• | | |

    Via Amor – De weg van liefde

    DoorTitia Liese

    Via Amor

    ‘Wat staat er toch op die stenen?’ vraag ik me af. ‘Er staat iets. Maar wat?’ Als ik dichterbij kom zie ik het. Via Amor.
    Daar is hij. De naam voor de schrijf’cursus’ die ik in Codiponte wil gaan geven. Gevonden. Zomaar. Aan de kant van een pad aan de Ligurische Zee. ‘Wat een mooi toeval’ denk ik meteen. Het zit al in mijn hoofd. In mijn gevoel. Ik ben er al mee bezig. Schrijven aan de hand van BeeldTaal. Met Verlaat Verdriet-ers. In Italië. Dan vind ik wat ik nodig heb om mijn idee concreet te maken. Vanzelfsprekend. Het valt me toe.

    Als je de tijd neemt, vind je de woorden

    Als je de tijd neemt, rust en aandacht hebt om bezig te zijn met wat belangrijk is voor jou, dan vind je wat je nodig hebt. Dat is hoe ik De weg van liefde, de Via Amor, vorm wil geven. Samen met jou. Met mede-Verlaat Verdriet-ers. Met Maartje en Davide. Zo, dat De weg van liefde jouw weg van liefde kan worden. Met woorden die je zelf hebt gevonden. Geschreven. Jouw eigen Via Amor.

    Het ritme van dag en tijd

    We werken deze week in het ritme van dag en tijd. Zowel gezamenlijk, als individueel. Je gaat op zoek naar beelden. Te voet, deze dagen. Als een pelgrim. Samen. Of in je eentje. Je verzamelt beelden. Doet inspiratie op om te schrijven. Schrijft wat in je opkomt. Aan de hand van het beeldmateriaal dat je hebt gevonden. Of aan de hand van eenvoudige schrijfoefeningen die Titia voor je heeft. Je deelt. Of je deelt niet, als dat prettiger is voor jou.

    De weg van liefde

    • We werken in een inspirerende omgeving;
    • Gedragen door de liefdevolle gastvrijheid van Maartje en Davide – en natuurlijk de overheerlijke maaltijden die steeds weer voor je klaar staan;
    • Je hebt – desgewenst – de beschikking over een mooie, ruime 1-persoons kamer waar je je terug kunt trekken;
    • Je kunt delen met ervaringsgenoten/mede-Verlaat Verdriet-ers;
    • Titia zet met liefde en plezier haar deskundigheid in. Ze ziet je. Hoort je. Voelt en denkt met je mee. Begrijpt wat je nodig hebt.

    Lees praktische informatie over De weg van liefde in Italië

  • | |

    Als ik doem denk, krijg ik doem

    DoorTitia Liese

    ‘Je leeft nu!’ Ik hoor de afkeuring in de stem van de therapeut. Trauma-therapeut, om precies te zijn. (dit vond 20 jaar geleden plaats – even ter mogelijke ontlasting van de therapeut). ‘Als ik wist hoe ik het anders moest doen, zou ik het doen. Meteen. Nu. Geloof me. En graag ook.’

    Bron van ellende

    ‘Ik ben een bron van veel ellende.’ Jaren voor mijn ervaring met de trauma-therapeut volgde ik een intensieve cursus over ‘Overtuigingen’. Hoe overtuigingen je leven vorm geven, om preciezer te zijn. Niet helemaal de goede volgorde, geef ik meteen toe. Wat ik nodig had was aandacht voor het vroege verlies van mijn moeder. Voor mijn verdriet. Niets meer, en niets liever. Wat ik nodig had was dus eigenlijk therapie. Niet een cursus waarmee ik alles wat op angstgevoelens leek op afstand kon (blijven) houden. Waarmee ik gewoon in mijn ‘anti-angst-modus’ kon blijven: met m’n verstand, in plaats van in m’n gevoel. Ik klampte een van de cursusleiders aan, van wie ik hoopte dat hij tenminste mijn verdriet zou willen zien. Zou willen horen. ‘Ga naar buiten, en geniet van je verdriet.’ kreeg ik als antwoord. Verbijsterd hoorde ik hem aan. ‘Zie je wel, ze zijn hier gek.’ Ik wist het. Meteen. En droop af. Teleurgesteld tot in m’n vezels.

    Slachtoffer

    In de weken na de cursus begon het langzaam tot me door te dringen. Langzaam, maar zeker, begon ik te beseffen wat ik al die jaren had gedaan. Ook al was ik er nog zo van overtuigd dat het niet zo was: ik leefde vanuit mijn gevoel slachtoffer te zijn. Slachtoffer van omstandigheden waar ik niet om had gevraagd – het verlies van mijn moeder (ik had beter kunnen weten, gezien de negatieve oordelen die ik had over ‘slachtofferschap’ – maar dit even terzijde). Ik leefde vanuit gevoelens van machteloosheid. Vanuit angst.

    De creërende kracht van angst

    Angst was mijn leidraad geworden. ‘Er kan nog een trein komen.’ Altijd voorbereid op het ergste. Altijd er voor zorgen dat ik nooit meer zo geraakt zou kunnen worden. Langzaam besefte ik wat ik deed. Hoe ik vanuit angst mijn leven – en mijn lijf – vorm gaf. De creërende kracht van angst. ‘Als ik doem denk, krijg ik doem.’

    Veranderkracht

    ‘Ik ben een bron van veranderkracht.’ Langzaam, maar zeker, voelde ik hoe een nieuwe overtuiging in mij aan kracht won. Het is niet dat ik van de ene dag in de andere dag in het paradijs terecht was gekomen, maar mijn leven veranderde wel. Ingrijpend. Voorgoed. Ik zette op het meest diepe niveau de stap van overleven naar leven.

  • | |

    Twee weten meer dan één

    DoorTitia Liese

    Twee weten meer dan één. Zo gebeurde het dat mijn buurvrouw – de buurvrouw met de geschoolde stem – een onderzoekje deed naar het Gregoriaanse gezang met de titel Auctor Beate Saeculi dat ik vanochtend met jullie deelde in mijn blog Lééf tijd in Codiponte: balsem voor de ziel.

    Hymne

    En wat blijkt: dit Gregoriaanse gezang is van origine helemaal geen Gregoriaans gezang. Dus niet van vroeg-middeleeuwse Gregoriaanse herkomst, maar een 19e eeuwse hymne. Recent getoonzet naar het Gregoriaans.

    Heilig Hart

    Deze hymne is een lofzang ter ere van het Heilig Hart en wordt gezongen op de feestdag van het Heilig Hart van Jezus: op de 3e vrijdag na Pinksteren. Hoe mooi kan het zijn om je met De weg van liefde in Codiponte te verbinden met het Heilig Hart! Ter illustratie en inspiratie voor de schrijf-retreat De weg van liefde de oorspronkelijke tekst in het Nederlands – uit de 19e eeuw.

    Schrijf-inspiratie

    OP DEN FEESTDAG VAN HET ALLERH. HART VAN JESUS
    Bij de vespers

    o Christus, Schepper van den tijd,
    Gij, die ons aller Heiland zijt,
    Gij ’s Vaders licht en stralend beeld,
    Waarachtig God, uit God geteeld.

    Uw liefde, die geen weerstand duldt,
    Dwong u om, met ons vleesch omhuld,
    Als nieuwere Adam al het leed,
    Te boeten, dat ons de eerste deed.

    Die liefde, godlijk groot en teer,
    Schiep aarde en zee en starrenheer,
    En brak, door Adam’s val geroerd,
    De zware boei ons aangesnoerd.

    o Dat zij uit uw Hart nooit wijk’
    Die liefde, in liefdewondren rijk:
    Daar putte, wie gevallen is,
    Daar, uit die bron, vergiffenis.

    Extra schrijf-inspiratie

    En dan, als extra schrijf-inspiratie nog de titel van deze hymne
    Auctor – Schepper
    Beate – Gezegende
    Saeculi – Eeuwig
    Daar kan je toch – ook als niet-godsdienstige zoals ikzelf – helemaal geïnspireerd door raken!

  • | | |

    Lééf tijd in Codiponte: balsem voor de ziel

    DoorTitia Liese

    Als de dag van gisteren herinner ik me de bijzondere ervaring die ik een aantal jaren geleden had in Codiponte. De ervaring van tijd. Van natuurlijke tijd. De tijd van licht en donker. Van de seizoenen. De circulaire tijd. De tijd die altijd doorgaat. Die niet terug te draaien is. Maar die zich altijd weer herhaalt. Altijd. En overal. Voor iedereen op dezelfde manier. Zonder dat iemand daar invloed op heeft.
    En dan, daar in Codiponte, tegelijkertijd de mechanische tijd. De tijd van de klok. De tijd die altijd, zonder pauze, vooruit gaat. de lineaire tijd. Gemaakte tijd die ons het besef  heeft gegeven van verleden. Heden. Toekomst. Van de individuele beleving van tijd.

    Lééf tijd in Codiponte

    ‘Mensen hier kijken toch altijd wat bevreemd naar de obsessie met het verleden.’ vertelt Maartje Schonefeld me indertijd in Codiponte. ‘Het verleden is hier aanwezig. Gewoon. Altijd. In het dagelijks leven. Je struikelt hier als het ware over het verleden.‘

    Balsem voor de ziel

    ‘Dit is de plek waar ik wil werken. Met Verlaat Verdriet-ers. Met BeeldTaal. De plek waar de tijd als het ware even voor je stil staat. Waar rust is. Waar je bezig kunt zijn met je verleden in een beeldenrijk heden. Aandacht is voor jou. Waar je verzorgd wordt. De weg van liefde. Balsem voor de ziel.

    Gids

    In deze rijkdom aan beelden, symbolen en betekenissen uit een ver verleden kun je als deelnemer aan De weg van liefde wel een klein gidsje gebruiken’ realiseerde ik me. Een gidsje dat je mee kunt nemen op De weg van liefde. Binnen. En naar buiten. Dat jou opmerkzaam maakt op de geschiedenis van Codiponte in beelden, symbolen, betekenissen. Zo gedacht, zo gedaan. Ik ben gaan speuren naar sporen in de rijke geschiedenis van Codiponte. Wat een rijkdom. Wat een lange, en wat een bewogen geschiedenis.

    Pieve

    Al speurend kwam ik een video tegen met Gregoriaans gezang in de pieve (vroeg-middeleeuwse kerk) van Codiponte. Je kunt het horen. Je kunt het zien. Op deze zondagochtend 8 augustus 2021. Op je eigen plek in Nederland.
    Als je er de tijd en de rust voor neemt: helemaal voor jou. Leef en ervaar tijd in Codiponte in dit eeuwenoude gezang.