonie Eroïca. Deze symfonie droeg hij op aan Napoleon. Toen Beethoven vernam dat Napoleon zichzelf tot keizer had uitgeroepen, was zijn teleurstelling dermate groot dat hij de naam Napoleon met kracht uit het titelblad schrapte.
Beethoven noemde zijn compositie Simfonie Eroïca, heroïsche symfonie, gecomponeerd om de herinnering aan een groot man te vieren.

 

De novelle De Kreutzersonate van Lev Tolstoj inspireerde Beethoven tot vioolsonate no 9: Kreutzersonate
Lev Tolstoj
1828-1910
Jong wees geworden.

Meer Tolstoj in Pinacotheek
Lev Tolstoj 

 

Jaap van Hoewijk: Familiegeheim

Gisteren tipte Theo mij over de film Familiegeheim van Jaap van Hoewijk. Na een mailwisseling tussen Theo en Jaap van Hoewijk geef ik graag aan je door:

Citaat uit het artikel ‘Ik heb zo’n last gehad van die dooie vader’

‘Het eerste wat ik kon bedenken was: dit moet ik opnemen.’ Een paar jaar geleden deed documentairemaker Jaap van Hoewijk een schokkende ontdekking: de dood van zijn vader was in 1974 niet veroorzaakt door een brommerongeluk, zoals hij altijd had geloofd….

Van Hoewijk besloot er een film over te maken. Het verhaal van zijn vader zou na die eerste onthulling nog veel vreemder worden, zo blijkt uit Familiegeheim, een intrigerende documentaire waarin de kijker, net als Van Hoewijk zelf destijds, langzamerhand achter de ware toedracht komt.

Familieleden, buren en vrienden bleken al die tijd van de zelfmoord geweten te hebben. Alleen Van Hoewijk en zijn twee zussen wisten van niets; over hun vader werd helemaal niet meer gesproken. ‘Het onderwerp was volstrekt taboe’, zegt de regisseur. ‘Dat heeft me altijd veel verdriet gedaan.’

Met zijn film wilde Van Hoewijk het stilzwijgen rondom zijn vader eindelijk verbreken. ‘Niemand verdient het om doodgezwegen te worden. Nadat dit geheim aan het licht gekomen was, vroeg mijn moeder me direct of ik het aan niemand wilde vertellen. Ik zei: nou mam, ik ga het aan de allergrootste klok hangen die ik kan vinden.’

Lees meer

Interview met Jaap van Hoewijk

Dat ik je mis

Els tipte mij in de afgelopen week over het lied Dat ik je mis van Maaike Ouboter. Ik geef deze tip ook op deze plaats graag aan je door.

Els:

Tekst van het lied dat Maaike zelf schreef voor haar moeder (haar ouders overleden toen zij op de Middelbare school zat), ze is nu 21 (dacht ik) en deelnemer aan het programma ‘de beste singer songwriter). Luister, kijk en ervaar!

Gedicht/lied Maaike Ouboter:

Je kust me, Je sust me, Omhelst me, gerust me
Je vangt me,
Verlangt me
Oneindig ontbangt me
Je roept me
Je hoort me
Je redt en verstoort me
Gelooft me,
Berooft me
Verstikt en verdooft me

Je ademt en leeft me
Siddert en beeft me
Vertrouwt me,
Beschouwt me als mens
En weerhoudt me
Van bozige dromen
Die op komen dagen
De eenzame vragen van eindig geluk

Met je krullen
als nacht
Hoe je praat, hoe je lacht
Hoe je stem zo dichtbij als een engel verzacht
In mijn dromen doorstromen,
Oneindige leegtes
Je remt me
Je temt me
Je roert en beweegt me

Ik mis je
Ik mis je
Ik grijp je, ik gris je
Ik wil je
Bespeel je,
Ik roer en beveel je
om bij me te blijven
In donkere nachten
Niet meer te smachten naar jou

Laat me los
Ik moet nu alleen
en houdt me vast als het nodig is
In gedachten
ik zoek je in alles om me heen
maar al denk ik soms dat het zo beter is
Kan ik het niet helpen dat ik je soms mis

Ik smoor je
Bevroor je
Verlos, en verloor je
Weg naar een andere plek maar ik hoor je
Omarm je
Verwarm je
Ik zie je en voel je
Ik aai je
Ik streel je
Ik knuffel en kroel je

Je rijpt me
Begrijpt me
Verwart en misleidt me
Het schrikt me soms af
Hoeveel ik op je lijk nu

Mijn glimlach
Mijn tranen
Mijn liefde voor leven
Het spijt me van alles
Kom help en bevrijd me

Laat me los
Ik kan het alleen
maar houd me vast als het nodig is
In gedachten
Ik vind je in alles om me heen

Maar al denk ik soms dat het zo beter is
Kan ik het niet helpen dat ik je soms mis

Ik kus je
Ik sus je
Ik doof en ik blus je
Je blijft heel dichtbij me
Maar in mijn hoofd rust je

https://programma.bnnvara.nl/de-beste-singer-songwriter-van-nederland (aflevering 2)