• | |

    Dat is al zo lang geleden, dat kan het niet zijn.

    DoorTitia Liese

    ‘Dat is al zo lang geleden, dat kan het niet zijn’

    Vanochtend sprak ik een Verlaat Verdriet-er aan de telefoon.
    Vrouw. 40+. Verloor jong haar beide ouders. Directeur/eigenaar van een goedlopend bedrijf.

    Zoektocht

    Zoekt. Wat is er toch met mij aan de hand?
    Komt in haar zoektocht onder meer terecht bij een maatschappelijk werkster.
    Vertelt haar thema’s. Thema’s die je op een kilometer afstand herkent als Verlaat Verdriet-thema’s, zoals
    Altijd het gevoel hebben: er klopt iets niet met mij. Maar wat?
    Onrust. Altijd een gevoel van onrust.
    Steeds op zoek naar een gevoel van veiligheid. Van geborgenheid.
    Innerlijke eenzaamheid.
    Het gevoel nergens bij te horen.
    Er van buiten stoer en sterk uitzien, maar van binnen diepe onzekerheid voelen.

    Verlies beide ouders

    ‘Zelf denk ik dat dit iets te maken heeft met het vroege verlies van mijn beide ouders.’ zegt deze Verlaat Verdriet-er.

    ‘Nee,’ zegt de maatschappelijk werkster beslist. ‘Dat is al zo lang geleden, dat kan het niet zijn.’

    HELP

  • | |

    Verlaat Verdriet-workshop december 2019

    DoorTitia Liese

    Jongen en meisje

    Verlaat Verdriet-workshop

    Donderdagavond 19 december 2019. Drie Verlaat Verdriet-ers. Twee vrouwen, een man. Alle drie jong hun moeder verloren.
    Onafhankelijk van elkaar zijn ze aangekomen. Binnengekomen.
    Zien mij.
    De plek waar ze de komende dagen gaan verblijven.
    Elkaar.
    En besluiten alle drie: hier is het o.k. Hoe spannend ook. Ik ga het aan. Met deze mensen. Op deze plek. Hier durf ik het aan. Nu. Verlaat Verdriet-workshop december 2019.

    Vrijdagavond 20 december

    Vermoeid van het intensieve werken, maar blij met wat de dag heeft gebracht, sluiten we af.
    Vertellen. Luisteren. Gehoord worden. Zien. Je gezien voelen. Herkend. Erkend.
    De bijzondere dynamiek van de overeenkomsten heeft ons de hele dag vergezeld. Het warme bad. Ruimte voor verdriet. Ontroering. Ruimte voor jezelf. Voor de ander. Verbinding. Verlaat Verdriet-workshop december 2019.

    Zaterdagmiddag 21 december

    We sluiten een bijzondere Verlaat Verdriet-workshop af. Over 4 weken zijn we weer samen voor de Terugkomdag.
    Terwijl ik deze blog schrijf, realiseer ik me dat we er bij het afscheid nemen niet aan hebben gedacht elkaar prettige kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar te wensen. En dat hoefde ook niet. Deze workshop had genoeg aan zichzelf. Aan z’n eigen warmte. Saamhorigheid. Z’n eigen emoties. Aan z’n eigen gevoelens van verbondenheid. Verlaat Verdriet-workshop december 2019.

    Verlaat Verdriet-workshops 2020

    Wil je meer weten over wat de Verlaat Verdriet-workshop in 2020 voor jou kan betekenen? Lees meer

     

  • | |

    Het leven gaat verder 2

    DoorTitia Liese

    Het leven gaat verder

    Er vinden in deze onzekere tijd in mijn privé-leven ook hele bijzondere gebeurtenissen plaats. Gebeurtenissen in mijn Verlaat Verdriet-werk die ik graag met je wil delen. In mijn blog van gisteren Het leven gaat verder 1 – over Ein Loch in meiner Seele – schreef ik er over. Het boek dat Bert Pekelder in Duitsland recent heeft uitgebracht. Waarin hij 3 boeken van mij heeft samengebracht. Namelijk Gat in je ziel, Gids voor Verlaat Verdriet en Teruggaan, om verder te kunnen.

    Verlaat Verdriet-theorie

    In de loop van mijn Verlaat Verdriet-werk heb ik theorie ontwikkeld die de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn inzichtelijk maakt. Begrijpbaar. Die orde schept in de chaos.
    Verlaat Verdriet-ers die bij mij een workshop hebben gevolgd kennen mijn theorie. Mijn schema’s. Mijn uitleg. En zijn unaniem van mening: het klopt. Het klopt helemaal wat je zegt. Wat fijn om dit te kunnen zien. Te begrijpen. Een plek te kunnen geven. Wat een herkenning. Wat een erkenning.

    YouTube

    Jaren geleden is het al tegen me gezegd. Je zou je bespreking van je theorie op moeten nemen op filmpjes. Plaatsen op YouTube. Het zou niet alleen Verlaat Verdriet-ers, maar ook heel veel andere mensen helpen meer inzicht te krijgen in de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn. JA – denk ik dan. JA, ik wil dat. Maar HOE doe ik dat.

    Gesprek bij de koffie

    Al jaren denk ik erover na. En altijd kom ik weer terug bij het heel bijzondere gesprek dat ik lang geleden, op een zaterdagnamiddag 15 jaar? 20 jaar? geleden heb gehad met René. Geen Verlaat Verdriet-er, maar op zo’n bijzondere manier geïnteresseerd in mijn Verlaat Verdriet-werk. Ik weet dat René inmiddels een goedlopend bedrijf heeft. Hij maakt, onder andere, filmpjes voor bedrijven voor YouTube. Maar ja. Te groot voor mij. Te duur voor mij. Altijd weer schuif ik het terzijde. Onmogelijk.

    Proefopname

    In alle turbulentie van de afgelopen maanden, waarin toch ook tijd en ruimte is geweest voor bezinning neem ik ineens een besluit. Ik bel René. En doe dat ook echt.
    ‘We kunnen in ieder geval samen een kopje koffie drinken om te onderzoeken wat je wensen zijn. En wat ik voor je zou kunnen betekenen.’ zegt René prompt.
    Zaterdagmiddag was hij bij mij. We hebben elkaar gesproken. We gaan het doen. In januari gaan we een eerste proefopname maken. De afspraak is gemaakt.

    Het leven gaat verder

    JA.
    Het leven gaat verder. Naast verdrietige, beangstigende, onzeker-makende gebeurtenissen is daar ook het andere leven. Het leven dat verder gaat.

  • | |

    Een moeilijk bericht voor de komende tijd

    DoorTitia Liese

    Een moeilijk bericht

    Een aantal van jullie zal inmiddels hebben gemerkt dat ik niet adequaat reageer, met name niet op e-mail. Ik voel dat het tijd is daarover iets te vertellen.

    Mijn verminderde bereikbaarheid en beschikbaarheid hebben met name te maken met het ziekteproces van mijn partner. Na jaren van afnemende gezondheid zijn we nu in het stadium terechtgekomen waarin de prognose uitermate somber is. Dat betekent dat veel van mijn zorg, aandacht en tijd naar hem uitgaat. Over de tijd die hij nog heeft kan geen arts op dit moment een uitspraak doen. Het einde van zijn leven is zeker in zicht, maar van de termijn kan niemand iets voorspellen. Is het een dag? Twee dagen? Een week? Twee weken? Een maand? Twee maanden? Langer? Dat maakt het op dit moment niet alleen onzeker, maar ook heel intensief.

    Computer

    Daarbovenop komt dat ik sinds enige weken een nieuwe computer heb omdat de oude niet goed meer functioneerde. Een nieuwe computer dus, waar ik voortdurend van alles kwijt ben wat ik nodig heb. Waarop ik de weg niet ken. Waarvoor ik de tijd, de ruimte en de moed niet heb om dat allemaal uit te gaan zoeken. Hoe simpel het misschien ook allemaal is.

    Bereikbaarheid

    Dit alles betekent niet dat ik helemaal niet beschikbaar zou zijn voor jullie. Het betekent wel dat ik voor nu en voor de komende tijd bij voorkeur per telefoon bereikbaar ben. Gebruik daarvoor mijn mobiele telefoon: 06 – 53 76 58 43. Spreek alsjeblieft iets in als ik niet reageer, dan bel ik je terug zodra ik daarvoor in de gelegenheid ben.
    Je bent nog steeds van harte welkom!