• | |

    Ruimte gemaakt voor nieuwe perspectieven

    Huis verkocht

    Gisteren was het zover. Samen naar de notaris. Met de vrouw die voor de gemeente op een prachtige, zorgvuldige en integere manier het proces van verkoop-/aankoop heeft begeleid. Contract getekend. Ik heb mijn huis verkocht aan de gemeente Nunspeet.  Mijn huis is niet meer mijn huis, maar mijn huis is nog steeds m’n huis. Ik mag er nog minimaal 2,5 jaar blijven wonen. Het huis waar ik veertig jaar lang met zoveel plezier heb gewoond. Waar mijn eigen Verlaat Verdriet-proces op gang kwam. Ik in dat proces zoveel dalen en zoveel pieken heb ervaren. Waar ik zoveel Verlaat Verdriet-ers heb ontvangen. Waar zoveel bijzondere dingen zijn gebeurd. Zoveel ervaringen zijn gedeeld.
    Wat een bijzondere deal met de gemeente.

    Codiponte

    De verkoop van mijn huis voorziet me van financiële middelen die nodig zijn om van mijn huis in Codiponte, Casa Bicaudata, een plek te maken voor mensen die in de rust en de geborgenheid van het pleintje op de Rocca van Codiponte aan het werk willen met hun levenservaringen. Met hun levensverhaal.

    Verlaat Verdriet-werk

    Mijn Verlaat Verdriet-werk gaat qua vorm en inhoud veranderen. In de toekomst ga ik meer gebruik maken van digitale mogelijkheden van het web. Ook ga ik me meer dan tot nu toe richten op het ondersteunen van hulpverleners in hun werk met Verlaat Verdriet-ers. 

    Teruggaan, om verder te kunnen

    Morgen, 27 mei 2022, vindt het overleg plaats met Carin Wormsbecher en Ric Hofmans van uitgeverij Gopher over de vernieuwde uitgave van Teruggaan, om verder te kunnen en het format voor andere uitgaven in verband met Verlaat Verdriet en verlate rouw bij Verlaat Verdriet zoals ik dat nu in mijn hoofd heb.

    Laatbloeier

    ‘Ze is een laatbloeier’ zei de aardrijkskundeleraar op de middelbare school waar ik ooit jammerlijk mislukte. ‘Val maar dood’ dacht ik toen ik dat hoorde. Tijd om mijn mening te herzien.
    Nieuwe perspectieven. Genoeg te doen. Werk in uitvoering.

  • | |

    Hoe ontwikkel je een samenhangend aanbod

    Samenhangend aanbod

    ‘Juul, wat ik wil is een samenhangend aanbod ontwikkelen voor Verlaat Verdriet.’ Juliette en ik zijn samen aan het werk met de Verlaat Verdriet-website. Het is zeker 20 jaar geleden. Juliette kijkt me twijfelend aan. ‘Een samenhangend aanbod voor Verlaat Verdriet? Wat bedoel je dan?’ vraagt ze. ‘Weet ik ook niet’ zeg ik terug. ‘Maar ik weet wel dat ik het wil.’

    Onderzoeken

    Inmiddels zijn we ruim 20 jaar verder. Hoe ontwikkel je een samenhangend aanbod. Nu weet ik het. Bijvoorbeeld, zoals bij mij het geval is, door van een onderwerp dat je na aan het hart ligt je levenswerk te maken. Omdat je het wilt. En omdat het nodig is. Stug doorwerken. De noodzaak zien. Lichtpuntjes in het vizier houden. Teleurstellingen incasseren. Door me consequent af te vragen: waar gaat jong ouderverlies over. Waar gaan de gevolgen van jong ouderverlies over. Welke gevolgen in je jeugd. Welke gevolgen voor de ontwikkeling van je identiteit. Te onderzoeken. Te blijven onderzoeken. Nooit tevreden te zijn met voor de hand liggende antwoorden.

    Rouw kent geen tijd

    Zo is in de loop van vele jaren mijn samenhangend aanbod ontstaan. Rouw kent geen tijd: Verlaat Verdriet verwerken en helen. Een programma waarin niet alleen zelfhulp-tools voor Verlaat Verdriet-ers hun plaats hebben, maar ook handreikingen voor hulpverleners voor hun werk met Verlaat Verdriet-ers. De basis ligt klaar. De verschillende werkmethoden moeten nog werk-klaar gemaakt worden.
    De video Rouw kent geen tijd is er al.
    De vernieuwde versie van Teruggaan, om verder te kunnen ligt vrijwel druk-klaar bij de uitgever.

    ‘Waarom wil ik dit eigenlijk vertellen?’ vraag ik me af.
    ‘Omdat het tijd is’ zegt mijn innerlijke stem.

  • | | |

    Onder de warme deken van mededogen

    Onder de warme deken van mededogen. Of: de achterkant van positiviteit.

    Mededogen

    We leren het in de loop van ons leven – met mededogen kijken naar onze mede-mens(en). Ook onze medemens is een amateur in dit leven, net als wijzelf. We leren het in trajecten voor zelfontplooiing. In therapeutische trajecten. Met mededogen kijken naar onze medemens(en).
    Helaas blijkt de praktijk vaak weerbarstiger dan onze voornemens. Verlaat Verdriet-ers merken dat. We doen ons best met volwassen ogen naar onze ouders te kijken. Naar je overleden ouder. Naar je overgebleven ouder. Ze waren te jong toen de dood in hun leven kwam. Niet opgewassen tegen de gevolgen van het onomkeerbare verlies. Zoekend. Proberend. Falend. Opnieuw proberend.

    Volwassen perspectief

    We proberen het te zien vanuit ons volwassen perspectief. Te begrijpen. Er begrip voor te hebben. Mededogen te voelen voor de ouders die het zo moeilijk hebben gehad. Die in hun eigen ontreddering ook nog de zorg hadden voor hun kinderen. Voor ons. We proberen het vanuit een positief perspectief te benaderen. Hoe moeilijk, en hoe zwaar ons dat ook valt. Het lukt ons. Vaak heel vèrgaand.

    De achterkant van positiviteit

    Maar dan.. Dan kan het zijn dat onder die warme deken van (volwassen) mededogen je boosheid broeit. En blijft broeien. De boosheid van het kind in je om het vroege verlies van de ouder. Niet eens zozeer boosheid op je ouder(s), maar boosheid op het leven. Om het verlies dat jou is overkomen. Om de gevolgen van dat vroege verlies op je verdere jeugd. Op de invloed die het nu nog steeds heeft. Boosheid op je lot.
    Energetische boosheid is bijna altijd geblokkeerde liefde. Liefde die niet meer kan stromen. Niet naar jezelf. Niet naar de mensen in je omgeving. En niet naar het leven. Niet naar jouw eigen leven. Energetische boosheid die je nogal eens tegen jezelf gaat inzetten in de vorm van zelfondermijning. Energetische boosheid die jou verhindert voluit in je leven te staan.

    Bevrijden

    Bevrijd je boosheid.
    Haal die boosheid weg onder die warme deken van mededogen.
    Je hebt een leven te winnen.

    Meer

    Website Verlaat Verdriet 
    Rouw kent geen tijd
    Basisworkshop Verlaat Verdriet
    Basisworkshop Dubbel Ouderverlies
    De weg van liefde

  • | | | |

    Schaduw en stilte: Anny Duperey

    In het kader van Verlaat Verdriet-ers over hun verlaat verdriet wil ik je graag nog eens het boek Schaduw en stilte van Anny Duperey doorgeven. Schaduw en stilte is uitgekomen in 1992, en is nog altijd een prachtig en ontroerend boek.

    Anny Duperey

    Anny Duperey is geboren in 1947 in Rouen. Auteur, commédienne en actrice. Ze speelde onder andere mee in films van Jan-Luc Godard en Sydney Pollack en in stukken van Shakespeare en Dario Fo.

    Als achtjarig meisje verliest ze haar ouders. Anny gaat bij haar grootmoeder wonen. Ze wordt gescheiden van haar zusje, een baby die bij de andere grootmoeder wordt ondergebracht. Na de middelbare school vertrekt ze naar Parijs. Pas als ze veertig wordt en zelf moeder is, heeft ze de moed om haar vaders foto’s te bekijken. In de hoop dat ze zich iets herinnert van het leven met haar ouders.

    …….Toch was ik de dood van mijn ouders niet vergeten, maar ik had de gebeurtenis in mijn gevoelsleven drooggelegd. Ik praatte er nooit over, alleen als ik ernaar werd gevraagd antwoordde ik doodnuchter dat ze dood waren, ja, nou en, en dat ik daar totaal niet onder leed. Als men zich verbaasde over deze harde en onverschillige reactie, verklaarde ik cynisch en arrogant dat ik door hun dood welbeschouwd al vroeg zelfstandig en volkomen vrij in mijn doen en laten was geweest – wie weet of ze me niet zouden hebben tegengewerkt in mijn voorkeuren en neigingen – en dat dat heel goed was. Had iemand niet geschreven dat niet iedereen het geluk heeft wees te zijn?……

    Quote

    Schaduw en stilte kreeg de volgende quote mee:
    Er is geen wond 
    die niet na enige
    tijd heelt.

    Een onbekende auteur die
    met zekerheid is overleden.
    Jammer. Ik had hem
    willen vragen
    na hoevéél tijd.

    Boek

    Ik zag het boek staan bij Bol.com voor de opruimprijs € 7,49 (inclusief verzendkosten).
    Schaduw en stilte  

    Verlaat Verdriet-ers over hun verlaat verdriet

    Verlaat Verdriet-ers over hun verlaat verdriet