‘Is dat sneeuw, daar boven op die bergen?’
Mei 2019. We logeren op La Concia in Codiponte en kijken naar het uitzicht.
‘Nee, dat is marmer. Wat je ziet zijn toppen van de Apuaanse Alpen. Achter die bergtoppen liggen mamergroeven.’ legt Davide ons uit.
Oja.
Marmergroeven. Carrara. Massa.
Onmiddelijk zie ik het beeld van Michelangelo’s Davide voor ogen.
Nee….. Tijdens De weg van liefde gaan we geen excursie maken naar de marmergroeven van Massa of Carrara. Maar zelf ben ik wel getroffen door de symboliek van dit beeld.

Michelangelo Buonarotti

1475-1564. Michelangelo Buonarotti. Zes jaar toen hij zijn moeder verloor. Verder opgegroeid in het gezin van een steenhouwer.
Zelf reisde Michelangelo naar Carrara om het marmer voor zijn Davide uit te zoeken. Het witste, meest ongerepte en mooie marmer dat hij kon vinden.
Stel je voor hoe hij in die tijd naar Carrara reisde. Hoe dit enorme blok marmer voor hem uit de rotsen werd gehouwen. Naar zijn werkplaats werd getransporteerd.
En stel je voor hoe deze kleine man zijn Davide aan deze enorme brok marmer ontworstelde. Eén van de meest volmaakte beelden uit de Europese geschiedenis. Het beeld waarin Michelangelo zijn grote liefde voor mannen gestalte heeft gegeven.

David en Goliat

David tegen Goliat. De kleine herdersjongen die door vernuft, vermetelheid en kracht de reus Goliat versloeg.
Zo klein als je je als Verlaat Verdriet-er soms kunt voelen in je machteloosheid tegenover de grote problemen die je voelt. Hoe moet je die te lijf gaan? Hoe overwin je die?

Davide

In Villa Sorgente, aan de voet van de Apuaanse Alpen, hebben we onze eigen Davide. Deze Davide is onze onvermoeibare gastheer, die onze maaltijden bereidt. Zodat wij aan het werk kunnen met BeeldTaal In Italië.
Zoals Michelangelo zijn marmerbrok overwon, David Goliat zo gaan wij met onze Verlaat Verdriet-thema’s aan het werk tijdens De weg van liefde. Met vernuft. Vermetelheid. Kracht. Veranderkracht. Maar bovenal met liefde.