• | | |

    Mijn invitatie aan Bessel van der Kolk

    DoorTitia Liese

    Feiten en verhalen

    Gisteravond zag ik u in Zomergasten. Kreeg ook een beetje mee van Nederlandse commotie rondom u en uw werk.

    Feit

    Mijn naam is Titia Liese. Als kind van 8 verloor ik mijn moeder door de dood.
    Feit – zullen we maar zeggen.

    Verhaal

    Rond mijn 40e, ik was werkzaam in het onderwijs, liep ik totaal vast. Niet geholpen door psychiater en psycholoog stelde ik mijn eigen timmerkistje samen om mijzelf te bevrijden uit de impasse waarin ik terecht was gekomen.
    Verhaal – zullen we maar zeggen.

    Ruptuur

    Al (ver)werkend raakte ik steeds meer gefascineerd door waar ik mee bezig was. Zou deze impasse alleen voor mij opgaan? Heel voorzichtig besloot ik dat wat ik leerde te delen met ervaringsgenoten. Stap na stap werd dit mijn werk.
    Ruptuur noemde ik het onomkeerbare verlies van een ouder door de dood. Verlaat Verdriet de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn.

    Kijken, luisteren, denken

    Twintig jaar geleden besloot ik op te houden met lezen over verlies en rouw, maar te gaan luisteren naar de vele volwassenen met wie ik sprak. Volwassenen die allemaal voor hun 20e hun ouder(s) verloren door de dood. Niemand weet per slot van rekening beter dan wijzelf wat er met ons is gebeurd. Wat we hebben ervaren. Wat dat met ons heeft gedaan. Welke gevolgen dat voor ons had. En heeft – in ons leven als volwassene.

    In de loop van decennia intensief kijken, luisteren en denken ben ik tot conclusies gekomen die ik vandaag de dag in toenemende mate tegenkom in kennis rondom trauma.

    Verhalen

    Elk levensverhaal heeft z’n eigen vorm. Z’n eigen inhoud. Z’n eigen eigenaardigheden. Elk levensverhaal is anders. Maar alle verhalen die ik in deze ruim 25 jaar heb gehoord van talloos veel Verlaat Verdriet-ers gaan over eenzaamheid. Over innerlijke eenzaamheid.

    Feiten

    Geen twijfel mogelijk. Het verlies van je ouder(s) door de dood is een feit. Een vaststaand, bewijsbaar feit. Een onbetwistbaar feit, in welke vorm de dood zich ook heeft aangediend. Zelfs psychiaters en psychologen zullen het niet voor elkaar krijgen het feit van de dood van de ouder(s) te ontkennen.

    Invitatie

    Hoe mooi zou het zijn om trauma-onderzoek te doen aan de hand van onze ervaringen met het onomstotelijke feit van het onomkeerbare verlies van onze ouder(s). Zelf ben ik ervan overtuigd dat Verlaat Verdriet-ers met liefde hun medewerking zullen verlenen.

    DOEN?

  • | |

    Als het over apen gaat…..

    DoorTitia Liese

    Zondagochtend vroeg. Ik heb m’n fiets gepakt. Nu het nog koel is en stil ga ik een eind fietsen. Amper ben ik een kilometer het bos in gefietst. Dan staan een reeën-moeder en haar reeën-kind midden op het fietspad. De reeën-moeder houdt me nauwlettend in de gaten. Haar kind kijkt onbevangen om zich heen. Als ik te dicht nader loopt de moeder het bos in. Haar kind blijft nog even staan. Nieuwsgierig. Dan loop het naar z’n moeder toe. Wat heeft een reeën-kind z’n moeder hard nodig om te leren over de gevaren van het reeën-leven!

    Als het over apen gaat

    Ik denk aan een Verlaat Verdriet-workshop van lang geleden. Een jonge deelnemer heeft ons een parabel voorgelezen over een apen-kind dat zijn moeder is verloren. Nadat het dagenlang ontredderd z’n moeder heeft lopen zoeken zakt het treurend neer op de oever van een beek. Het apen-kind sterft van verdriet. Tranen met tuiten bij de andere deelnemers. De jonge Verlaat Verdriet-er kijkt de groep rond en zegt mismoedig: ‘Ja, als het over apen gaat begrijpt iedereen wel dat een kind z’n moeder nodig heeft.’

    Chimpansee-wezen

    Gisteravond las ik verder in het boek van primatoloog Frans de Waal: De bonobo en de tien geboden. Ik las over chimpansee-groepen waarin volwassen chimpansees de volledige zorg op zich nemen voor wees geworden chimpansee-kinderen. Niet alleen chimpansee-vrouwen, maar evengoed chimpansee-mannen adopteren jonge wezen en zorgen voor ze.

    Wat  hebben wij mensen toch vaak merkwaardige opvattingen over menswaardig en beestachtig.

    Meer lezen

    Frans de Waal: De Bonobo en de tien geboden

  • | | | |

    Ik houd heel veel van geraniums

    DoorTitia Liese

    Ja, zelf houd ik heel veel van geraniums. Zeker de hartstochtelijk rode en roze kleuren van de bloemen liggen me nauw aan het hart. Waarom deze planten ooit terecht zijn gekomen in de suffe Nederlandse uitspraak ‘Achter de geraniums zitten’ is me een raadsel. Waarom je als oudere medemens voor de keuze wordt gesteld al dan niet ‘achter de geraniums’ te gaan zitten is me een nog veel groter raadsel. En waarom niet alleen (70+)-leeftijdgenoten, maar ook jongere niet-leeftijdgenoten mij er steeds weer attent op maken dat ik al een aardig eind richting ‘UITGANG’ ben opgeschoven is me helemaal een raadsel. Want ja: ook ik ken ‘pijntje hier, pijntje daar’. Maar ondertussen is mijn leven vol van nieuwe perspectieven, en avontuur.

    Een waaier van ervaringen

    Bijvoorbeeld het verschijnen van de nieuwe versie van mijn boek Teruggaan om verder te kunnen op 8 september a.s. ‘Titia, jij mag zeggen hoe je de presentatie wilt hebben’ zei de uitgever een paar weken geleden tegen me. ‘Nou, geen borrel-met-nootje-met-praatje-in-zaaltje’ zei ik terug. ‘Maar hoe wel: dat weet ik nog niet.’ Inmiddels weet ik het wel. Ik wil een serie podcasts onder de titel ‘Een waaier van ervaringen‘. Gesprekken met Verlaat Verdriet-ers die samen met mij terug zijn gegaan om verder te kunnen. Komende woensdag vindt het eerste gesprek plaats, dat op 8 september klaar moet zijn voor gebruik. Mijn plan voor een doorgaande serie podcasts staat nog in de steigers. Maar bij dezen laat ik je alvast weten: ze komen er aan!

    Geraniums

    Wat de geraniums betreft: er staan 2 potten op de tafel voor mijn raam. Ik zit er graag achter. In m’n huiskamer. Te werken aan mijn toekomstige Verlaat Verdriet-plannen.

  • | | |

    Mariëlle Curfs: lot en bestemming

    DoorTitia Liese

    Lot en bestemming

    ‘Ik heb een nichtje dat jong haar beide ouders verloor’ vertelt Albertine enige tijd geleden. ‘Ze zit klemvast in haar leven. Ik zou het haar zo gunnen dat ze de workshop Dubbel Ouderverlies zou komen doen.’ Mariëlle komt (inclusief haar opvallende tattoo’s). Ziet (met haar oplettende ogen, die alles opmerken). Wint (mij, met haar bijzondere kunstenaars-energie).

    Lot

    Als meisje van bijna vier verliest Mariëlle haar moeder. Haar leven verandert in een gevangenis waarin ze zich steeds meer opgesloten voelt. Uitsluitend gezien door negatieve ogen. Gehoord door negatieve oren. Afgewezen in al haar aanwezigheid. Haar expressieve kunstenaarsziel opgesloten. Veroordeeld zonder zich nog te kunnen verdedigen. Een jeugd die je niemand gunt. Een lot dat je niemand gunt. Als Mariëlle vijfentwintig is overlijdt ook haar vader. Wat blijft er dan nog voor haar over?

    Bestemming

    Zo leeft Mariëlle haar leven, dat al zo lang niet meer voelt als haar leven. Onbegrepen. Eerst in haar thuissituatie. Vervolgens in de hulpverlening, waar haar hulpvragen niet worden herkend. Niet worden gezien als gevolgen van jong ouderverlies. Opnieuw veroordeeld zonder zich te kunnen verdedigen.
    Schilderen is haar bestemming. Haar redding. Ze schildert. Schildert. Schildert. In Nederland. Afrika. Duitsland. En nu in Spanje.

    Workshop Dubbel Ouderverlies

    In 2021 doet Mariëlle mee aan de workshop Dubbel Ouderverlies. De workshop verandert haar leven. Vanaf deze workshop kan ze op een positieve manier met zichzelf aan de slag. Samen met een psychologe die haar begrijpt werkt ze keihard. Vindt, langzaam maar zeker, de uitweg uit de gevangenis waarin ze terecht is gekomen.

    Ibiza

    Van de opbrengst van een tentoonstelling schaft Mariëlle een camperbusje aan. Afgelopen winter zakt ze af naar het zuiden. Naar Spanje. Vestigt zich met haar camperbusje op Ibiza. Het eiland waar haar hart kan helen. Heelt. Waar ze schildert. Schildert. Schildert. Waar ze haar bestemming kan leven: beeldend vormgeven aan gevoelens. Aan haar gevoelens.

    Tentoonstelling

    Gisteren is daar, op Ibiza, haar solo-tentoonstelling geopend.
    Ben je op Ibiza of ga je naar Ibiza? Zoek Mariëlle op.
    Ben je niet op Ibiza, en ga je niet naar Ibiza? Ontmoet Mariëlle dan op haar site.

    Adres

    Ocean drive Ibiza
    Port Deportivo Marina
    Carrer Botafoch s/n 07800

    Lees meer

    Mariëlle Curfs https://www.marielleyogi.com/about
    Albertine Richaerts www.albertinerichaerts.nl
    Workshop Dubbel Ouderverlies

    Instemming

    Deze blog heb ik tevoren aan Mariëlle toegestuurd, en is met haar volledige instemming door mij op mijn site geplaatst.