• | |

    Mijn zeer bijzondere week in Codiponte

    DoorTitia Liese

    Twee weken geleden verbleef ik in Codiponte, bij Maartje en Davide op La Concia.
    Een zeer bijzondere, enerverende, rustige en tegelijkertijd energieke week. Er moest wel het een en ander gebeuren. En er gebeurde ook het een en ander.

    Pleintje

    Op de zonnige foto zie je ons pleintje op de Rocca van Codiponte. Het linker huis behoort inmiddels mij toe, het huis met de onderdoorgang en boven de groene luikjes. Onwennig voelt het nog steeds. Maar: het is van mij. Echt van mij.
    Het pand aan de rechterkant is aangekocht door Maartje en Davide. Het is de bedoeling dat ze daar na restauratie een eetgelegenheid vestigen.

    Project

    Samen vormen deze twee panden ons project. Het project waarvan Maartje en Davide – en dan vooral Maartje – zowel initiators alles voortrekkers zijn en werkelijk alles doen wat nodig is om een verlaten Italiaans pleintje weer tot leven te brengen.

    Restauratie

    De huizen moeten gerestaureerd worden. Ingrijpend gerestaureerd. Zeker het huis dat van mij is. Het zal dus even duren voordat ik mijn Verlaat Verdriet-werk kan gaan doen in mijn eigen Casa Bicaudata op de Rocca van Codiponte. Maar de mogelijkheden die Maartje en Davide bieden in Codiponte – volledige verzorging, zoals logies en maaltijden én werkruimte zijn reeds voorhanden in Villa le Muse en op La Concia. We kunnen dus al samen aan het werk, zoals met de biografische retreat De weg van liefde.

    Plekje

    ‘We hebben altijd een plekje voor jou’ zei Maartje tijdens deze zeer bijzondere week. En dat is zo fijn!

    Lees meer

    De weg van liefde 

  • | |

    Een plek onder de zon voor Verlaat Verdriet-ers

    DoorTitia Liese

    Een eigen plek onder de zon

    ‘SUPER-gaaf dat je dit doet!’ Eén van de vele enthousiaste reacties die ik afgelopen maanden kreeg. Ik had dat niet verwacht. Niet bedacht. Dat zoveel mensen in mijn omgeving – inclusief Verlaat Verdriet-ers! – zo enthousiast zouden gaan reageren. Wat een geweldige opsteker voor iets wat ik een half jaar geleden in de verste verte niet had bedacht. Een huis kopen. In Italië. Op de Rocca van Codiponte. Een huis dat ik zo gauw als mogelijk is een bestemming wil geven voor Verlaat Verdriet-ers. En voor ‘pelgrims‘ die een plek zoeken om hun levensverhaal te onderzoeken. Vorm te geven. Te schrijven. Een eigen plek onder de zon!

    Restaureren

    Een huis met – nu nog – een groot gat in het dak (als gevolg van de aardbeving van een aantal jaren geleden). Herstel nodig dus. Het huis aardbevingsbestendig maken. Restaureren. Met respect voor de vele middeleeuwse elementen in, om en aan het huis. Een huis met een bijzondere, grote zaal. Met een enorme onder-keldering onder het hele huis. Middeleeuwse gewelven. Een middeleeuwse waterput. Een groot balkon. En een klein Romeo-en-Juliette-balkon aan de kant van het pleintje.
    In november 2021 maakte Maartje foto’s en (korte) video’s voor me om me zowel de buitenkant als de binnenkant van het huis te laten zien. Zie de blogs hieronder. Loop, en kijk mee

    Welkom

    Het zal nog even duren voor het huis beschikbaar voor het gebruik dat ik voor ogen heb, maar weet dat je nu al van harte welkom bent voor de schrijfretreat 2022 De weg van liefde (Datum nog nader af te stemmen met Maartje Schonefeld).

    Volg ons

    Het is nu februari 2022. Er is op dit moment nog geen sprake van bouw-werkzaamheden aan het project. Volg de blogs als je benieuwd bent naar ons avontuur op de Rocca di Codiponte!

  • | |

    Misschien ben ik het wel…

    DoorTitia Liese

    We zitten samen op het terras van Villa le Muse in Codiponte. De deelnemers voor de schrijf-retreat De weg van liefde zijn aangekomen. Oktober 2021, de temperatuur buiten is heerlijk. Maartje Schonefeld, onze gastvrouw, vertelt over ‘het gele huis’: Villa le Muse. Hier wonen en werken we deze week. Maartje vertelt over haar leven met man en dochter in Codiponte. Over La Concia . De middeleeuwse ruïne die ze eigenhandig hebben gerestaureerd, nu B & B. Ze vertelt over Villa le Muse. Opnieuw een project dat ze zelf hebben gerestaureerd. Dat ze klaar hebben gemaakt om groepen, zoals de onze, te ontvangen.

    Rocca di Codiponte

    Ik ken het verhaal. Totdat Maartje vertelt over het nieuwe project waar zij en haar man Davide met een paar mensen aan werken. Op de Rocca di Codiponte. Aan de voet van de ruïne van wat ooit een groot, middeleeuws kasteel is geweest. ‘Binnenkort start de restauratie van de ruïne. Een project van de overheid’. Ze vertelt over het samenwerkingsproject met vrienden om de verlaten huizen in het dorp te kopen. Ze te restaureren. Een nieuw leven te geven. ‘De huizen te redden’ zoals Maartje het uitdrukt. ‘We zoeken nog iemand die mee wil doen in ons project’ hoor ik Maartje zeggen.

    Misschien ben ik het wel

    ‘Misschien ben ik het wel’ hoor ik mezelf zeggen. Ik zie de verbazing op het gezicht van Maartje. En op de gezichten van de anderen. Maar vooral voel ik de verbazing in mezelf. Ben ik het echt die dit zegt? ‘Eerst deze week de rust, de stilte en de aandacht voor De weg van liefde. Daarna kom ik erop terug.’

    Lees en leef mee

    Ben je benieuwd naar onze avonturen op de Rocca di Codiponte? Lees, en leef mee. En als het zover is dat we gasten kunnen gaan ontvangen: van harte welkom!
    Rocca di Codiponte 

  • |

    Andremo a Codiponte! (als het kan…..)

    DoorTitia Liese

    Andremo a Codiponte! We gaan naar Codiponte! (als het kan…..).

    ‘Silvijn, ik wil je de toren van Pisa laten zien. Ga je mee?’ Het is inmiddels zeker 1,5 jaar geleden dat ik Silvijn, de kleinzoon van mijn partner, uitnodigde om mee te gaan naar Pisa. De ziekte van Michel kwam er tussen. COVID-19 kwam er tussen.

    De scheve toren van Pisa

    Maar nu kunnen we – COVID dienende – in februari gaan. Naar Pisa. De scheve toren zien. Maar ook een aantal dagen naar Codiponte. Logeren bij Maartje en Davide. Verblijven op de Concia. Genieten van de gastvrijheid van Maartje en Davide.

    De weg van liefde

    Al is het hartje winter: wat verheug ik me er op eindelijk weer naar Codiponte te gaan (als het kan – die slag om de arm blijft, gezien de ontwikkelingen in Europa rond COVID-19). Op de plek te zijn waar ik voorjaar 2021 weer de schrijf-retreat De weg van liefde hoop te kunnen geven.

    De goeie kant op

    En wat hoop ik met deze reis bij de kleinzoon van Michel (dan 8 jaar) een zaadje van liefde te planten. Liefde voor dit grootse, bijzondere, inspirerende, ergerniswekkende, indrukwekkende, veelzijdige, idiote, vertederende, knotsgekke land. Italië.

    De eerste woorden Italiaans is Silvijn al aan het leren.
    Wat dat betreft gaan we de goeie kant op!